Έρχονται καταλήψεις στα σχολεία για «εθνικούς λόγους» – Εξεγερσιακός χαβαλές ή ακατέργαστος εθνικισμός;

Από το πάντα εξαιρετικό Facebook του συγγραφέα-αρθρογράφου της LIFO (και καθηγητή στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ), Νικόλα Σεβαστάκη:

Ήρθε και στους μαθητές του σχολείου της κόρης μου από μέρες τώρα. Θα γίνει, λέει, κάποια ψηφοφορία, πολλά αγόρια (ιδίως) θέλουν να ψηφίσουν ‘ναι’ για να χάσουν μάθημα και ”έτσι”. Μιλάμε για γυμνάσιο (στα λύκεια ίσως το πράγμα έχει και πιο σοβαρές διαστάσεις προπαγάνδας).

Από όλες τις πλευρές βλέπει κανείς να προχωράει ένας ακατέργαστος εθνικισμός ως νέος ”κινηματικός” τόπος- πέρα από τις παραδοσιακές αριστερο-διεκδικητικές ατζέντες των καταλήψεων. Και πάλι θα υπάρχουν γονείς και κάποιοι καθηγητές που σιγοντάρουν ή, πιο κομψά, που ”συμμερίζονται το πλαίσιο”.

Οι μόνοι που δεν έχουν να πουν τίποτα είναι όσοι υποστηρίζουν την κινηματική ‘πολιτικοποίηση’ δεκατετράχρονων, την προσχηματική υιοθέτηση του κλεισίματος των σχολείων ως εύκολης απάντησης και ρουτίνας. Τι να πουν αν πιάσει τόπο αυτό το κίνημα αντιδραστικών, εθνικιστικών καταλήψεων; Να γίνουν αντι-καταλήψεις με άλλο περιεχόμενο; 

Μιλάμε για αδιέξοδα. Και για βαριές ευθύνες γονιών, καθηγητών και κάθε λογής καθοδηγητών που είδαν και συνεχίζουν να βλέπουν τους μαθητές ως στρατεύσιμους στην μια ή άλλη Υπόθεση. 

Φοβάμαι πως θα ζήσουμε πολλά τέτοια επεισόδια ‘αντιστροφής των αξιών’ στο μέλλον- γιατί υπάρχει η βάση γι αυτό.

***

ΥΓ. Στα σχόλια του στάτους ο Βασίλης Βαμβακάς, επίκουρος καθηγητής Κοινωνιολογίας της Επικοινωνίας στο Τμήμα Δημοσιογραφίας και Μ.Μ.Ε του ΑΠΘ, γράφει:

«Κάποια στιγμή ο “χαβαλές“ της μαθητικής κατάληψης θα έπαιρνε και αυτά τα χαρακτηριστικά.
Δεν υπάρχει ιδεολογικό μονοπώλιο στον εξεγερσιακό χαβαλέ. Ούτε βέβαια ακυρώνει τα ιδεολογικά αποτελέσματα που αυτός παράγει απλά μας κεντρίζει το ενδιαφέρον περισσότερο όταν πάρει τα (ακροδεξιά) χαρακτηριστικά που (υποτίθεται) δεν έχει μέχρι τώρα.»

«Έχεις δίκιο» απάντησε ο κ. Σεβαστάκης, «απλώς στη βόρειο Ελλάδα υπάρχει ιδιαίτερος χώρος αντήχησης για αυτόν τον λόγο.
Ποιος πείθεται από τα ‘κάτω η καταστολή του σχολείου’ κάποιων μαθητών του ακροαριστερού και αναρχικου χώρου;
Το άλλο ακουμπάει σε ένα μεγαλύτερο εθνικό ακροατήριο, αν και ως μέθοδος δράσης θα αποδοκιμάζεται από τον μέσο συντηρητικό πολίτη.»

Πάντως, η κυρία Λίτσα Μοσχοπούλου που υπήρξε εκπαιδευτικός, τονίζει πως: «Ο κανονισμός λειτουργίας των μαθητικών κοινοτήτων δεν τους επιτρέπει να ασχολούνται με θέματα που δεν είναι μαθητικά, όπως αυτά που περιλαμβάνει αυτό το ανώνυμο,αν διακρίνω καλά, κάλεσμα.»

Παρόλα αυτά, οι άγνωστοι που καλούν σε καταλήψεις διαβεβαιώνουν (με ανευθυνότητα) πως δεν θα υπάρξει κανένα νομικό πρόβλημα.

Εκτός αν μετά ισχυριστούν πως ποτέ δεν μίλησαν για ποινικά θέματα, αλλά για πονικά, δηλαδή αυτά του πόνου.

Και το χειρότερο είναι πως δεν θα έχουν και τελείως άδικο…