Η έκρηξη ξεκίνησε λίγα χιλιόμετρα από το Γκρίνταβικ, ένα ψαροχώρι που βρίσκεται περίπου 40 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας της Ισλανδίας, του Ρέικιαβικ. Η πόλη με πληθυσμό 4.000 κατοίκων εκκενώθηκε τον Νοέμβριο, αφού η περιοχή επλήγη από ένα “σεισμικό σμήνος” με περισσότερους από 1.000 μικρούς σεισμούς μέσα σε 24 ώρες.
Στην ερώτηση, πόσο θα κρατήσει αυτή η σεισμική δραστηριότητα που έθεσε στις αρχές η εφημερίδα Gurdian η απάντηση:
Απλά δεν ξέρουμε. “Είναι πολύ δύσκολο να πούμε πόσο θα διαρκέσουν αυτές οι εκρήξεις- μπορεί να είναι μέρες, μπορεί να είναι μήνες”, δήλωσε ο Mitchell ένας ηφαιστειολόγος της περιοχής.
“Οι μεγαλύτερες και πιο έντονες εκρήξεις τείνουν να διαρκούν μικρότερο χρονικό διάστημα, αλλά αν ο ρυθμός ροής γίνει μικρός θα μπορούσε να συνεχιστεί για κάποιο χρονικό διάστημα”, πρόσθεσε.
Οι αξιωματούχοι τηρούν στάση αναμονής. Ο πρόεδρος της Ισλανδίας, Guðni Th. Jóhannesson, δήλωσε: “Περιμένουμε τώρα να δούμε τι μας επιφυλάσσουν οι δυνάμεις της φύσης”.
“Είμαστε προετοιμασμένοι”, είπε, “και παραμένουμε σε επαγρύπνηση”.
Μετά από όλα αυτά, ας σας παρουσιάσουμε τα 5 ηφαίστεια της χώρας μας, που έχουν εκραγεί στους ιστορικούς χρόνους! Έτσι να τα έχουμε υπόψιν μας βρε αδερφέ.
Μέθανα (258 Π.Χ)
Διαβάζουμε από τη σελίδα Volcanictrails.gr
Το ηφαίστειο των Μεθάνων!
Πολλές και μεγάλες εκρήξεις έγιναν για να αναδυθούν τα Μέθανα από τα βάθη του Σαρωνικού. Αλλά τα τελευταία 250.000 χρόνια, επικράτησε ησυχία, οι εκρήξεις σταμάτησαν.
Το ηφαίστειο όμως, δεν είχε πει ακόμα την τελευταία του λέξη.***
Εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια ησυχίας διακόπηκαν ξαφνικά για μια ακόμη έκρηξη 2250 χρόνια πριν από σήμερα, τον 3ο αιώνα πΧ.
Σε αυτή την έκρηξη αναφέρονται οι ντόπιοι ως ”το ηφαίστειο” γιατί ξεχωρίζει από όλα τα άλλα ηφαίστεια των Μεθάνων, καθώς πρακτικά η έκρηξη έγινε ‘χτες’ σε γεωλογικό χρόνο.
Η έκρηξη αυτή έγινε σε ιστορικούς χρόνους και καταγράφηκε σε γραπτά κείμενα με αποτέλεσμα, το ηφαίστειο αυτό, να θεωρείται ενεργό.
Μήλος (140 μ.χ)
Το ηφαίστειο της Μήλου βρίσκεται στο ομώνυμο νησί των κυκλάδων. Δημιουργήθηκε από ηφαιστειακή δραστηριότητα που έλαβε χώρα στο παρελθόν και αποτελεί ένα στρωματοηφαίστειο χωρίς εκρήξεις τους ιστορικούς χρόνους. Οι ηφαιστειακοί βράχοι καλύπτουν τη μεγαλύτερη έκταση του νησιού.[1] Η ηφαιστειακή δραστηριότητα ξεκίνησε πριν 2-3 εκατομμύρια χρόνια και σταμάτησε πριν 90.000 χρόνια. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα συνέβη σε στεριά και θάλασσα, με αποτέλεσμα στο νησί να βρίσκονται μέσα στα πετρώματα απολιθωμένα όστρακα. Εκτός από ηφαιστειογενή υλικά, στο νησί υπάρχουν ιζηματογενή και μεταμορφωσιγενή πετρώματα.[2] Αν και δεν έχουν λάβει χώρα πρόσφατες εκρήξεις, το νησί είναι επικίνδυνο, αφού πέρα από τους σεισμούς που συνδέονται με την ηφαιστειακή δραστηριότητα, έχουν λάβει χώρα φρεατικές εκρήξεις με τοπικές καταστροφές. Η πιο πρόσφατη από αυτές συνέβη μεταξύ του 1ου και του 3ου μ.Χ. αιώνα στην περιοχή της Αγίας Κυριακής.[3] Πηγή Wiki
Σαντορίνη Κολούμπο (1650)
Ο Κολούμπος ή το Κολούμπο είναι ενεργό υποθαλάσσιο ηφαίστειο σε απόσταση 6,5 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Σαντορίνης, το οποίο ανήκει στο Ηφαιστειακό τόξο του Νοτίου Αιγαίου. Έγινε γνωστό μετά από μεγάλη ηφαιστειακή έκρηξη στις 27 Σεπτεμβρίου 1650.
Σαντορίνη Νέα Καμμένη (1950)
10 Ιανουαρίου 1950 – 2 Φεβρουαρίου 1950 μ.Χ.: Έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα που οδήγησε στο σχηματισμό του ηφαιστειακού θόλου Λιάτσικας στα ανατολικά του κρατήρα του Γεωργίου. Είχε προηγηθεί έντονη σεισμική δραστηριότητα από τον Αύγουστο του 1949. Ο θόλος πήρε το όνομα του από το όνομα του γεωλόγου Ν. Λιάτσικα που μελετούσε τη δραστηριότητα.
Νίσυρος (1888)
Η Νίσυρος είναι ένα ηφαίστειο που αποτελεί μέρος του ηφαιστειακού τόξου της νότιας Ελλάδας. Βρίσκεται στην άκρη του τόξου του Αιγαίου, μαζί με τη Καλδέρα της Κω και τη νήσο Γυαλί. Οι πρώτες υποθαλάσσιες εκρήξεις έλαβαν χώρα πριν 150.000 χρόνια, ενώ η κύρια δραστηριότητα συνέβη 40 με 10 χιλιάδες χρόνια πριν. Σήμερα λαμβάνουν χώρα υδροθερμικές εκρήξεις. Η Νίσυρος αποτελείται από ηφαιστειογενή βουνά, ενώ το κέντρο της νήσου καταλαμβάνει μία καλδέρα διαμέτρου 4 χλμ., από τον πυθμένα και μέχρι την επιφάνεια του οποίου απαντάται θείο. Μέσα στη καλδέρα βρίσκεται ο μεγαλύτερος υδροθερμικός κρατήρας στον κόσμο, ο Στέφανος, ο οποίος έχει διάμετρο 300 μέτρα, ενώ συνολικά η Νίσυρος έχει 5 κρατήρες. Η τελευταία έκρηξη του ηφαιστείου έλαβε χώρα το 1888 και σήμερα στο νησί υπάρχουν ενεργές φουμαρόλες.



