Έρως Ανίκατε: Αυτοί είναι οι Local Suicide

Τους άκουγα για λίγο καιρό και μου άρεσαν πολύ (και οι Local Suicide αλλά και τα άλλα πρότζεκτ τους) χωρίς να έχω ιδέα ότι έχουν και ελληνικό αίμα.

Η Vamparela είναι απ’ την Ελλάδα, κι ο Brax Moody απ’ τη Γερμανία. Μαζί φτιάχνουν μουσική στο Βερολίνο.

Και καθώς ετοιμάζονται να παίξουν στο Saristra Festival (γίνεται το ΠΣΚ στην Κεφαλονιά και έχει καταπληκτικό line-up) μου μίλησαν για τον πρώτο δίσκο τους, που λέγεται ΕΡΩΣ ΑΝΙΚΑΤΕ.

Local Suicide – Eros Anikate ALBUM (Iptamenos Discos) by Local Suicide

The history of the DJ & producer duo and couple Local Suicide stretches back over a decade to the year 2008. Since meeting, Munich-born Brax Moody and Thessaloniki native Vamparela have collaborated t

-Καταρχάς, πώς ξεκινήσατε; Πώς φτιάχτηκαν οι Local Suicide;

Vamparela: Γνωριστήκαμε το 2008 σε ένα διαγωνισμό για djs. Είχα κερδίσει τον πρώτο διαγωνισμό και έπρεπε να υποστηρίξω τον τίτλο μου. Δυστυχώς έχασα στο διαγωνισμό, αλλά κέρδισα το Max (Brax Moody) που ήταν φίλος με τους djs που κέρδισαν.

Γίναμε αμέσως ζευγάρι και καθώς είμασταν και οι δυο djs αρχίσαμε να παίζουμε όλο και περισσότερο μαζί, ώσπου σε κάποια φάση αποφασίσαμε να παίζουμε μόνο μαζί.

Τον πρώτο χρόνο δημιουργήσαμε και μια μπάντα με ένα φίλο μας, η οποία δεν άντεξε όμως πολύ καιρό, γιατί ήταν πολύ δύσκολο να βρισκόμαστε όλοι μαζί, και μετά από την πρώτη και τελευταία μας συναυλία διαλυθήκαμε. Την μπάντα την ονομάσαμε Local Suzie, που ήταν ιδέα του Max. Ο Max ήταν σκεϊτάς και τάγκαρε από μικρός τα σκεϊτ του με το όνομα Local Suzie, που ήταν το φανταστικό του αγωνιστικό άλογο. Να σημειώσω εδώ ότι ποτέ δεν είχε καν άλογο πόσο μάλλον αγωνιστικό.
Αφού διαλύθηκε η μπάντα, θέλαμε να κρατήσουμε το MySpace για το dj project μας και είπαμε να αλλάξουμε το Suzie σε κάτι παρόμοιο και αποφασίσαμε σε Suicide, μιας και μας άρεσε πολύ η μπάντα Suicide και το σκεφτήκαμε μεταφορικά να σκοτώνεις ότι σε προβληματίζει στο dancefloor.
Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι το MySpace πέθανε την επόμενη χρονιά και εμάς μας έμεινε το dj όνομα, αλλά και το blog που είχαμε δημιουργήσει με το ίδιο όνομα.

Local Suicide & Skelesys – Moustache (Official Video)

Local Suicide’s ‘Moustache’ w/ Skelesys – taken from their debut album ‘Eros Anikate’ – is out now on Iptamenos Discos!Stream/ Buy links: https://bfan.link/e…

-Ποια ήταν η πορεία σας μέχρι να βγει αυτός ο δίσκος; Τι σας ενέπνευσε για το ντεμπούτο σας;

