σε , ,

Ενοχλεί το δημόσιο αυτομαστίγωμα των Μουσουλμάνων. Μήπως όμως είναι και χριστιανικό έθιμο;

Με αφορμή τις αντιδράσεις για την Ασούρα στον Πειραιά

Με αφορμή το αυτομαστίγωμα των Μουσουλμάνων εχθές στον Πειραιά ακούστηκαν πολλές απόψεις και πληροφορίες για το κατά πολλούς βάρβαρο αυτό έθιμο. Τα περισσότερα σχόλια στο ελληνικό διαδίκτυο ήταν καταδικαστικά, χωρίς ωστόσο να λείπουν και κάποιες άλλες προσεγγίσεις, όπως αυτή της σύγκρισης.

Πιο συγκεκριμένα, υπήρξαν άνθρωποι που ισχυρίστηκαν πως η Ασούρα δεν είναι ένα έθιμο το οποίο συναντάται στον Μουσουλμανικό κόσμο, αλλά υπάρχει και στον Χριστιανικό.

Θαλασσινος on Twitter

@mpaltasnick @protothema Και οι χριστιανοί κάνουν καραγκιοζιλίκια,μαστιγώματα καρφώματα κλπ https://t.co/dbRnN683xb

Eirini Makropoulou on Twitter

Πόσο μακρυά αλλά και πόσο κοντά; (Αριστερά η μουσουλμανική Ασούρα εχτές στο Περιστέρι, δεξιά η χριστιανική Μεγάλη Παρασκευή στις Φιλιππίνες)

Διαβάζοντας αυτούς τους ισχυρισμούς, θεώρησα πως θα έπρεπε να ελεγχθεί αυτή η πληροφορία ούτως ώστε να εξακριβωθεί αν πράγματι συναντάται το αιματηρό αυτό έθιμο και στον Χριστιανισμό ή αν πρόκειται για καθαρά μουσουλμανική πρακτική.

Ρίχνοντας μια ματιά στη Wikipedia για το αυτομαστίγωμα, self-fraggelation στα αγγλικά, διαβάζουμε:

«Η πρακτική των αυτοτιμωρίας δεν είναι προνόμιο της μεσαιωνικής αντίληψης. Ακόμη και σήμερα η πρακτική της δημόσιας αυτομαστίγωσης εξακολουθεί να υπάρχει. Κατά τη διάρκεια του καθολικού Πάσχα και συγκεκριμένα της Μ. Παρασκευής σε πολλές καθολικές κοινωνίες είναι συνηθισμένη η πρακτική της δημόσιας αυτομαστίγωσης. Οι περιοχές όπου το φαινόμενο εξακολουθεί να υπάρχει είναι το Ρίο ντε Τζανέιρο, περιοχές της Βόρειας Ισπανίας, της Ν. Ιταλίας, του Μεξικού και του Ν. Μεξικού. Όσοι συμμετέχουν σε τέτοιου είδους τελετές, δηλώνουν ότι με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζουν άφεση αμαρτιών, είτε για τον εαυτό τους είτε για τα συγγενικά τους πρόσωπα. Τις τελευταίες δεκαετίες παρουσιάζεται έξαρση του φαινομένου στις Φιλιππίνες. Το πιο εντυπωσιακό, όμως, είναι ότι μετά το 1961, κατά τη Μ. Παρασκευή άρχισαν να πραγματοποιούνται πραγματικές οικειοθελείς σταυρώσεις, οι οποίες εντέλει έγιναν τουριστική ατραξιόν.»

Σε ένα παλιότερο άρθρο του BBC  αναφέρεται ότι ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ θα αυτομαστίγωνε τον εαυτό του, όπως ανέφερε μια μοναχή που τον φρόντιζε. Στο ίδιο κείμενο το αυτομαστίγωμα περιγράφεται ως το «χτύπημα και γδάρσιμο του δέρματος, συνήθως στην πλάτη, όπου συχνά τρέχει αίμα ως ένδειξη σωματικής μεταμέλειας για τις αμαρτίες».

Όπως επισημαίνει ο ιστορικός Michael Walsh, το έθιμο αυτό συναντιόταν στον καθολικισμό έως και τη δεκαετία του 1960, ενώ σήμερα δεν είναι κάτι το σύνηθες.

Ωστόσο, στις χώρες που εξακολουθεί να υφίσταται, όπως οι Φιλιππίνες, λαμβάνει πιο ακραίες μορφές. Εκεί δεν πρόκειται τόσο για μεταμέλεια για τις αμαρτίες αλλά για μια προσπάθεια αναβίωσης των παθών του Χριστού.

Συνεπώς, φαίνεται πως το μεσαιωνικό αυτό έθιμο εξακολουθεί να υφίσταται σε συγκεκριμένες χριστιανικές κοινωνίες, αλλά σε πολύ μικρότερο βαθμό σε σχέση με τον ισλαμικό κόσμο.

*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

ΚΟΥΙΖ: Λες ότι είσαι πιστός/η, όμως πόσο καλά γνωρίζεις την Ορθοδοξία στ’ αλήθεια;

ΠΩΣ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ?

0 points
Upvote Downvote

2 Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση
  1. “Συνεπώς, φαίνεται πως το μεσαιωνικό αυτό έθιμο εξακολουθεί να υφίσταται σε συγκεκριμένες χριστιανικές κοινωνίες, αλλά σε πολύ μικρότερο βαθμό σε σχέση με τον ισλαμικό κόσμο”.

    Και τέλος πάντων ,μια και ΄εσείς το θίγετε, έχουμε και Φιλιππινέζους πολλούς στην Ελλάδα. Δε βλέπω να μαστιγώνεται κανείς τους.

Αφήστε μια απάντηση