Γιάννης Δημητρέλλος
Ο Γιώργος Ανατολάκης είναι αν μη τι άλλο, μια αμφιλεγόμενη φιγούρα του ελληνικού ποδοσφαίρου: Έπαιξε στον Ηρακλή, στον Ολυμπιακό του Ντούσαν Μπάγιεβιτς, έφτασε ένα βήμα πριν από τους 4 του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1999 και κέρδισε πρωταθλήματα, δόξα και συμβόλαια εκατοντάδων εκατομμυρίων με τους ερυθρόλευκούς. Από το δεύτερο μισό των `00s, όταν και σταμάτησε το ποδόσφαιρο, η επόμενη του επιλογή ήταν παράξενη και του στοίχισε πολλούς φίλους: Έβαλε υποψηφιότητα στις εθνικές εκλογές του 2009 με το ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη και κατάφερε να εκλεγεί. Οι παρεμβάσεις του στο κοινοβούλιο είχαν να κάνουν κυρίως με το φαινόμενο των «νεφοειδών γραμμών» (τις «λευκές ουρές» κοινώς), αυτό που αργότερα γνωρίσαμε ως «ψεκασμούς» και σύντομα έγινε σαφές πως η πολιτική δεν ήταν ακριβώς το φόρτε του, όπως ήταν πχ, το «διάβασμα» της σκέψης του επιθετικού στο πράσινο χορτάρι και το αποτελεσματικό μαρκάρισμα του.
Σήμερα, ύστερα από ένα θυελλώδες διαζύγιο και πολλές ακόμα αμφιλεγόμενες κινήσεις, ο Ανατολάκης, σύμφωνα με ρεπορτάζ του καναλιού OPEN, εργάζεται ως μεταφορέας σε κατάστημα με ανταλλακτικά αυτοκίνητων στη Λεωφόρο Θηβών.
Ένας προβληματισμός
Αντιλαμβάνομαι πόσο «γαργαλιστική» μπορεί να δείχνει μια τέτοια – από τα ψηλά στα χαμηλά – ιστορία, ενός ποδοσφαιριστή που σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εποχής, μετά από κάθε ήττα άδειαζε ολόκληρες μπουτίκ μαζί με τον κολλητό του, Γρηγόρη Γεωργάτο. Από την άλλη πλευρά, καμία δουλειά δεν είναι ντροπή. Ακόμα κι ο σέντερ-μπακ – σελέμπριτι των 90s έχει δικαίωμα να χάσει τις αστρονομικές αμοιβές του (αν όντως τις έχει χάσει) και να ζήσει μια νέα ζωή, πιο «ασκητική» και με περισσότερα «συνηθισμένα» ζόρια της καθημερινότητας. Δεν του χρειάζεται ο οίκτος μας, οι «παπαράτσι» φωτογραφίες ενώ έχει ζώσει το μηχανάκι του με σακούλες και προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του. Γενικότερα, δικαίωμα του να είναι ντελιβεράς, αν αυτό τον βοηθάει να επιβιώσει.
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ορφέας Αυγουστίδης: Μια σκληρή δήλωση για τις «σφοδρές πτώσεις» και την πολιτική ορθότητα