Γιώργος Τσαγκόζης
Τον “πόνο” του είπε να μοιραστεί ένας γιατρός στο ελληνικό reddit, γράφοντας κάποια πράγματα που τον ενοχλούν στο επάγγελμα του. 14 χρήσιμα πράγματα και για εμάς που ερχόμαστε σε επαφή με το ιατρικό προσωπικό:
“Είπα να μαζέψω μερικά highlights της κλινικής πράξης και να τα συζητήσουμε λιγάκι
1.Μεγάλη πλειοψηφία των αντρών ασθενών δεν ξέρουν τίποτα για την πάθηση τους, τα “διαχειρίζεται” όλα η γυναίκα τους
2.Πολλοί ασθενείς θεωρούν ότι δε χρειάζεται να λένε πολλά στον γιατρό. Νομίζουν ότι τους κοιτάμε και αμέσως βλέπουμε το bypass πριν 20 χρόνια και τον διαβήτη
Ειδικά στις παθολογικές κλινικές υπάρχει ανάγκη να παίρνουμε αίμα κάθε μέρα για εξετάσεις σε πολλές περιπτώσεις. Δεν το ευχαριστιόμαστε αλλά πρέπει. Επίσης, πολλοί έχουν δύσκολες φλέβες που δεν είναι καθόλου εύκολες. Η καλή διάθεση και από τις 2 μεριές βοηθάει
3.Όταν κάνουμε εξέταση και επισκεπτήριο, οι συνοδοί ΕΞΩ από το δωμάτιο. Κάθε μέρα χάνουμε χρόνο να τους κυνηγάμε
4.Δεν μας αρέσουν πολύ προσφωνήσεις “ρε φίλε, ρε μάγκα, ρε κοπελιά” κτλ κτλ. Πες ένα γιατρέ, πες ένα όνομα, πες κάτι άλλο.
5.Κάποιοι μας θεωρούν φλώρους και σπασικλάκια πρώην απουσιολόγους που δεν ξέρουμε τίποτα από την κανονική ζωή. Στα επείγοντα βλέπουμε αστυνομικούς και κρατούμενους, χρήστες ναρκωτικών και άσχημα τροχαία. Ξέρουμε πολύ καλά και από την ζωή και από τον θάνατο.
6.Πολλές φορές ότι και να κάνουμε κάποιοι ασθενείς δεν θα τα καταφέρουν. Μας πονάει πολύ. 7.Κανένας γιατρός δεν θέλει το κακό του ασθενή εκτός αν μιλάμε για ψυχοπαθή.
8.Οι κατα τ’αλλα ευαίσθητοι συγγενείς συνηθίζουν να παρκάρουν υπερήλικες σε μας και μετά να μην σηκώνουν το τηλέφωνο και αν εξαφανίζονται
7.Η έλλειψη ουσιαστικής παρηγορητικής θεραπείας στην Ελλάδα μπορεί να οδηγήσει σε παράταση του θανάτου, όχι της ζωής
8.Όταν παίρνουμε το πτυχίο είμαστε γιατροί. Οι ειδικευόμενοι είναι γιατροί που ειδικεύονται κάπου. Το να λένε που είναι ο γιατρός είναι προσβλητικό.
11.Όταν πάτε διακοπές σε νησάκια, πολλά είναι παρατημένα στην τύχη τους και το μόνο που θα έχετε είναι ένας γιατρός που τέλειωσε την σχολή πριν 3 μήνες και τον έχει αφήσει η πολιτεία στο έλεος του θεού χωρίς καθοδήγηση. Διακομιδές κανονικά πρέπει να κάνουν οι αναισθησιολόγοι αλλά εδώ θα στείλουν όποιον βρουν μπροστά τους.
12.Είμαστε εξουθενωμένοι. Πολλές φορές άυπνοι για 48 ώρες ή και παραπάνω και κακοπληρωμένοι με λογαριασμούς να τρέχουν και εμείς όλο λείπουμε από το σπίτι. Δε μιλάω για ιδιωτικά ιατρεία αλλά για αυτούς που τρέχουν στα νοσοκομεία του ΕΣΥ.
