Γιώργος Τσαγκόζης
Ο λαγοκέφαλος έχει γίνει τα τελευταία χρόνια ένας από τους πιο ανεπιθύμητους «επισκέπτες» στις ελληνικές θάλασσες. Το είδος, που έχει εξαπλωθεί σε μεγάλο μέρος της Μεσογείου, προκαλεί προβλήματα στους ψαράδες, καταστρέφει αλιευτικά εργαλεία και απειλεί άλλα θαλάσσια είδη. Ωστόσο, ο βασικότερος λόγος για τον οποίο έχει αποκτήσει τόσο κακή φήμη είναι ότι θεωρείται επικίνδυνος για κατανάλωση.
Photo: Eurokinissi
Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα μεγάλο ψάρι με αρκετό κρέας, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι δεν πρέπει να καταλήγει στο πιάτο. Ο λόγος είναι η παρουσία της τετροδοτοξίνης, μιας εξαιρετικά ισχυρής νευροτοξίνης που περιέχεται κυρίως στο συκώτι, τις ωοθήκες, το δέρμα και άλλα όργανα του ψαριού.
Η συγκεκριμένη τοξίνη είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη, καθώς δεν καταστρέφεται με το μαγείρεμα. Είτε ο λαγοκέφαλος ψηθεί, είτε τηγανιστεί είτε βραστεί, η τετροδοτοξίνη μπορεί να παραμείνει ενεργή.
Τα συμπτώματα δηλητηρίασης εμφανίζονται συνήθως από λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά την κατανάλωση. Αρχικά μπορεί να παρουσιαστεί μούδιασμα στα χείλη και τη γλώσσα, ενώ ακολουθούν ναυτία, εμετοί, ζάλη και αδυναμία. Σε σοβαρότερες περιπτώσεις η κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί, προκαλώντας δυσκολία στην ομιλία, παράλυση των μυών και αναπνευστική ανεπάρκεια.
Η τετροδοτοξίνη προσβάλλει το νευρικό σύστημα και μπορεί να αποδειχθεί μοιραία αν δεν υπάρξει άμεση ιατρική αντιμετώπιση. Για τον λόγο αυτό οι αρμόδιες αρχές συνιστούν στους πολίτες να μην καταναλώνουν λαγοκέφαλο σε καμία περίπτωση.
Το πιο γνωστό συγγενικό είδος του λαγοκέφαλου είναι το ψάρι που χρησιμοποιείται στην Ιαπωνία για το παραδοσιακό πιάτο φούγκου. Ακόμη και εκεί, όμως, η προετοιμασία του επιτρέπεται μόνο από ειδικά εκπαιδευμένους και πιστοποιημένους σεφ, καθώς ένα λάθος μπορεί να έχει τραγικές συνέπειες.
Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι ο μεσογειακός λαγοκέφαλος δεν θεωρείται ασφαλής για κατανάλωση και πως η καλύτερη επιλογή είναι να αποφεύγεται πλήρως, ανεξάρτητα από τον τρόπο παρασκευής του.
