Μία περίεργη ερώτηση έκανε κάποιος συμπολίτης μας στο reddit. Μία ερώτηση που και μένα με είχε απασχολήσει κατά καιρούς και έχει να κάνει με, για τους περισσότερους κατοίκους πολυκατοικιών, το “άβατο” της ταράτσας.
Κανείς δεν αράζει στις ταράτσες, ελάχιστοι τις χρησιμοποιούν για να απλώνουν κάνα ρούχο και ακόμα πιο λίγοι έχουν εύκαιρο το κλειδί της για αν χρειαστεί για κάποιο λόγο να την επισκεφτούν.
Τι γίνεται λοιπόν με τις ταράτσες; Γιατί η έκφραση, “την κάναμε ταράτσα” δεν υφίσταται πια;
Το ερώτημα λοιπόν ήταν το εξής:
Για πείτε, αράζετε καθόλου ταράτσα στις πόλεις ?
Και οι απαντήσεις ποικίλουν:
“Όχι επειδή η ταράτσα στην πολυκατοικία που μένω, παρόλο την πανέμορφη θέα, έχει τα εξής προβλήματα:
-
Τον τσαμπουκαλή ηλίθιο από τον πρώτο όροφο που έχει εξαγοράσει με περίεργο τρόπο την μισή ταράτσα και την έχει γεμίσει με τα σκουπίδια/σκουριασμένες παλιατζούρες του. Επίσης έχει καταλάβει το 75% της ταράτσας αλλά ποιος θα πάει να του την πει;
-
Τον ξάδερφο του πρώτου και την γυναίκα του που είναι μόνιμοι διαχειριστές και που τον υποστηρίζουν και χρειάζεσαι ειδική άδεια για να πας στην ταράτσα που την θεωρούν οικογενειακή ιδιοκτησία τους.
-
Τον μακρινό τους ξάδερφο από τον τρίτο όροφο που είχε το οικόπεδο της πολυκατοικίας πριν το πουλήσει και που παριστάνει τον ιδιοκτήτη μας στα πάντα. Μια μέρα είχε βάλει μέχρι και δεύτερο λουκέτο στην πόρτα της ταράτσας.
Οικογενειακές πολυκατοικίες, ότι χειρότερο.”
“Οι ταράτσες στις πολυκατοικίες που έχω μείνει δεν είναι καθόλου ελκυστικές. Προτιμώ το μπαλκόνι.”
“Ταράτσες και μαμπέτι, μπερεκέτι
Η πραγματικότητα αλητεία σκέτη..”
(το γκούγκλαρα και είναι στίχοι Τζαμάλ)
“Όχι, γιατί οι Ελληνικές πόλεις είναι τριτοκοσμικές φαβέλες. Αν είχαμε σε χρήση τις κλασσικές αρχιτεκτονικές τότε θα άξιζε”
“holy trinity, καφές τσιγάρο και ταράτσα”
Στην πολυκατοικία μου λίγο δύσκολο αν κ είναι κρίμα γιατί μένω αρκετά ψηλά κ βλέπω όλη την Αθήνα πιάτο.
“Δυστυχώς, στον ίδιο όροφο βρίσκεται κ ένα διαμέρισμα μιας κωλόγριας και βαριέμαι να τσακώνομαι μαζί της. Την τελευταία φορά που ανέβηκα ήταν για εγκατάσταση ηλιακού και βγήκε να μας κάνει παρατήρηση μέχρι που έφαγε το βρισίδι της και ηρέμησε.”
“Σε ταράτσες φίλων γιατί όχι; Ειδικά αν υπάρχει ένα τραπεζάκι κ κάπου να κάτσουμε, μπόνους αν έχει θέα, φυσικά κ θα κάτσω”
“Δεν έχω ταράτσα, αλλά όταν έβλεπα bojack είχα προσπαθήσει να ανέβω στα κεραμίδια”
Εσείς αράζετε ταράτσα;




