Ένα ενδιαφέρον θέμα τρεντάρει εδώ και λίγες ημέρες στα ελληνικά forum του Reddit και έχει να κάνει με το πως η Gen Z, λόγω της νοσταλγίας για πράγματα που ζήσαμε ή χειρότερα, για πράγματα που δε ζήσαμε διέπει την εποχή μας.
Γράφει λοιπόν ο Gen Z EitherCommon:
Οι μανάδες μας είχαν δίκιο, it is that damn phone
Το σημερινό Ίντερνετ είναι απλά ένα απέραντο brainrot. Το έχουμε καταλάβει όλοι, το νιώθουμε πολλοί στους ίδιους μας τους εαυτούς και μπορούμε μόνο να υποθέσουμε τι επιπτώσεις έχει όλο αυτό το πράγμα σε έναν παιδικό εγκέφαλο που ακόμα αναπτύσσεται. Το attention span ειδικά τα τελευταία 4 χρόνια έχει συρρικνωθεί σε βαθμό που οι άνθρωποι δυσκολεύονται να δουν μια ταινία χωρίς να κάνουν ταυτόχρονα doom scrolling. η ανάγνωση βιβλίου προφανώς είναι out of the question. Οι gen alphas λέγεται οτι παρουσιάζουν μια παραπάνω δυσκολία στο να μάθουν γραφή και ανάγνωση. Το μέσο στο οποίο «ζουν» έχει αυτόματη διόρθωση . Προφανώς αυτό το μέρος του εγκεφάλου που είναι “υπεύθυνο” για την ορθογραφία, δεν ενεργοποιείται ποτέ.
Ο αλγόριθμος κυριολεκτικά master manipulator. Εάν σε πιάσει να αλληλεπιδράς απλά με ένα gloomy πόστ, θα σε βομβαρδίζει με αντίστοιχα μέχρι να πάθεις κατάθλιψη. Στο tik tok και στα shorts δεν έχεις καν την ψευδαίσθηση της επιλογής στο τι περιεχόμενο καταναλώνεις. Τρως απλά ότι σε ταΐζει ο μπαμπάς αλγόριθμος. Κανε engage με μια «δεξιά» άποψη once. Το feed σου θα σου πεταει συνεχώς δεξιά προπαγάνδα. Είτε θα σε πείσουν να γίνεις και εσύ ένας κλώνος Andrew Tate,είτε θα τσακώνεσαι μαζί τους στα σχόλια. Για τον ιδιοκτήτη των social είναι win win. Είσαι 16 και έκανες like σε ένα βίντεο που έδειχνε ποιο κούρεμα σου ταιριάζει περισσότερο;; Από εδώ και πέρα θα σου δημιουργήσει ανασφάλειες που πραγματικά κανένας δεν είχε πιο πριν(looksmaxxing, μην το ψάξετε). Το επιχειρηματικό τους μοντέλο είναι βασισμένο στον εθισμό.”
Ενδιαφέρον έχουν και οι απαντήσεις που πήρε:
“Δε φταίει κανένα app. Πρέπει ο καθένας να βάζει όρια στον εαυτό του. Δε γίνεται να διαγράψεις τα πάντα και να πας να μείνεις στο χωριό με τα ζώα μόνο.”
“Δεν ξεκίνησε έτσι το ίντερνετ, αυτή την στιγμή βιώνουμε μια φάση που περνάνε όλοι οι τομείς στο κόσμο το λεγόμενο enshitification , δηλαδή σκατοποιηση. Τι σημαίνει πρακτικά ? Ότι όλα γίνονται προς το χειρότερο για όλους ποιοτικά και το κύριο ζητούμενο είναι το κέρδος. Παλιά υπήρχαν όρια αλλά πλέον με τη χρήση αλγορίθμων έχουν χαθεί. Το ένα corporation ανταγωνίζεται το άλλο πιο θα πετύχει και θα κρατήσει παραπάνω κέρδος και πελατεία. Όλα στον βωμό του χρήματος. Οι κυβερνήσεις σφυρίζουν αμέτοχες , με ποινές χάδια. Κάποια στιγμή ελπίζω να γίνει κάτι ουσιώδες και να μπούνε όρια παντού στη χρήση του ίντερνετ από χρήστες και από επιχειρήσεις.”
“Πρόλαβα το internet πριν γίνει mainstream. Εποχές 56k και αρχές ADSL. Πολύ αργό για media και οι υπολογιστές πολύ δύσχρηστοι σε σχέση με τώρα αλλά αυτά ήταν σαν φίλτρα που κρατούσαν μακριά τον μέσο ηλίθιο και την μέση κουτσή Μαρία. Για καμιά 10αριά χρόνια πριν τα smartphones και τα social media ήταν μια χαρά.
Σήμερα είναι βούρκος αλλά παλεύεται αν μένεις μακριά από το mainstream. Mακριά από social media, facebook, instagram, tik-tok κλπ. uBlock σε όλους τους browsers. Υoutube με απενεργοποιημένο το history και browsing μόνο στα subscriptions.”
Χρησιμοποιώ το ίντερνετ από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 και μπορώ να πω ότι, ναι μεν είχα (μη διαγνωσμένη) ΔΕΠΥ, τα social media και το ίντερνετ όντως έχουν επηρρεάσει το attention span μου, δηλαδή παρότι μεγάλωσα μέχρι τα 15-17 με καθόλου ίντερνετ, το πρόβλημα της προσοχής μου οξύνθηκε, οπότε φαντάζομαι το να μεγαλώνεις από το δημοτικό με την πληροφορία που σου δίνουν στα γρήγορα τα διάφορα social media σίγουρα θα έχει κάποιο σημαντικότερο αντίκτυπο στους νεότερους από ό,τι έχει σε μένα που θυμάμαι και τον “μεσαιωνικό” κόσμο που δεν υπήρχαν κινητά και internet. Χωρίς να έχω ψυχιατρικές και ψυχολογικές γνώσεις, πιστεύω ότι στο μέλλον θα είναι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα ψυχικής υγείας που θα έχει να αντιμετωπίσει ο κόσμος μας, ο εθισμός στον κόσμο των social και της ατελείωτης (άχρηστης τις περισσότερες φορές ή ψεύτικης) πληροφορίας.


