Δημήτρης Καβατζικλής
Έχει αποδειχθεί ότι πολλά ζώα εκφράζουν κάποια μορφή θλίψης. Στην Τανζανία, η ανθρωπολόγος Jane Goodall κατέγραψε κάποτε έναν νεαρό χιμπατζή που πέθανε από θλίψη μετά τον θάνατο της μητέρας του, μόλις λίγες εβδομάδες νωρίτερα. Μία μελέτη παρακολούθησε μια φάλαινα μπελούγκα που κουβαλούσε το νεκρό μωρό της για σχεδόν μία εβδομάδα, ενώ μια άλλη διαπίστωσε ότι οι λεμούριοι εξέπεμπαν «κραυγές θρήνου» μπροστά σε ένα νεκρό μέλος της οικογένειάς τους. Ωστόσο, από όλα αυτά τα ζώα, οι ελέφαντες φαίνεται να παρουσιάζουν μοτίβα θρήνου που μοιάζουν περισσότερο με αυτά των ανθρώπων, αναφέρει το mymodernmet.
Οι ελέφαντες θεωρούνται συχνά ένα από τα εξυπνότερα ζώα του κόσμου, οπότε είναι φυσικό να βιώνουν περίπλοκα συναισθήματα όπως η θλίψη. Έχει αποδειχθεί ότι χαϊδεύουν τα οστά των νεκρών, φυλάσσουν τα κουφάρια, θάβουν τα νεκρά μικρά τους και ότι κλαίνε.
Ένα συγκινητικό παράδειγμα είναι ο θάνατος της Eleanor, της μητριαρχικής φιγούρας μιας οικογένειας ελεφάντων στην Κένυα. Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι είχε μώλωπες, έσερνε την προβοσκίδα της στο έδαφος και, λίγο αργότερα, κατέρρευσε. Τότε, η Grace, μια μητέρα από άλλη οικογένεια, την πλησίασε προσπαθώντας να τη σηκώσει. Η Eleanor έπεσε ξανά, και η Grace αντέδρασε έντονα, φωνάζοντας, σπρώχνοντάς την και αρνούμενη να την εγκαταλείψει.
Όταν η Eleanor πέθανε την επόμενη μέρα, μια άλλη θηλυκή ελέφαντας, η Maui, έμεινε κοντά της, πάνω από το σώμα της. Για μία ολόκληρη εβδομάδα, ελέφαντες από πέντε διαφορετικές οικογένειες επισκέπτονταν το πτώμα της.
Μια άλλη ιστορία περιγράφει πώς ένας ερευνητής έκρυψε ένα ηχείο σε ένα πυκνό σημείο της ζούγκλας. Η συσκευή έπαιζε μια ηχογράφηση από έναν νεκρό ελέφαντα, προκαλώντας πανικό στα μέλη της οικογένειάς του, τα οποία άρχισαν να τον αναζητούν απελπισμένα. Η κόρη του τον καλούσε για μέρες μετά το θάνατο του.
Αν και κάποιες από αυτές τις συμπεριφορές μπορεί να υποδηλώνουν περιέργεια ή σύγχυση, φαίνεται ότι συνδέονται περισσότερο με τη συναισθηματική οδύνη του θρήνου. Φυσικά, ο θρήνος εκδηλώνεται διαφορετικά στους ελέφαντες και στα άλλα ζώα από ό,τι στους ανθρώπους, αλλά είναι σαφές πως σε αυτό το κομμάτι, είμαστε περισσότερο όμοιοι παρά διαφορετικοί.