13.Κλείνω με αυτό, όταν κάποιος σας ακροάζεται με το στηθοσκόπιο μην ξεφυσάτε στη μάπα του, κρίμα είναι.
14.Επίσης, όταν παίρνουμε αίμα καλό θα είναι να μην τραβάτε απότομα το χέρι σας.”
Ο κόσμος στα σχόλια, δείχνει να κατανοεί τι περνάει ο γιατρός και κάποιοι δίνουν και τις δικές τους συμβουλές:
“Αναφορικά με το Νο 2, κάθε φορά που προσπαθώ να δώσω λεπτομερές ιστορικό ή να εξηγήσω ποιο είναι το πρόβλημα μου σε γιατρό, θα με κοιτάξει με ύφος “πολύ μας ζάλισες”.
Ανάθεμα κι αν έχω βρει γιατρό που να αισθάνομαι ότι με ακούει πραγματικά, ειδικά οι γυναικολόγοι είναι του τύπου “καλά είσαι, 100€”.
Edit: Ψέματα, έχω πετύχει καρδιολόγο στο Τζάνειο ο οποίος ήταν και ο μόνος που φάνηκε να κατανοεί ότι όντως υποφέρω όταν παθαίνω κρίσεις πανικού, αισθάνομαι ότι πεθαίνω και δεν κουβαλιέμαι στο επείγοντα για πλάκα.”
“Όταν παίρνει ιστορικό ο γιατρός, καλό είναι να απαντάμε στις ερωτήσεις του συγκεκριμένα. Πολλές φορές θέλουμε να μεταφέρουμε πληροφορίες που είναι άχρηστες ή με τρόπο που δεν είναι δομημένος /παραγωγικός.
Αφήστε το γιατρό να σας καθοδηγήσει και στο τέλος ρωτήστε αν το τάδε είναι σχετικό/σημαντικό.”
“Έχω πολλούς φίλους γιατρούς στο ΕΣΥ, που τώρα κάνουν/ τελειώνουν ειδικότητα.
Το τι περνάνε δεν το καταλαβαίνει ο κόσμος γενικά. Ειδικά οι νέοι γιατροί που έχουν όρεξη να βοηθήσουν και έχουν από πάνω τους τα λείψανά που δε νοιάζονται για τίποτα”
“Γιατρέ,
Από νεαρούς σε ηλικία γιατρούς έχω καλύτερες εμπειρίες από ότι από μεγάλους σε ηλικία.
Ειδικά στο καρδιολογικό στο Ιπποκράτειο οι γιατροί ήταν αστέρια.
Συνεχίστε την καλή δουλειά.
Να πω και εγώ ένα παράπονο, σιχαίνομαι τους γιατρούς “πωλητές” που προωθούν χωρίς λόγο προϊόντα αμφιβόλου αξίας(ομοιοπαθητική ) ή άμεσης σχέσης με την νόσηση, για να παίρνουν ποσοστά από τις φαρμακευτικές.”
“Αναφορικά με το Νο1.
Παρατηρώ ζευγάρια – ειδικά 40-50+ – που η γυναίκα μόνο που δεν ντύνει τον άντρα της – του κανονίζει τα ρούχα του και τα πλένει και του λέει τι να βάλει. Άρα δεν μου κάνει εντύπωση ο άλλος να μην ξέρει τίποτα για κάτι ακόμα πιο σοβαρό, αφού ούτε τα καθημερινά του δεν μπορεί να χειριστεί.
Μιλάμε για μια γενιά που δεν έμαθε να κάνει τίποτα για τον εαυτό του γιατί πάντα είχε μια μάνα, γκόμενα, σύζυγο να του σκουπίζει τον πάτο.
Σκάει μύτη η γυναίκα του αφεντικού μου κάθε μέρα – είναι γραμματέας σε άλλο γραφείο εκεί – και μόνο που δεν τον ταΐζει στο στόμα. Με πιάνει αηδία κάθε φορά στο θέαμα και ούτε καταλαβαίνουν πόσο απωθητικό είναι που ο άλλος πρακτικά έχει παντρευτεί την μαμά του.”
