Άρης Δημοκίδης
Σημερινή είδηση:
1) Το φταίξιμο ξεκινά απ’ την κυβέρνηση.
Άργησε τρομερά να συνειδητοποιήσει το πρόβλημα των φοιτητών. Όταν το κατάλαβε, άργησε να δράσει, εκτός των άλλων για να μην «ενοχλήσει» τη γιορτή του Αγίου Δημητρίου.
Επιπλέον, πίστεψε ότι οι πολίτες θα δρούσαν με την περίφημη ατομική ευθύνη, πράγμα πέρα ως πέρα ανόητο: Στη συντριπτική πλειοψηφία η ατομική ευθύνη εμφανίζεται ως δια μαγείας όταν υπάρχει κίνδυνος τιμωρίας. Κι εκεί έγινε ένα ακόμα λάθος, πάντα κατά τη γνώμη μου όπως και όλα όσα περιγράφω σ’ αυτό το άρθρο: Ακόμα και κατά την περίοδο του τωρινού (ο Θεός να το κάνει) lockdown η πιθανότητα να σε πιάσουν να παρανομείς ήταν μηδαμινή.
2) Οι πολίτες βρήκαν χίλιους δυο τρόπους για να παρακάμπτουν το lockdown.
Εξασκημένοι κι απ’ το πρώτο, μοιράστηκαν ο ένας με τον άλλο τα κόλπα, προσαρμόστηκαν σε κάθε απαγόρευση (σαν τα ρευστά που όταν τους κλείνεις μια δίοδο κυλούν προς μια άλλη), ακυρώνοντας σε μεγάλο βαθμό τα μέτρα. Σε συνδυασμό με το κρύο και τη μεταφορά σε εσωτερικούς χώρους, ο ιός συνεχίζει να μεταδίδεται ακόμα και σε κάποιους που προσέχουν πολύ. Πόσο μάλλον σε αυτούς που δεν. (Είναι άκυρο να στιγματίζουμε όσους κόλλησαν θεωρώντας ότι ήταν σίγουρα απρόσεκτοι ή αρνητές, αν και οι απρόσεκτοι κι οι αρνητές έχουν εντυπωσιακά μεγαλύτερες πιθανότητες να κολλήσουν και άρα να νοσήσουν βαριά.)
3) Η κρίσιμη μάζα των αδιάφορων
Τα φέρετρα, οι διασωληνωμένοι, οι νέοι τάφοι μπορεί να έπεισαν τον περισσότερο κόσμο ότι ο ιός υπάρχει και είναι θανατηφόρος (εδώ ακόμα ο Ιωαννίδης, ο πιο ζαμανφού καθηγητής που κατηγορούσε κάποτε όσους «κινδυνολογούσαν» σχετικά με αυτήν την «γρίπη», τώρα κινδυνολογεί ο ίδιος προβλέποντας δεκάδες χιλιάδες νεκρούς!). Όμως μάλλον μέχρι εκεί.
Όσοι σκόπευαν να προσέξουν και να τηρήσουν τα μέτρα, ακόμα και αν είναι η πλειοψηφία -που πολύ αμφιβάλλω- το κάνουν. Δεν είναι όμως αρκετοί. Οι υπόλοιποι συνεχίζουν να κρατούν ζωντανό τον ιό και να τον μεταδίδουν μεταξύ τους, αλλά και σ’ όσους προσέχουν.
(Ποτέ δεν μπορείς να προσέξεις αρκετά και ο ιός, δυστυχώς, είναι τελείως αόρατος.)
4) Ποιο είναι το συμφέρον μας;
Τώρα δεν μπορούν να κατηγορηθούν ούτε ο τουρισμός, ούτε τα ΜΜΜ, ούτε τα δημοτικά σχολεία (τι ωραίες εποχές που μπορούσαμε να κατηγορήσουμε κάτι ή κάποιον άλλο! Πάνε όμως, πέρασαν). Τώρα φταίμε ξεκάθαρα όλοι όσοι συνεχίζουμε κανονικά τις ζωές μας σε στυλ YOLO. Μεγαλοαφεντικά συνεχίζουν να απασχολούν στα κρυφά όσους έχουν δηλώσει σε αναστολή, οι βιοπαλαιστές και ελεύθεροι επαγγελματίες που συνεχίζουν παρανόμως τις δουλειές τους, πολυπληθείς παρέες που κάνουν κρυφές μαζώξεις.
Μοιάζει να μην καταλάβαμε το συμφέρον μας, ή ίσως θεωρήσαμε πως το lockdown θα δουλέψει με τρόπο μαγικό, και χωρίς τη δική μας βοήθεια. Αν όμως είχαν μείνει οι πολίτες όσο μπορούν μέσα, χωρίς παγαποντιές, χωρίς μυστικές επισκέψεις σε σπίτια, χωρίς να παρακάμπτουν με κάθε τρόπο το νόμο, τα κρούσματα θα είχαν μειωθεί πολύ περισσότερο και πολύ νωρίτερα. Η αγορά θα είχε ήδη ανοίξει. Το χρήμα θα κινούνταν και πάλι.