Local Suicide: Μας άρεσε και στους δύο πάρα πολύ να παίζουμε μουσική, να κάνουμε τον κόσμο να χορεύει και να ταξιδεύουμε. Είχαμε αγοράσει και κάποια synths και drum machines και τζαμάραμε συχνά πυκνά χωρίς όμως να τελειώσουμε ποτέ κάποιο κομμάτι, έτσι για την πλάκα μας. Όταν διαπιστώσαμε ότι για να προχωρήσεις και να μπορέσεις να παίξεις πιο εύκολα σε άλλες χώρες και με καλύτερη πληρωμή, πρέπει να έχεις releases, αρχίσαμε να δουλεύουμε ως προς αυτόν τον στόχο και να προσπαθούμε να τελειοποιήσουμε τον ήχο μας. Μετά από μερικά χρόνια είχαμε το πρώτο μας EP We Can Go Everywhere με remixes από In Flagranti, Iñigo Vontier & Richard Rossa, το οποίο κυκλοφόρησε το 2014 στην Ολλανδική εταιρία Bordello A Parigi. Από τότε έχουμε βγάλει 13 Eps, πολλά κομμάτια σε compilations και έχουμε κάνει και remixes για άλλους καλλιτέχνες, σε δισκογραφικές εταιρίες όπως Eskimo, AEON, TAU, Multi Culti, Darkroom Dubs, Duro, Nein, Lumière Noire, Ombra και πολλές άλλες. Επειδή δε βιαστήκαμε να κάνουμε release καταφέραμε να έχουμε βγάλει μουσική, από το 2014 ως σήμερα, που ακόμα μας αρέσει και ακόμα μπορούμε να την συμπεριλάβουμε στα dj sets μας.

Θέλαμε εδώ και χρόνια να βγάλουμε και το πρώτο μας album, αλλά δε βρίσκαμε το χρόνο, μέσω της πανδημίας αποφασίσαμε ότι ήρθε η ώρα και περάσαμε τα προηγούμενα δύο χρόνια σχεδιάζοντας το album. Το μεγαλύτερο μέρος το ηχογραφήσαμε στο στούντιο μας στο Βερολίνο και μερικά κομμάτια στη Χαλκιδική, όπου αποφασίσαμε να περάσουμε ένα μεγάλο μέρος του lockdown στο εξοχικό μας.

Επίσης μέσω της πανδημίας ιδρύσαμε τη δικιά μας δισκογραφική εταιρία για να βγάλουμε σε αυτή το album, καθότι θέλαμε να έχουμε τον απόλυτο έλεγχο. Ως τώρα έχουμε βγάλει ένα EP δικό μας, δύο από τους φίλους μας Wiener Planquadrat από την Αυστρία, ένα από τους φίλους μας Boys’ Shorts από Ελλάδα, και ένα από το καινούριο μας live project με τον Kalipo Dina Summer. To album μας είναι η έκτη κυκλοφορία, ενώ από Αύγουστο θα βγάλουμε μια σειρά από remix EPs σε κομμάτια του album από μερικούς από τους αγαπημένους μας καλλιτέχνες.

-Υπάρχει έντονο το ελληνικό στοιχείο στο artwork αλλά και στον τίτλο. Πώς το αποφασίσατε;

Vamparela: Τον τίτλο τον αποφασίσαμε από την αρχή. Ο Μαξ είπε μήπως να βάλουμε έναν ελληνικό τίτλο, και μου’ ρθε χωρίς να σκεφτώ καθόλου το Έρως Ανίκατε. Είναι μια φράση που μου αρέσει πολύ από μικρή και αισθάνομαι πολύ συνδεδεμένη μαζί της. Συμπεριέχει για μένα το νόημα της ζωής: ότι τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό από την αγάπη, και φανερώνει την τρελή αισιοδοξία μου ότι η αγάπη πάντα νικά.

Το άλμπουμ είναι ένα προϊόν της αγάπης μας, του δικού μας έρωτα, της αγάπης μας για τη μουσική, για τη σκηνή στην οποία ανήκουμε και για τους καλλιτέχνες που είναι μέρος του άλμπουμ, για όλους όσους μας στηρίζουν κλπ.

Στο artwork θέλαμε να βάλουμε κάτι ελληνικό και αποφασίσαμε για τα singles να βάλουμε αγάλματα και στο κύριο εξώφυλλο του album να βάλουμε την Πορτάρα, την πύλη της Νάξου μιας και ένα από τα πρώτα ταξίδια που κάναμε μαζί ήταν στη Νάξο, η οποία παραμένει ως τώρα ένα από τα αγαπημένα μας νησιά.

-Μιλήστε μου λίγο για τις συνεργασίες στο άλμπουμ.

Υπάρχουν δύο ειδών συνεργασίες στο άλμπουμ: μερικά κομμάτια που τα δημιουργήσαμε με άλλους καλλιτέχνες και μερικά στα οποία άλλοι καλλιτέχνες έκαναν τα φωνητικά.

