Γιώργος Τσαγκόζης
View this post on Instagram
Τα περισσότερα σχόλια για αυτούς τους ανθρώπους στα social media, κινούνται στο ίδιο μοτίβο, με ειρωνεία και απαξίωση απέναντι σε influencers και επαγγελματίες που ζούσαν και εργάζονταν εκεί.
Βλέπω ινφλουένσερς να τρέχουν με τα βρακιά χεσμένα στο Ντουμπάϊ.
Τι γίνεται; Σε τι κόσμο θα μεγαλώσουμε τα παιδιά μας; Που πήγαν οι αξίες μας; Τα ινστα στόρι μας!
— Ο Απολιθωμένος (@sigamisasafiso) February 28, 2026
Γιατί δεν κάθονται οι ινφλουένσερς και οι βλαχογιάπηδες στο Ντουμπάι να πολεμήσουν;
— βαρύ πεντάρι (@nooztrilce) March 1, 2026
Μάλιστα αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα, να κράζουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τους ανθρώπους που προσπαθούν να φύγουν από το Ντουμπάι αλλά είναι παγκόσμιο φαινόμενο.
— Foxford Comics (@FoxfordComics) March 1, 2026
Πολλοί στρέφονται κατά των influencers επειδή ταυτίζουν το Ντουμπάι με ένα υπερπολυτελές lifestyle, με επιδεικτική κατανάλωση και με μια εικόνα «εύκολης» επιτυχίας που συχνά προκαλεί. Σε περιόδους διεθνούς έντασης, αυτή η εικόνα λειτουργεί σχεδόν τιμωρητικά: «επέλεξαν αυτόν τον κόσμο, ας μείνουν εκεί», λένε ορισμένοι, λες και τους κάνανε κάποιο κακό οι influencers λες και τους ανάγκασαν να βλέπουν το κόντεντ τους.
Η κριτική σε ένα μοντέλο ζωής ή σε μια οικονομική πραγματικότητα είναι θεμιτή, όταν σε επηρεάζει άμεσα — όχι απλώς επειδή θεωρείς ότι υπερβαίνει τους προσωπικούς σου ηθικούς κώδικες. Όταν όμως μετατρέπεται σε συλλογική στοχοποίηση ανθρώπων που απλώς εργάζονται ή προσπαθούν να επιστρέψουν με ασφάλεια στη χώρα τους, χάνει το μέτρο.
