Δημήτρης Καβατζικλής
Οι Gen Zers παίρνουν περισσότερες αναρρωτικές άδειες αλλά και άδειες άνευ αποδοχών. Φαίνεται να βάζουν όρια, και ένα από αυτά είναι να μην βρίσκονται στη δουλειά όταν δεν νιώθουν καλά, διαβάζουμε στο Businessinsider.
Οι αναρρωτικές άδειες έχουν αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Η πλατφόρμα ανθρώπινων πόρων Dayforce δήλωσε ότι οι αναρρωτικές άδειες αυξήθηκαν κατά 55% το 2023 σε σύγκριση με το 2019 μεταξύ των εταιρειών που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες της στις ΗΠΑ. Η Gusto, μια άλλη πλατφόρμα ανθρώπινων πόρων, έχει παρόμοια ευρήματα: χρησιμοποιώντας δεδομένα από πάνω από 300.000 μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, διαπίστωσε ότι το 30% των εργαζομένων σε επαγγέλματα παροχής υπηρεσιών πήρε άδεια ασθενείας πέρυσι, μια αύξηση 42% από το 2019. Φέτος, το ποσοστό συνεχίζει να αυξάνεται.
Στην αλλαγή φαίνεται να πρωτοστατούν οι εργαζόμενοι νεαρότερης ηλικίας. Τα αποτελέσματα της Dayforce δείχνουν ότι οι άνθρωποι κάτω των 35 ετών είχαν αύξηση 29% στις αναρρωτικές άδειες από το 2019, σε σύγκριση με αύξηση 16% για τα άτομα άνω των 35. Οι νεότεροι εργαζόμενοι από το σπίτι παίρνουν επίσης περισσότερες μέρες ασθενείας από τους παλαιότερους. Το ίδιο ισχύει και για τις παρατεταμένες άδειες: στην αρχή του έτους οι εργαζόμενοι ηλικίας 22 έως 26 ετών ήταν η πιο πιθανή ομάδα να πάρει άδεια άνευ αποδοχών, ακολουθούμενοι από τους εργαζόμενους ηλικίας 27 έως 34 ετών.
«Υπάρχει μια αλλαγή προς την ισορροπία εργασίας- ζωής. Γνωρίζουμε ότι η Gen Z και οι νεότεροι millennials δίνουν προτεραιότητα σε αυτό», λέει η Liz Wilke, επικεφαλής οικονομολόγος στην Gusto. «Προστατεύουν περισσότερο την υγεία τους και επιβάλλουν όρια, ιδιαίτερα όσον αφορά την υγεία τους».
Δεν υπάρχει συγκεκριμένη απάντηση στο γιατί οι εργαζόμενοι παίρνουν περισσότερο χρόνο άδεια μετά την πανδημία ή γιατί οι Gen Zers ειδικότερα αισθάνονται πιο άνετα να παίρνουν περισσότερες άδειες συγκριτικά με τους μεγαλύτερης ηλικίας ομολόγους τους. Οφείλεται σε ένα συνδυασμό παραγόντων.
Αρχικά, η πανδημία έκανε τους ανθρώπους πιο συνειδητοποιημένους για θέματα υγείας. Η εξάπλωση του COVID-19 ήταν μια έντονη υπενθύμιση των κινδύνων του να πηγαίνεις στη δουλειά άρρωστος, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία σου και την υγεία των άλλων. «Μπορεί επίσης να αποτελεί μέρος της τάσης των νεότερων ανθρώπων να εμπλέκονται σε λιγότερες επικίνδυνες δραστηριότητες και να είναι πιο συνειδητοποιημένοι όσον αφορά τις απειλές για την υγεία τους», λέει ο Kenneth Matos, της εταιρεία τεχνολογίας ανθρώπινων πόρων HiBob. «Πλέον δίνεται προτεραιότητα στην αυτοφροντίδα και στο γεγονός ότι οι θυσίες δεν αποδίδουν, κάτι που είναι εντελώς αντίθετο με τη φιλοσοφία της γενιάς των baby boomers», λέει.
Το φάσμα των αποδεκτών λόγων για να πάρει κανείς άδεια ασθενείας έχει επίσης επεκταθεί. Δεν παίρνουν άδεια μόνο επειδή έχουν πονόλαιμο ή συνάχι αλλά και γιατί είναι υπερφορτωμένοι ή απλώς χρειάζονται μια μέρα για να ανασυνταχθούν.
Οι Gen Zers αναφέρουν ότι αισθάνονται περισσότερο άγχος και στρες στη δουλειά από άλλες γενιές και συζητούν ανοιχτά για θέματα ψυχικής υγείας. Μια πρόσφατη αναφορά δύο βρετανικών think tanks διαπίστωσε ότι ο αριθμός των νέων που έμεναν εκτός δουλειάς λόγω ασθένειας, συμπεριλαμβανομένης της ψυχικής ασθένειας, διπλασιάστηκε από το 2013. Η ComPsych, ένας παγκόσμιος πάροχος προγραμμάτων βοήθειας εργαζομένων, πραγματοποίησε τη δική της ανάλυση και βρήκε ότι οι αναρρωτικές άδειες που σχετίζονται με την ψυχική υγεία αυξήθηκαν κατά 300% από το 2017 έως το 2023.
