Μικροπράγματα
του Σωτήρη Ι. Στυλιανού
Δεν μπορώ να το χωνέψω γιατί ορισμένα από τα πολιτικά κόμματα που τα ενδιαφέρει η πρωτοκαθεδρία, δηλαδή να κυβερνήσουν την Ελλάδα, τραβάνε στην βασική ονομασία μια παύλα και κολλάνε και μια δεύτερη ονομασία ως ένα πραγματικό παρατσούκλι, πάντοτε με καθαρά πολιτικό περιεχόμενο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα τραβάνε και μια παυλίτσα και το κάνουνε και Κίνημα Αλλαγής. Δηλαδή με τους δύο αυτούς τίτλους πιστεύουν να φανούν κάτι το διαφορετικό στις πολιτικές ιδεολογίες τους, αφού γνωρίζουμε ότι λίγα πράγματα μπόρεσαν να αλλάξουν όταν το κόμμα τους ανέλαβε την εξουσία και κυβέρνησε την χώρα.
Το ίδιο ισχύει και για τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν τους αρκούσε το Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς και πρόσθεσαν και το Προοδευτική Συμμαχία.
Μεταξύ αστείου και σοβαρού, θα πρότεινα στα στελέχη του κόμματος της Πλεύσης Ελευθερίας, αν ήθελαν να επεκτείνουν την ονομασία τους, όπως το περιέγραψα παραπάνω, ένα πολύ ταιριαστό πολιτικό παρατσούκλι που θα δήλωνε όλο το φάσμα της πολιτικής τους θα πρότεινα να βάλουν το «Διαμαρτυρόμενες φουρτούνες», επειδή κάτι ανάλογο προσπαθούν να δημιουργήσουν στην κοινωνία.
Γενικότερα μπορούμε να πούμε ότι τέτοιες επιπρόσθετες κομματικές ονομασίες τις χρησιμοποιούν για να πείσουν τους ψηφοφόρους τους και το ευρύ κοινό ότι κάτι σπουδαίο αλλάζει στο κόμμα τους και άρα να το προτιμήσουν. Έτσι με τέτοια τεχνάσματα προσφέρουν το δόλωμά τους για να κερδίσουν όσους πιο πολλούς ψήφους μπορούν.
Δεκέμβριος 2025.