Ευθύμης Κάλφας
Είναι γνωστό ότι τα σκυλιά αγαπούν το φαγητό. Έχετε αναρωτηθεί όμως ποτέ γιατί υπάρχουν μερικοί σκύλοι οι οποίοι αντιμετωπίζουν το φαγητό τους με ηρεμία ή ακόμα καλύτερα περιμένουν να πεινάσουν για να φάνε ενώ άλλοι, όπως για παράδειγμα τα λαμπραντόρ κοιτάζουν επίμονα, παρακαλούν, κλαψουρίζουν και στο τέλος κατασπαράζουν οποιαδήποτε τροφή πέσει στο πάτωμα;
Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cell Metabolism εξετάζει ακριβώς αυτό το φαινόμενο. Τους λόγους δηλαδή που τα Λαμπραντόρ είναι πιο επιρρεπή στις λιχουδιές.
https://giphy.com/gifs/treat-labrador-4g4J3N78iCtCE
Αυτό που πρέπει από την αρχή να ειπωθεί είναι ότι ανεξάρτητα από τον ιδιοκτήτη αλλά και τη συνήθεια γύρω από το φαγητό, τα λαμπραντόρ τείνουν να είναι πιο παχύσαρκα από τις υπόλοιπες ράτσες σκύλων. Η διευθύντρια της έρευνας, Eleanor Raffan, είναι κτηνίατρος και γενετίστρια του πανεπιστημίου του Cambridge. Η προηγούμενη δουλειά της αφορούσε την ανθρώπινη παχυσαρκία, κάτι που τη βοήθησε να εμβαθύνει και στην παχυσαρκία των σκύλων.
Όπως η ίδια δήλωσε:
Ανακαλύψαμε κάτι στο ένα τέταρτο περίπου των λαμπραντόρ κατοικίδιων ζώων, που ταιριάζει με μια σκληρή βιολογική αιτία και εξηγεί την κολλημένη συμπεριφορά των συγκεκριμένων σκυλιών με το φαγητό
Η ομάδα της εξέτασε 15 παχύσαρκα και 20 λεπτά λαμπραντόρ πριν από δύο χρόνια, εξετάζοντας τρία γονίδια που είναι γνωστό ότι επηρεάζουν την παχυσαρκία και το βάρος στους ανθρώπους. Η ομάδα της ανακάλυψε μια παραλλαγή σε ένα γονίδιο που ονομάζεται POMC, το οποίο έχει συσχετιστεί με τις διαφορές του σωματικού βάρους στους ανθρώπους. Στα παχύσαρκα σκυλιά, στο τέλος του γονιδίου λείπει ένα τμήμα του DNA – αν και περαιτέρω έρευνα έδειξε ότι λείπει συνολικά από το 23% των λαμπραντόρ. Από τις 38 άλλες εξεταζόμενες φυλές, μόνο από μια συγγενική φυλή των λαμπραντόρ έλειπε το ίδιο τμήμα γονιδίων.
Μετά από την αρχική έρευνα, οι επιστήμονες διεύρυναν τη μελέτη τους σε δείγμα 310 λαμπραντόρ διαπιστώνοντας ότι η μετάλλαξη του DNA του POMC επηρέασε ολόκληρη τη ράτσα του σκύλου καθώς και διάφορες συμπεριφορές του. Γενικά τα σκυλιά από τα οποία έλειπε το DNA ήταν περισσότερο βαριά απ’ εκείνα που δεν έλειπε και ήταν πιο επιρρεπή στις λιχουδιές και το φαγητό.
Η συμπεριφορά των σκύλων που μεταφέρουν αυτή τη μετάλλαξη είναι διαφορετική. Ναι! Μπορείτε να κρατήσετε ένα σκυλί με αυτή τη μετάλλαξη αδύνατο, αλλά πρέπει να είστε πολύ σταθεροί, πολύ πιο αυστηροί όσον αφορά τον έλεγχο μερίδας και αρκετά πιο ανθεκτικοί στα καστανά τους μάτια όταν αυτά σας κοιτούν επίμονα.
Ως αποτέλεσμα πολλά από τα σκυλιά έχουν μικρότερη διάρκεια ζωής και αναπτύσσουν ασθένειες όπως διαβήτη, καρκίνο και καρδιακά προβλήματα.
Με πληροφορίες από το: howstuffworks.com