Γιώργος Τσαγκόζης
“Είμαι από τη Γερμανία και αυτή την περίοδο κάνω road trip στην Ελλάδα – από την Κέρκυρα στη Θεσσαλονίκη, και τώρα στην Αθήνα. Αλλά ειλικρινά… η οδήγηση εδώ είναι τρέλα. Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει τι στο καλό συμβαίνει;”
Έτσι ξεκινάει μια ανάρτηση στο Reddit, ενός τουρίστα, από μία χώρα που φημίζεται για τους τέλειους δρόμους της, τις “autobahn” και τους “προβλεπέ” οδηγούς της.
Ο Γερμάνός καταγράφει παρακάτω ότι του έκανε, κακή φυσικά, εντύπωση από την επαφή του με τους ελληνικούς δρόμους και φυσικά τους Έλληνες οδηγούς.
Γράφει λοιπόν:
“Οι διαγραμμίσεις στους δρόμους είτε έχουν σβηστεί εντελώς είτε απλά κανείς δεν τις ακολουθεί. Δεν είσαι καν σίγουρος αν ο δρόμος είναι μονής λωρίδας ή τριπλής.
Κανείς δεν σε αφήνει να μπεις στην εθνική οδό.
Κανείς δεν οδηγεί σύμφωνα με τα όρια ταχύτητας — ακόμα κι όταν το Google Maps προειδοποιεί για κάμερες ταχύτητας, όλοι τις προσπερνούν με 150.
Ο κόσμος πατάει τέρμα το γκάζι προς το κόκκινο σαν να είναι αγώνας, μόνο και μόνο για να πατήσει φρένο τελευταία στιγμή και να περιμένει όπως όλοι.
Η προσπέραση είναι σχεδόν άχρηστη. Κάποιος θα σε κόψει απότομα μόνο και μόνο για να καταλήξει μαζί σου στο ίδιο κόκκινο φανάρι, κολλημένος πίσω από το ίδιο αμάξι. Μπράβο…
Το “προτεραιότητα από δεξιά” δεν ισχύει εδώ; Στις διασταυρώσεις φαίνεται εντελώς τυχαίο ποιος περνάει πρώτος. Αν δεν είσαι σίγουρος, πας – αλλά και ο άλλος σκέφτεται το ίδιο.
Το βράδυ, οι κεντρικοί δρόμοι γίνονται πασαρέλα για τους «μάγκες» που βάζουν τέρμα γκάζι σε κάτι διαλυμένα Golf 3 με εξάτμιση που ακούγεται σαν έκρηξη.
Αν όλες οι θέσεις παρκαρίσματος δίπλα στον δρόμο είναι πιασμένες, ο κόσμος απλά διπλοπαρκάρει και μπλοκάρει τους πάντες – και αυτό θεωρείται απόλυτα φυσιολογικό.”
Οι Έλληνες και κάποιοι ξένοι, απαντάνε για τις κατηγορίες του (που ισχύουν φυσικά όλες) και μοιράζονται τις δικές τους εμπειρίες:
Το να οδηγείς στην Ελλάδα είναι εμπειρία από μόνο του – τουλάχιστον.
Καλώς ήρθες στην Hell-as, φίλε μου. Ή, όπως λέει ένας Αμερικανός φίλος μου για τους Ιταλούς: «Το να οδηγείς στην Ιταλία με βοήθησε να καταλάβω γιατί είναι τόσο θρησκευόμενοι.»
Ήταν ένας τύπος στα Χανιά που οδηγούσε με την κοπέλα του και πήρε τρεις κοπέλες που έκαναν οτοστόπ. Για να τις εντυπωσιάσει, άρχισε τα επικίνδυνα κόλπα: απότομα φρεναρίσματα, τρελές ταχύτητες, κόντρες. Οι κοπέλες τρόμαξαν τόσο που κάλεσαν την αστυνομία – και οι δύο πήδηξαν από το αυτοκίνητο. Ο τύπος τράκαρε δύο μηχανές της αστυνομίας και μετά πήρε τον πατέρα του, ο οποίος ήρθε οδηγώντας και έπεσε πάνω σε περιπολικό για να σταματήσει την καταδίωξη.
Η Ελλάδα είναι χώρα του «σπασμένου παραθύρου»: υπάρχει βαθιά ασέβεια στους κανόνες. Η εικόνα μετράει περισσότερο από την ουσία, γιατί είμαστε χώρα τουρισμού.
Τι λες ρε μλκ… τι σκηνικάρα περιέγραψες! Ούτε οι ΑΜΑΝ δεν θα έγραφαν τέτοιο σενάριο. Κι όμως, είναι αλήθεια. Τι ζούμε ρεεε.
Grand Theft Auto: Πόλη Κρήτη
Τι στο καλό μόλις διάβασα; Πάω διακοπές στην Ελλάδα με αυτοκίνητο τον Σεπτέμβριο και τώρα φοβάμαι φουλ.
Είμαι στην Ελλάδα σχεδόν επτά χρόνια. Τα πρώτα τα πέρασα σε προάστιο της Αθήνας και ήμουν πάντα πολύ προσεκτικός όταν οδηγούσα στο κέντρο. Οδήγηση στο κέντρο της Αθήνας; Ξέχνα το.
Τώρα μένω πιο κοντά στην Κερατέα και είναι τελείως διαφορετικά. Πολύ πιο ευχάριστο.
Γενικά, η οδήγηση στους μεγάλους δρόμους εκτός Αθήνας είναι καλή – αν εξαιρέσεις την ταχύτητα. Οι οδηγοί ξεπερνούν συστηματικά το όριο των 135 χιλιομέτρων. Τα σήματα STOP και οι πινακίδες φαίνονται να έχουν συμβουλευτικό χαρακτήρα. Κανείς δεν σταματά τελείως, εκτός αν το απαιτεί η κίνηση.
