Γιώργος Τσαγκόζης
Το μακρινό 2002, στο αρκετά μακρινό Ταλίν της Εσθονίας, γινόταν ο 47ος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision. Η Ελλάδα μετά από μία επική τιτανομαχία μεταξύ του Μιχάλη Ρακιντζή με το αγγλόφωνο τραγούδι “S.A.G.A.P.O.” και της Πέγκυ Ζήνα με το επίσης αγγλόφωνο “Love is a wonderfull thing” αποφασίζει, ότι η “αγάπη” που προσφέρει ο Ρακιντζής είναι πιο πιασάρικη από της Πέγκυ. Η Πέγκυ Ζήνα, έκανε λόγο για “στημένη διαδικασία” αλλά αυτό, εκτός από λίγο υλικό για τα κανάλια και τον τύπο της εποχής, δεν άλλαξε τον ρου της ιστορίας. Ο Μιχάλης Ρακιντζής θα ήταν αυτός που θα μας εκπροσωπούσε στην Eurovision
Το 2002 με βρίσκει 20 χρονών, να σπουδάζω, σε μία αγγλική κωμόπολη στη νότια Βρετανία, το ίντερνετ τότε ήταν στα σπάργανα, οπότε ο διαγωνισμός της Eurovision, έπαιρνε για τους λιγοστούς Έλληνες που σπουδάζαμε εκεί, ένας πρώτης τάξεως γεγονός, να βρεθούμε, να πιούμε καμιά μπίρα και να πούμε και καμιά μαλακία.
Τη μέρα του τελικού, πιστεύοντας πως η αρμάδα του Ρακιντζή, θα τα πάει σχετικά καλά, είχαμε καταφέρει να κοροϊδέψουμε την προηγούμενη τους Άγγλους συμφοιτητές μας, για τις συνήθως χαμηλές θέσεις που παίρνει παραδοσιακά η Αγγλία στον διαγωνισμό. Την επόμενη καλέσαμε και μερικούς Άγγλους και Ισπανούς φίλους, ήπιαμε τις μπίρες μας, φάγαμε τα ινδικά μας και βάλαμε, όλο ανυπομονησία, να δούμε τον Μιχάλη ο οποίος θα εμφανιζόταν τέταρτος.
Παρότι είχαμε ψιλο-ακούσει το κομμάτι, δεν περιμέναμε ΑΥΤΟt το θέαμα που το συνόδευε:
Ο Ρακιντζής και το χορευτικό του crew, με στολές ματατζή να κάνουν κάποιο ατσούμπαλο χορευτικό, που θύμιζε παρέλαση με φαντάρους που έχουν κατεβάσει 3 καραφάκια τσίπουρα. Τα αγγλικά του Μιχάλη μας έκαναν να κοκκινίζουμε από ντροπή μπροστά στους αποσβολωμένους Άγγλους φίλους μας που είχαν λυθεί στα γέλια, οι Ισπανοί, σε μια ένδειξη μεσογειακής αδελφοσύνης.
Ο Άγγλος παρουσιαστής, έκραζε όσο δεν πάει την εμφάνιση, λέγοντας ότι η ομάδα του Ρακιντζή έκλεψε τα κοστούμια τους από την ελληνική “riot police”.
Μετά το τέλος του perfomance, ειδικά μετά το κλείσιμο του ματιού του Μιχάλη που ήταν σαν να έκλεινε την τραγωδία που μόλις είδαμε, ξέραμε ότι το πράγμα δε θα πήγαινε και πολύ καλά… τα τηλέφωνα από τους Άγγλους συμφοιτητές μας, που τρολλάραμε τις προηγούμενες μέρες, άρχισαν να χτυπούν αλλά κανείς μας δεν απαντούσε, η φάση, όπως όλα έδειχναν, πήγαινε για πανωλεθρία.
Η ώρα της κρίσης, δηλαδή των αποτελεσμάτων της ψηφοφορίας είχε έρθει. Το 12άρι από την Κύπρο, εξόργισε τους ξένους καλεσμένους μας και με το δίκιο τους, η συνέχεια βέβαια ήταν η αναμενόμενη, η Ελλαδίτσα μας, με 27 μόλις βαθμούς στη 17η θέση στις 24 χώρες και το Ηνωμένο Βασίλειο στη 3η θέση με 111 βαθμούς. Η απογοήτευση στο ελληνικό στρατόπεδο, ήταν καταφανής, οι ξένοι, επειδή ήταν και καλεσμένοι μας, κρατούσαν χαμηλό προφίλ και δεν πανηγύριζαν, “μέσα στο σπιτάκι μας”, θα μας κορόιδευαν, με την άνεση τους, την επόμενη μέρα, μαζί με τους άλλους Βρετανούς συμμαθητές μας.
Ε την επόμενη μέρα δεν πατήσαμε στη σχολή, ντροπιασμένοι για την εξέλιξη της ελληνικής συμμέτοχης, παρότι, μετά από ενδελεχείς συζητήσεις, καθότι ήμασταν του εναλλακτικού ρεπερτορίου καταλήξαμε, ότι μας άρεσε το, συνθ ποπ τραγούδι του Ρακιντζή και πιθανότατα το τζενέρικ, ποπ της Ζήνα θα πάτωνε χειρότερα.
Ο χρόνος μας δικαίωσε, το S.A.G.A.P.O παίζει ακόμα σε κάθε trash party και όλοι οι πιτσιρικάδες το ξέρουν. Έστω και σαν meme song, έστω και κατά λάθος, το electro – synth στυλάκι του S.A.G.A.P.O είναι πλέον ξανά της μόδας και αν εξαιρέσουμε τη “τυρίλα” του, που εντάξει, για την Eurovision το έφτιαξε ο Μιχάλης και όχι για να παίζει στη Rebound, το τραγούδι είναι αρκετά κολλητικό.
Και θα κλείσω βάζοντας το κουπλέ του τραγουδιού:
Hey
Every time you need my love
Before you enter in my world
Give the password
Hey
If you wanna get my love
If you pray for me and hope
Give the password
και θέλω να πείτε αλήθεια, δεν τους ακούτε στο κεφάλι σας με τη φωνή και τον ρυθμό του Μιχάλη;