Θέλαμε να συμπεριλάβουμε στο άλμπουμ μας κομμάτια με μερικούς από τους αγαπημένους μας καλλιτέχνες στη σκηνή μας.

Για πέντε από τα κομμάτια του άλμπουμ συνεργαστήκαμε στην παραγωγή με μερικούς από τους καλύτερους μας φίλους στη σκηνή, με τους οποίους είχαμε συνεργαστεί και στο παρελθόν και των οποίων τη μουσική θαυμάζουμε.

Το High Buildings το ξεκινήσαμε με το Lee Stevens στο στούντιο του στην Αυστρία, ενώ το Whispering με τον Curses από Νέα Υόρκη, το Moustache με τον Skelesys από Αργεντινή, και το Jam Bounce Release με τον Μεξικανό Theus Mago στο στούντιο μας στο Βερολίνο. Το Cobra Wave το ξεκινήσαμε διαδικτυακά με τον Kalipo αρχικά ως δοκιμή ενός plugin που σου επιτρέπει να δουλεύεις ταυτόχρονα στο Ableton στο ίδιο project με κάποιον άλλον από απόσταση.

Για τρία από τα υπόλοιπα κομμάτια αποφασίσαμε να ζητήσουμε από φίλους να κάνουν φωνητικά. Αρχικά ρωτήσαμε τη φίλη μας Sissi Rada, που για μας είναι το πως θα τραγουδούσαν οι σειρήνες αν υπήρχαν, και την οποία λατρεύουμε και θέλαμε πάρα πολύ να συμπεριλάβουμε στο δίσκο μας. Μετά ρωτήσαμε το φίλο μας The Hidden Cameras, του οποίου είμασταν και οι δυο φανς από τις αρχές του 2000 όταν παίζαμε και οι δύο indie. Γνωρίσαμε τον Joel, που είναι το άτομο πίσω από The Hidden Cameras, σε ένα γάμο πριν από μερικά χρόνια και γίναμε πολύ καλοί φίλοι, είναι απίστευτα ταλαντούχος και άκρως διασκεδαστικός, οπότε δε θα μπορούσε να λείπει από το άλμπουμ μας. Σε ένα ταξίδι πέρισυ στη Bologna γνωρίσαμε τους Hard Ton και τους ρωτήσαμε αυθόρμητα αν θέλουν να κάνουν φωνητικά σε ένα κομμάτι και να δώσουν μια hi nrg disco extravaganza πινελιά στο δίσκο.

*Το κομμάτι με τη Λένα Πλάτωνος*

Eros Anikate (feat. Lena Platonos)

Provided to YouTube by Believe SASEros Anikate (feat. Lena Platonos) · Local Suicide · Lena Platonos · Maximilian Brudi · Konstantina Paschalidou Brudi · Max…

-Πώς ήρθατε σε επαφή με τη Λένα Πλάτωνος; Πώς ηχογραφήσατε το κομμάτι;

Vamparela: Από την αρχή είχαμε σκεφτεί να κάνουμε συνεργασίες με φίλους και με μια θρυλική προσωπικότητα. Η πρώτη που σκεφτήκαμε ήταν η Λένα. Είμαι από πολύ μικρή θαυμάστρια της λόγω της Λιλιπούπολης και μετά αργότερα ως έφηβη ανακάλυψα την υπόλοιπη από την εξαιρετική της δισκογραφία. Ο Max την ανακάλυψε όταν οι Dark Entries επανακυκλοφόρησαν μερικούς από τους δίσκους της, και οι πολυαγαπημένοι μας Red Axes έκαναν remix. Από τότε περάσαμε άπειρες ώρες να ακούμε μαζί τη μουσική της.

Για μένα η Λένα είναι η πιο σημαντική Ελληνίδα γυναίκα καλλιτέχνης, με έχει εμπνεύσει πάρα πολύ και αγαπώ τη μουσική, τους στίχους, το δυναμισμό και το σουρεαλισμό της, το πόσο ασυμβίβαστη και πρωτοποριακή πάντα ήταν και θα είναι.

