Βάνα Κράβαρη
Χάρη στη viral σελίδα @beam_me_up_soft_boi, όλοι είχαμε την (ανομολόγητη) ευχαρίστηση να διαβάσουμε γελοία μηνύματα που κάθε softboi αυτού του κόσμου έχει στείλει σε γυναίκες κατά καιρούς. Σχεδόν παντού. Κυρίως τρυπώνουν στα DMs τους, στα dating apps, τις βομβαρδίζουν με aesthetics και συχνές διαβεβαιώσεις πως «δεν μοιάζουν με τους άλλους άνδρες». Και ξέρετε. Πάντα ένιωθαν διαφορετικοί, πως δεν έκαναν fit in στην ευρέως αποδεκτή μετουσίωση της αρρενωπότητας. Αγαπούν τις γυναίκες υπερβολικά πολύ, διάολε. Έχουν έρθει, υποτίθεται, σε επαφή με τη θηλυκή τους πλευρά, μιλούν ανοιχτά για τις φεμινιστικές τους απόψεις, αλλά στον πυρήνα, συχνά αποδεικνύεται πως όλο αυτό είναι κομμάτι ενός παιχνιδιού που έως τώρα έπαιζαν κάπως τεμπέλικα, χωρίς το πολύ μπλα μπλα, τα fuckboys.
View this post on Instagram
Το Urban Dictionary ορίζει το «softboi» έτσι ακριβώς: «ένα fuckboy, αλλά χωρίς την αλαζονική συμπεριφορά». Το softboi φαίνεται να είναι συναισθηματικά διαβασμένο (ναι, ο πήχης είναι χαμηλά) και συντονισμένο με τα συναισθήματά του και με τα δικά σου. Απαντάει άμεσα στα μηνύματα, ακούει προσεκτικά τα προβλήματά σου και φαίνεται σαν ένας καθ’όλα καλός τύπος που εννοείται ότι αξίζει μια ευκαιρία. Αλλά όπως και ο το «κακό» του ξαδερφάκι, το fuckboy, είναι επιρρεπής στο να επιβεβαιώνει τη φήμη του heartbreaker. Ναι, υπάρχουν πολλοί άντρες που είναι ευγενικοί, συναισθηματικά ώριμοι, αλλά και ταλαντούχοι χειραγωγοί. Τύποι που μπορούν α είναι συντονισμένοι με όσα νιώθεις, να σου ζητούν συγγνώμη που άργησαν δεκαπέντε λεπτά (!) να σου απαντήσουν σε ένα μήνυμα, αλλά στο πιο σημαντικό μήνυμα που τους έχεις στείλει να είναι πιο flaky από ποτέ. Ουσιαστικά, με το πρόσχημα της στοργής, χειραγωγούν τον ερωτικό τους παρτενέρ, ώστε να κάνει αυτό ακριβώς που θέλουν. Για όσο ακριβώς το θέλουν.
Urban Dictionary on X (formerly Twitter): “Softboy: Similar to a fuckboy but without the cocky attitude…. https://t.co/jVPTghIs01 pic.twitter.com/64iyNQelGI / X”
Softboy: Similar to a fuckboy but without the cocky attitude…. https://t.co/jVPTghIs01 pic.twitter.com/64iyNQelGI
Η συμπεριφορά του softboi δεν είναι και τίποτα νέο. Ωστόσο, ο όρος γνωρίζει τρομερή δημοτικότητα τα τελευταία χρόνια. Νομίζω όλο αυτό ξεκίνησε από τον ρόλο του Timothée Chalamet στην ταινία Ladybird. Στα δικά μας ελληνικά ιντερνετικά, καλώς ή κακώς, πρόκειται για αυτό που περιγράφουν τα μέλη γνωστών φεϊσμπουκικών «καφενείων» ως τους τύπους που πάνε σε φεμινιστικές πορείες «για να γ@μ@σουν».
View this post on Instagram
Πώς αναγνωρίζεις ένα softboi;
Λυπάμαι για την επιφανειακή προσέγγιση, αλλά ο πιο εύκολος τρόπος να αναγνωρίσεις ένα sofboi είναι να αναζητήσεις την tote bag που κρέμεται από τον ώμο του. Ντιτζιταλικά, αναζήτησε τις κοινές φεμινιστικές σελίδες που ακολουθείτε ή κάποια οργισμένη ανάρτησή του για το πώς οι γυναίκες θα έπρεπε να #FreeTheNipple. Ειλικρινά, αυτό είναι και το βαθύτερο σημείο του σύγχρονου φεμινισμού στο οποίο έχει φτάσει.