5) Έκτη βδομάδα lockdown
Η πόλη παραμένει κλεισμένη εδώ και τόσο καιρό (αύριο ξεκινά η έκτη εβδομάδα!) χωρίς τρομερό αποτέλεσμα και δεν είναι έκπληξη πως δεν έπιασαν ακόμα τρομερά τα μέτρα που δεν εφαρμόζονται και δεν επιβάλλονται. Τονίζω και ξανατονίζω τη μη επιβολή – υπεύθυνη για την οποία είναι η κυβέρνηση, η αστυνομία, ακόμα και ο Πρύτανης του ΑΠΘ που δεν έβλεπε τα τεράστια πάρτι των νέων.
Η μη αυστηρή επιβολή είχε ως αποτέλεσμα διάφορα τρελά που μαθαίνω, από φίλους και την οικογένειά μου που ζουν εκεί:
Κυκλοφορούμε σχεδόν όσο και πριν. Συνεχίζουν πολλοί να φορούν λάθος τις μάσκες, να τις πιάνουν με το χέρι, να τις κατεβάζουν στο πηγούνι (σκουπίζοντας έτσι τυχόν «κόκκους» κορωνοϊού και βάζοντάς τους μετά κατευθείαν στο στόμα τους), να τις φορούν σε κλειστούς χώρους μόνο αν μπει πελάτης (δώρο άδωρο).
Κομμώτριες και αισθητικοί πηγαίνουν στα σπίτια -γνωστή μου μάλιστα ένιωθε προστατευμένη γιατί σου λέει «εγώ δεν βγήκα», ασχέτως αν η κομμώτρια μπαινόβγαινε σε δέκα διαφορετικά σπίτια κάθε μέρα.
Μπαρ και καφέ που μοιάζουν κλειστά, όμως αν πλησιάσεις πολύ θα δεις παρέες μέσα στα σκοτάδια.
Γνωστή μου που κατά τα άλλα προσέχει -έχει δύο υποκείμενα νοσήματα- βρέθηκε να διοργανώνει οικογενειακό τραπέζι με παιδιά, εγγόνια, και ακάλεστους φίλους εγγονιών, μέχρι και έναν ανιψιό που ήρθε επίσης απρόσκλητος με το σκύλο του. (Προφανώς βάζεις μετακίνηση έξι, και πας βόλτα το σκύλο σ’ όποιο σπίτι θέλεις.)
Αφεντικό κουβαλάει υπαλλήλους ενώ η επιχείρηση είναι κλειστή, για να κάνουν άσχετα μερεμέτια, με απώτερο σκοπό να του κάνουν παρέα. Κάποιοι καθηγητές κάνουν ιδιαίτερα από σπίτι σε σπίτι.
Είμαι σίγουρος πως όλοι έχουν από μία εξωφρενική ιστορία παρανομίας αυτές τις μέρες.
Όμως ακόμα κι όταν επιβάλλεται ο νόμος, κάποιοι συνεχίζουν να αδιαφορούν.
Ίσως πιστεύουν πως επειδή δεν πληρώνουν εκείνη τη στιγμή τα πρόστιμα, τη γλίτωσαν! (Δεν υποψιάζονται καν πως θα τους έρθουν μέσω της εφορίας στο εκκαθαριστικό;!)
6) Εγώ θα σώσω τον κόσμο;
Οι απαντήσεις των γνωστών μου στο «γιατί δεν τηρείς τα μέτρα ώστε να βγείτε/βγούμε απ’ το lockdown μια ώρα αρχύτερα;» ήταν συνοψίζονται στο εξής: «Πιστεύαμε ότι το lockdown θα έπιανε έτσι κι αλλιώς, οπότε οι δικές μας παρασπονδίες δεν θα έπαιζαν μεγάλο ρόλο ούτε θα άλλαζαν το αποτέλεσμα.»
Και τώρα, που βλέπεις ότι οι παρασπονδίες όλων έπαιξαν τεράστιο ρόλο; «Ε τώρα και να γίνω τύπος και υπογραμμός, τι διαφορά θα έχει, αφού όλοι κινούνται κανονικά έτσι κι αλλιώς. Εγώ θα σώσω τον κόσμο;»
Προτιμώ να μην γράψω τι απάντησα σε αυτό…
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Η απίστευτη τούμπα του καθηγητή Ιωαννίδη, που επανήλθε με μακάβριες, αυτή τη φορά, προβλέψεις