Αφού όπως καταλάβατε είμαι τελείως fan girl, μου πήρε μερικούς μήνες να πάρω το θάρρος να επικοινωνήσω μαζί της, αλλά από τη στιγμή που της έγραψα στο facebook, κύλισαν όλα πάρα πολύ όμορφα. Μιλήσαμε μερικές φορές στο τηλέφωνο και διαπίστωσα για μια ακόμη φορά ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο. Η Λένα είναι ένας απίστευτα ζεστός άνθρωπος, γλυκιά, φιλική, έξυπνη και άκρως ενδιαφέρουσα. Οι συζητήσεις μαζί της ήταν κάθε φορά υπέροχες, με έκανε να νιώθω σα να μιλώ με μια φίλη από τα παλιά.

Οπότε της στείλαμε τη μουσική, της άρεσε και επέλεξε να κάνει τα φωνητικά στο Έρως Ανίκατε, το κομμάτι το οποίο είχαμε σκεφτεί και ’μείς ότι θα ταίριαζε περισσότερο. Ο μάνατζερ της ήταν επίσης φοβερός και βοήθησε πολύ και κάπως έτσι έχουμε την τιμή να έχουμε τη Λένα στο debut LP μας!
Το αποτέλεσμα με κάνει ακόμα να ανατριχιάζω όταν το ακούω. Είμαι απίστευτα χαρούμενη, που η φωνή της που με έχει συνοδέψει σε όλη μου σχεδόν τη ζωή, είναι και στο ομώνυμο κομμάτι του αλμπουμ μας.

-Τι μουσικές ακούγατε όταν ήσασταν παιδιά; Και τι ακούτε τώρα;

Brax Moody: Στα εφηβικά μου χρόνια ήμουν τρελαμένος με το skateboarding και τη music culture που το ακολουθούσε, από punk και indie ως rap.

Vamparela: Εγώ ήμουν πάντα ανοιχτή σε όλα, από rock σε pop, από trip hop σε hip hop, αλλά γενικότερα προτιμούσα τις κιθάρες. Ανακάλυπτα μουσικές ακούγοντας ευλαβικά κάθε μέρα τη ραδιοφωνική εκπομπή από τις 4 στις 5 με το Γιάννη Πετρίδη, και έβλεπα πολύ MTV. Πέρασα διάφορες φάσεις, οι πρώτες μπάντες στα παιδικά χρόνια ήταν οι Τρύπες και τα Ξύλινα Σπαθιά από την Ελλάδα και οι Guns n Roses, Queen, Madonna, Michael Jackson και Prince. Ακολούθησε η rock n roll και το swing και πέρασα μια mod φάση. Μετά μπήκε στη ζωή μου η grunge, η brit pop, και αργότερα βρέθηκα να ακούω new wave, dark wave και να ‘μαι η μόνη goth στην Κομοτηνή που σπούδαζα. Αμέσως μετά ήρθε η indie και η electroclash και αφού μετακόμισα στο Βερολίνο άρχισα να πηγαίνω σε minimal techno parties και να ψάχνομαι περισσότερο με ηλεκτρονική μουσική.
Όταν ξεκίνησα να παίζω μουσική ήταν ένα ποτ πουρί από όλα όσα μου άρεσαν, στο ίδιο set μπορεί να έπαιζα Nine Inch Nails, Yeah Yeah Yeahs, Bauhaus, Blur, The Cure, Depeche Mode, Miss Kittin, Pink Floyd, Chemical Brothers, Soulwax, Scissor Sisters, Missy Elliot και Β52’s. Τότε ήμουν η μόνη dj που τολμούσε να παίξει τέτοιο μείγμα στη Θεσσαλονίκη, το οποίο έδωσε στις βραδιές μου μεγάλη επιτυχία, αλλά και εξαγρίωσε πολλούς old school θαμώνες, που δεν πίστευαν τα αυτιά τους. Όταν μετακόμισα στο Βερολίνο, αρχικά έπαιζα σε indie parties, αλλά επειδή γινόμουν όλο και πιο ηλεκτρονική με μετέφεραν στο electro room και κατέληξα να παίζω πλέον ηλεκτρονική μουσική.

Από την αρχή της πανδημίας περνάμε μια 80s φάση, και ακούμε κυρίως στο αμάξι και στον κήπο μας τα πάντα από new wave, dark wave, italo disco και hi nrg. Όταν μαγειρεύουμε ακούμε indie ραδιόφωνο και όταν δουλεύουμε ή αράζουμε ακούμε πολύ ηλεκτρονική μουσική, ψάχνοντας κομμάτια για τη spotify playlist μας Disco Suicide και bangers για τα dj set μας.