Ναι, προφανώς όλα αυτά τα χαρακτηριστικά δεν είναι απαραιτήτως κακά. Γίνονται, όμως, όταν έχουν ως στόχο να γοητεύσουν, χωρίς καμία αυθεντικότητα και ειλικρίνεια. Βασικά, όταν θέλουν να σε κάνουν να νιώσεις ασφαλής και πως δεν κινδυνεύεις.
Ενώ αυτό μπορεί να αποκαλύπτει περισσότερα για τα δικά μας πολιτισμικά στερεότυπα από όσα θέλουμε να παραδεχτούμε (γιατί, ας πούμε, πιστεύουμε πως οι άνδρες που διαβάζουν περισσότερα βιβλία ή ωρίμασαν ακούγοντας Arctic Monkeys φέρονται με περισσότερο σεβασμό στις ερωτικές τους σχέσεις;), μπορεί να μας τυφλώσει κάπως προσωρινά, κάνοντάς μας να αγνοούμε κάτι που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας. Δηλαδή να θεωρούμε κάποιον «καλό παιδί» ενώ στην ουσία φέρεται σαν μαλάκας.
Το softboi μπορεί να πιστεύει ακόμα και την ίδια του την καμπάνια μάρκετινγκ ως ένας άνδρας «που δεν μοιάζει με τους άλλους». Είναι το softboi ένας θλιβερός «pick me» τύπος; Θα μπορούσε. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όταν χρειάζεται να απαντήσει αν είναι σε σχέση με κάποιον γίνεται εκνευριστικά ασαφής και φοβικός με τη δέσμευση. Δεν αποκλείεται να ρίξει το βάρος στον άλλο, δηλώνοντας το τοξικό κλισέ «δεν είμαι αρκετά καλός για εσένα».
Η άνοδος του softboi
Για πολύ καιρό, η πατριαρχία επέβαλε στην πλειονότητα των ανδρών να είναι όντα χωρίς συναισθήματα, προσκολλημένα στην ιδέα των γυναικών ως συζύγων και νοικοκυρών ή σεξουαλικών αντικειμένων. Τίποτα το ενδιάμεσο. Όταν ο φεμινισμός απαίτησε από τους άνδρες να βλέπουν τις γυναίκες ως πλάσματα που δεν χρειάζεται να «ολοκληρωθούν», αλλά είναι ήδη «ολοκληρωμένα», αρκετές γυναίκες ανακουφίστηκαν ή ενθουσιάστηκαν με την ιδέα ότι οι άνδρες (κάποιοι από αυτούς έστω) περιέγραφαν τους εαυτούς τους ως φεμινιστές. Οι άνδρες που δήλωναν με χαρά υπέρμαχοι της ισότητας παρουσιάζονταν από τα μέσα (και κοινωνικής δικτύωσης) ως «σπάνιοι» ή «εναλλακτικοί». Αυτό κάπως εκλαΐκευσε το αφήγημα ότι τα softbois ήταν καλά παιδιά. Δυσεύρετα. Keepers.
Όλη αυτή η αίσθηση σπανιότητας, το όλο αφήγημα πως πρόκειται για άνδρες που πιστεύουν στην ισότητα των φύλων βοηθά στην προσκόλληση στα softbois. Και λίγο πιο γρήγορα και πιο σφοδρά από το αναμενόμενο και για περισσότερο χρόνο από όσο άξιζε. Ίσως από φόβο ότι δεν υπάρχει άλλος ευαίσθητος και συναισθηματικά διαθέσιμος άντρας εκεί έξω. Και ξέρεις ποιος είναι το reality check που αγνοούμε; Οι πραγματικά ευαίσθητοι άνθρωποι, όσοι πιστεύουν ειλικρινά στην ισότητα των φύλων, δεν μπαίνουν καν στη διαδικασία να σε πείσουν. Δεν προσπαθούν τόσο πολύ και δεν το κάνουν ταυτοτικό στοιχείο. Γιατί δεν το χρειάζονται.