Δημήτρης Καβατζικλής
Αν λάβουμε υπόψη μας όλες τις συνήθειες της σύγχρονης ζωής που αναπτύχθηκαν στο έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών, η πιο σημαντική πρέπει να είναι το γρήγορο φαγητό. Η συγκεκριμένη συνήθεια εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο, και όπως κάθε αμερικανικό δημιούργημα, κατάφερε να ριζώσει και να προσαρμοστεί σε όλες τις κουλτούρες. Για παράδειγμα, υπάρχουν McDonald’s σε κάθε γωνιά του πλανήτη, κάτι που δύσκολα θα μπορούσαν να φανταστούν ακόμη και στα πιο τρελά τους όνειρα ο Richard και ο Maurice McDonald όταν επινόησαν το νέο μοντέλο χαμπουργκεράδικου στο San Bernardino της Καλιφόρνια το 1948, αναφέρει το openculture.
«Στη μεταπολεμική Αμερική, κυριαρχούσε η κουλτούρα του αυτοκινήτου. Τα Drive-in και τα εστιατόρια με αυτοκίνητο γίνονται πήγαν την ευκολία σε άλλο επίπεδο, αλλά σύντομα, τα drive-in θα γινόταν ιστορία και το γρήγορο φαγητό στο στυλ McDonald’s θα κατακτούσε τα πάντα», λέει ο αφηγητής του παρακάτω κλιπ από το επεισόδιο της σειράς του Netflix History 101.
Όπως και με πολλά άλλα προϊόντα της αμερικανικής βιομηχανίας, το κλειδί ήταν η αποτελεσματικότητα. Έχοντας προηγουμένως ανοίξει ένα drive-in, οι αδερφοί McDonald κατάλαβαν ότι τέτοιου είδους επιχειρήσεις ενθάρρυναν τους πελάτες να καθυστερούν αντί να ξοδεύουν τα χρήματά τους καθ’ οδόν. Αντιθέτως, το απλό μενού, η απλοποιημένη διαδικασία μαγειρέματος, το λιτό ντεκόρ, κάθε στοιχείο των McDonald είχε σχεδιαστεί με γνώμονα την ταχύτητα.
Ωστόσο, δεν ήταν τα McDonald’s που εφηύραν το drive-through. Αυτή η τιμή απονέμεται στο Pig Stand, το οποίο ξεκίνησε την λειτουργία του το 1921. Στο ντοκιμαντέρ του History Chanel Fast Food: The Fast Lane of Life, ο πρόεδρος του Texas Pig Stands λέει ότι ο ιδρυτής της αλυσίδας Jessie G. Kirby «ήταν γνωστός για τη ρήση του ότι όσοι έχουν αυτοκίνητο είναι τόσο τεμπέληδες που δεν θέλουν να βγουν από αυτό ακόμη και για να πάνε να φάνε. Αυτή η προφητεία αποδείχθηκε πολύ αληθινή». Ακόμη και όταν η εξάπλωση του αυτοκινήτου σε όλη την Αμερική, και στη συνέχεια τον κόσμο, έκανε το γρήγορο φαγητό συνήθεια, άσκησε και συνεχίζει να ασκεί όλο και μεγαλύτερη πίεση στις επιχειρήσεις να παραδώσουν το προϊόν τους όλο και πιο γρήγορα.
«Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’80, οι γίγαντες του φαστ φουντ ξεκίνησαν να σχεδιάζουν ένα δίκτυο προμηθευτών που θα ήταν σε θέση να παραδώσει εκατομμύρια τόνους τροφίμων σε χιλιάδες εστιατόρια με αυστηρά πρότυπα ομοιομορφίας». Έχει επίσης, αναμφισβήτητα, ευτελίσει τις διαδικασίες προετοιμασίας και κατανάλωσης φαγητού, για να μην μιλήσουμε για τους κινδύνους για την υγεία που εγκυμονεί η συχνή κατανάλωση αλμυρών, λιπαρών γευμάτων, ειδικά στο πλαίσιο ενός καθιστικού τρόπου ζωής. Αλλά όποιος δεν καταλαβαίνει το γρήγορο φαγητό και όλους τους τεχνολογικούς, οικονομικούς και κοινωνικούς παράγοντες που το έχουν καταστήσει παγκόσμιο κυρίαρχο της βιομηχανίας φαγητού, μπορεί να ισχυριστεί ότι καταλαβαίνει πραγματικά την Αμερική;