Υπάρχει επίσης η μεταβαλλόμενη αλλαγή στη σχέση μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών. Βλέποντας τόσους τίτλους ειδήσεων για απολύσεις, οι Gen Zers δεν θεωρούν σημαντικό να δίνουν τα πάντα στη δουλειά. Αν τα μεγάλα αφεντικά σε βλέπουν ως ένα νούμερο που θα εξοικονομήσουν χρήματα διαγράφοντάς το, γιατί να θέλεις να εξαντλήσεις τον εαυτό σου;
Η Wilke πρότεινε ότι οι Gen Z εργαζόμενοι μπορεί να πηγαίνουν στο γραφείο περισσότερο από τους μεγαλύτερους σε ηλικία συναδέλφους τους επειδή θέλουν να έχουν προσωπική επαφή, να μαθαίνουν και να κοινωνικοποιούνται — πράγμα που σημαίνει ότι δηλώνουν άρρωστοι επειδή δεν μπορούν πραγματικά να πάνε στη δουλειά. Ωστόσο, οι τηλεργαζόμενοι δηλώνουν άρρωστοι με την ίδια ή και μεγαλύτερη συχνότητα. Η Dayforce βρήκε ότι οι τηλεργαζόμενοι στην πλατφόρμα της χρησιμοποιούσαν τις μέρες ασθενείας περισσότερο από αυτούς που εργάζονται με φυσική παρουσία. Για ορισμένους εργαζομένους, η εργασία από το σπίτι αυξάνει την πίεση να κοινωνικοποιηθούν ανεξαρτήτως του πώς αισθάνονται, αλλά ίσως σημαίνει και ένα πιο ανεκτικό εργασιακό περιβάλλον.
Πολλοί εργαζόμενοι και εταιρείες θα μπορούσαν να πάρουν ένα μάθημα από τη Gen Z. Η «παρουσιομανία», δηλαδή το να εμφανίζονται οι εργαζόμενοι στη δουλειά όταν είναι άρρωστοι, είναι κακή και για τους εργαζόμενους και για τις επιχειρήσεις. Οι άνθρωποι που εργάζονται ενώ είναι άρρωστοι δεν αποδίδουν τα μέγιστα, για προφανείς λόγους.
«Αν πάρουν την άδεια ασθενείας, ελπίζουμε ότι μπορούν να ξεκουραστούν πλήρως και να αναρρώσουν πιο γρήγορα. Αλλά αν το παρατείνουν και εργάζονται ταυτόχρονα και δεν ξεκουράζονται πλήρως, αυτό θα τους βλάψει», είπε η Malissa Clark, αναπληρώτρια καθηγήτρια και στο Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια. «Οι επιπτώσεις σε βάθος χρόνου θα επηρεάσουν την απόδοσή τους και αυτό θα επηρεάσει και την επιχείρηση».
Το να πάρεις άδεια από τη δουλειά αντιβαίνει μερικά από τα πιο τοξικά χαρακτηριστικά της αμερικανικής εργασιακής κουλτούρας. «Έχουμε μια κουλτούρα που εξυμνεί την υπερβολική εργασία ως ένδειξη δέσμευσης», λέει η Mindy Shoss, καθηγήτρια ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα. Και όταν οι άνθρωποι προσπαθούν να κρατήσουν τη δουλειάς τους, αυτό μπορεί να επιδεινωθεί. «Οι άνθρωποι που νιώθουν ανασφάλεια για τη δουλειά τους και ανησυχούν για το μέλλον της είναι πιο πιθανό να δουλεύουν ενώ είναι άρρωστοι».
Δεν είναι ξεκάθαρο αν αυτή η τάση θα συνεχιστεί ή αν κάποιοι από τους Gen Zers που δηλώνουν άρρωστοι μια φορά το μήνα δεν θα μετανιώσουν για τον χρόνο που έχασαν. Ενώ μεγάλο μέρος της εργασιακής κουλτούρας έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια, και δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι τα πράγματα δεν θα γίνουν ξανά όπως ήταν.
Οι διευθυντές θυμούνται ποιος εμφανίζεται και ποιος όχι. Αν ένας εργαζόμενος εστιάζει υπερβολικά στο ψυχολογικό βάρος της δουλειάς του, το αφεντικό του μπορεί να αρχίσει να αναρωτιέται αν είναι το ιδανικό πρόσωπο για τη θέση. Μερικές φορές η δουλειά είναι αγχωτική, και δεν μπορείς να αποχωρείς κάθε φορά ανεβαίνει λίγο ο σφυγμός σου.
Παρόλα αυτά, είναι δύσκολο να κοιτάξεις την αμερικανική προσέγγιση στην εργασία και να μην σκεφτείς ότι όλοι θα μπορούσαμε να χαλαρώσουμε λίγο. Ίσως τα παιδιά να έχουν δίκιο τελικά.
