Δημήτρης Καβατζικλής
Αυτή είναι η παρέμβαση του επιδημιολόγου του Χάρβαρντ Dr. William Hanage στον Guardian, σχετικά με την στρατηγική της Βρετανίας να μην προστατευθεί ιδιαίτερα απ’ τον Κορωνοϊό, όπως εξηγήσαμε στο άρθρο «Θέλουμε να κολλήσετε άμεσα» – Το ρίσκο της σούπερ αμφιλεγόμενης τακτικής της Βρετανίας για τον Κορωνοϊό
Γράφει:
Το σπίτι σου καίγεται και οι άνθρωποι στους οποίους έχεις αναθέσει την φύλαξη του δεν προσπαθούν να σβήσουν τη φωτιά. Παρόλο που ήξεραν ότι έρχεται και έβλεπαν τι συμβαίνει στους γείτονες, η Βρετανική κυβέρνηση επέλεξε, χωρίς καμία εξήγηση, να αφήσει τις φλόγες να καίνε έχοντας την λανθασμένη αντίληψη ότι θα μπορέσει με κάποιο τρόπο να τις ελέγξει.
Όταν το άκουσα για πρώτη φορά, δεν μπορούσα να το πιστέψω. Είμαι ερευνητής και καθηγητής επιδημιολογίας λοιμωδών νοσημάτων στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ. Οι συνάδελφοί μου εδώ στις ΗΠΑ, αν και έχουν κλονιστεί από την ανάρμοστη αντίδραση της κυβέρνησης Τράμπ, πίστεψαν ότι η πολιτική που ανακοίνωσε η Βρετανία είναι προϊόν σάτιρας, ένα παράδειγμα φλεγματικού χιούμορ για το οποίο φημίζονται οι Βρετανοί. Δυστυχώς όμως, είναι αλήθεια.
Ο επιδιωκόμενος στόχος είναι να επιτευχθεί «ανοσία αγέλης», προκειμένου να αντιμετωπιστεί το ξέσπασμα του ιού και να αποφευχθεί ένα καταστροφικό «δεύτερο κύμα» τον ερχόμενο χειμώνα. Μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού κινδυνεύει να νοσήσει σοβαρά: σε γενικές γραμμές όλοι άνω των 40. Το σκεπτικό είναι ότι δημιουργώντας ανοσία στα άτομα νεότερης ηλικίας προστατεύουμε τον πληθυσμό στο σύνολό του. Επιτρέψτε μου να το αναλύσω.
Η «ανοσία αγέλης» είναι εφικτή μόνο όταν υπάρχει εμβόλιο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπάρχει εμβόλιο, αλλά μια πανδημία που μπορεί δυνητικά να προκαλέσει τον θάνατο πολλών ανθρώπων. Παρόλο που το ποσοστό θνησιμότητας είναι (όπως φαίνεται ως τώρα) αρκετά χαμηλό, ο πραγματικός αριθμός των θυμάτων θα είναι μεγάλος. Ένα μικρό ποσοστό πολλών εκατομμυρίων ανθρώπων είναι κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι. Κι εξ άλλου, το ποσοστό θνησιμότητας θα αυξηθεί αν το Εθνικό Σύστημα Υγείας κορεστεί. Αυτό αναμένεται να συμβεί ακόμη και με την γενναιόδωρη υπόθεση ότι η κυβέρνηση θα είναι απολύτως πετυχημένη στο να περιορίσει τον ιό μόνο στα άτομα χαμηλού κινδύνου, αφού στην αποκορύφωση της κρίσης ο αριθμός των ασθενών θα ξεπερνά κατά πολύ τον αριθμό των διαθέσιμων κλινών.