-Πώς είναι η καθημερινότητά σας στο Βερολίνο;

Έχουμε και οι δυο full time day jobs, ο Brax Moody στο Γερμανικό γραφείο της Ninja Tune, και η Vamparela στην pr agency PullProxy. Από την αρχή της πανδημίας δουλεύουμε από το σπίτι, αφού το μόνο που χρειαζόμαστε είναι το ίντερνετ. Οπότε σε κάποια φάση εν μέσω lockdown αποφασίσαμε να πάμε για μερικούς μήνες Ελλάδα και περάσαμε πολύ χρόνο στο εξοχικό μας στη Χαλκιδική.
Τα απογεύματα πηγαίνουμε για περπάτημα με φίλους ή τους καλούμε στο σπίτι μας, πηγαίνουμε για φαγητό, κάνουμε μουσική, ακούμε promos, ασχολούμαστε με τη δισκογραφική μας εταιρία, βλέπουμε ντοκιμαντέρ, ταινίες ή σειρές και πηγαίνουμε στον κήπο μας στο Βόρειο Βερολίνο όπου ασχολούμαστε με κηπουρική, ή δουλεύουμε από εκεί, παίζουμε το organ το οποίο έχουμε στο καλυβάκι ή κάνουμε bbq με φίλους.

Τα Σαββατοκύριακα ή παίζουμε Βερολίνο ή κάπου στο εξωτερικό οπότε είμαστε σε full tourist mode, περπάτημα όλη μέρα, αξιοθέατα και το βράδυ πάρτυ. Απολαμβάνουμε πάρα πολύ τα ταξίδια και προσπαθούμε πάντα να μείνουμε τουλάχιστον δύο βράδια, ώστε να γνωρίσουμε καλύτερη την πόλη. Το ότι είμαστε δύο, ζευγάρι οπότε δεν μας περιμένει κανείς στο σπίτι, και δεν ζούμε μόνο από τη μουσική, αλλά τα απαραίτητα βγαίνουν από τις δουλείες μας, διευκολύνει το να μπορούμε να πούμε όχι σε 2 gigs το σκ και να περάσουμε περισσότερο χρόνο σε όσα μέρη πηγαίνουμε.

-Σχέδια για το μέλλον;

Από το Φλεβάρη που άνοιξαν τα clubs παίζουμε κάθε ΣΚ είτε Βερολίνο είτε στο εξωτερικό, τα επόμενα gigs θα ναι στο Saristra Festival στην Κεφαλονιά 30 Ιούλη, 5 Αυγούστου Dina Summer live στο Klangtherapie Festival κοντά στη Νυρεμβέργη, μετά 3 gigs Κροατία σε Ζάγκρεμπ, Κρκ και Σίμπενικ και μετά πάμε Ελλάδα για ένα μήνα και θα δουλέψουμε από Χαλκιδική και θα κάνουμε ένα διάλειμμα από gigs, με μια εξαίρεση μόνο ένα gig στο Kafes στην Κωνσταντινούπολη 27 Αυγούστου. Ήταν μια τρελή χρονιά με πολύ δουλειά και πολλά ταξίδια, σε κάποια φάση σπάσαμε κάθε ρεκόρ μας και παίξαμε σε 4 χώρες σε 7 μέρες, οπότε χρειαζόμαστε πραγματικά ξεκούραση.

Κατά τα άλλα θα κυκλοφορήσουν 4 12“ με remixes από κομμάτια από το album μας από μερικούς από τους αγαπημένους μας καλλιτέχνες όπως Echonomist, Adana Twins, Biesmans, Rodion, Cornelius Doctor, Die Selektion, Franz Scala, Andre VII, Boys Shorts, Wiener Planquadrat, Jennifer Touch, Alejandro Paz, AFFKT, You Man, Damon Jee, Silicone Soul, Modular Project και  Ali X, στη δισκογραφική μας Iptamenos Discos.

Στις 15 Ιουλίου βγήκε και το πρώτο άλμπουμ του καινούριου μας band project Dina Summer με το φίλο μας Kalipo στη Γερμανική εταιρία Audiolith και έχουμε ήδη παίξει μερικά live shows και έρχονται και άλλα!