Φυσικά δεν μπορούμε να περιορίσουμε την πανδημία σε μια μόνο ηλικιακή ομάδα. Σκεφτείτε όλους τους ανθρώπους ηλικίας 20 έως 40 ετών που εργάζονται στην υγειονομική περίθαλψη και τα γηροκομεία. Στην πολιτεία της Ουάσινγκτον, σχεδόν όλοι οι θάνατοι που αναφέρθηκαν μέχρι τώρα σχετίζονται με νοσοκομεία. Υποτίθεται ότι όλοι όσοι ανήκουν σε ομάδα υψηλού κινδύνου θα αποσυρθούν από την κοινωνία για έξι ολόκληρους μήνες μέχρι να ξεπεραστεί το υποτιθέμενο δεύτερο κύμα, που δεν ξέρουμε καν αν θα υπάρξει;
Σχετικά με το δεύτερο κύμα: επιτρέψτε μου να είμαι σαφής. Τα δεύτερα κύματα είναι πραγματικά και σημειώνονται σε κάθε πανδημία γρίπης. Εδώ δεν πρόκειται για πανδημία γρίπης. Οι κανόνες της γρίπης δεν ισχύουν. Ίσως να υπάρξει ένα δεύτερο κύμα, ειλικρινά δεν το γνωρίζω. Αλλά οι ευάλωτες ομάδες δεν πρέπει να εκτεθούν αυτή τη στιγμή σε έναν ιό βασιζόμενοι αποκλειστικά σε υποθέσεις.
Ασφάλεια σημαίνει αυτοαπομόνωση για όσους εμφανίζουν συμπτώματα, αλλά οι επίσημες οδηγίες είναι κι εδώ παραπλανητικές. Ενώ είναι εξαιρετικά σημαντικό να μένουν οι άρρωστοι στο σπίτι για να μην μολύνουν τους άλλους, είναι πια σαφές ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση η μετάδοση γίνεται προτού καν εμφανιστούν τα συμπτώματα. Γνωρίζουμε από τις μελέτες ότι κάτι τέτοιο ισχύει. Το έχω δει κι εγώ να συμβαίνει. Δεν γνωρίζουμε πόσο συχνά συμβαίνει ή πόσο επηρεάζει στην εξάπλωση του ιού, αλλά σίγουρα συμβαίνει.
Τα επιχειρήματα σχετικά με το ποσοστό θνησιμότητας, τις παραμέτρους μετάδοσης και την προσυμπτωματική μετάδοση χάνουν το νόημα. Αυτός ο ιός είναι ικανός να βάλει σε καραντίνα ολόκληρες χώρες. Κανείς δεν θέλει να γίνει το επόμενο Wuhan, το επόμενο Ιράν, η επόμενη Ιταλία ή Ισπανία. Σε αυτές τις χώρες τα συστήματα υγείας βρίσκονται υπό κατάρρευση. Στην Ιταλία, οι γιατροί πρέπει να αποφασίζουν καθημερινά ποιους θα σώσουν και ποιους θα αφήσουν να πεθάνουν. Θα πρέπει να κοιτάξουμε προς το παράδειγμα της Νότιας Κορέας, η οποία, μέσω ενός συνδυασμού έντονης επιτήρησης και κοινωνικής απομάκρυνσης, φαίνεται να έχει αποκτήσει ως ένα σημείο τον έλεγχο της εξάπλωσης του ιού. Ας διδαχθούμε από τη Νότια Κορέα, τη Σιγκαπούρη, το Χονγκ Κονγκ και την Ταϊβάν, που μέχρι στιγμής έχουν κάνει καλή δουλειά στον περιορισμό των κρουσμάτων παρόλο που ήταν από τις πρώτες χώρες που χτύπησε η πανδημία.
Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν πρέπει να προσπαθεί να δημιουργήσει ανοσία αγέλης. Αυτό θα γίνει από μόνο του. Η πολιτική ηγεσία θα πρέπει να κινηθεί προς την επιβράδυνση της εξάπλωσης του ιού, μέσω της κοινωνικής αποστασιοποίησης.
Η βασικότερη λειτουργία μιας κυβέρνησης είναι να κρατάει τους πολίτες ασφαλείς. Από εκεί προέρχεται η εξουσία, η εμπιστοσύνη του λαού και η νομιμότητά της εκάστοτε κυβέρνησης. Κανείς δεν πρέπει να έχει την ψευδαίσθηση ότι είναι κάτι που μπορεί να αποφευχθεί ή ότι μπορούμε να διαχειριστούμε έναν ιό που μόλις εμφανίστηκε. Δεν θα περάσει εύκολα. Δεν είναι σίφουνας, είναι τυφώνας.
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