Άρης Δημοκίδης
(ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΝΔΡΕΑΔΑΚΗΣ/EVAN POSSLEY/ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ)
Στην καρδιά της Κισσάμου, εκεί όπου το τοπίο παραμένει τραχύ και αληθινό, γεννιέται κάθε καλοκαίρι κάτι σπάνιο: οι Γιορτές Ρόκκας. Πρόκειται για μια μεγάλη γιορτή της τέχνης και του πολιτισμού, που παραμένει «χειροποίητη» και βαθιά ριζωμένη στην τοπική κοινότητα.
Οι Γιορτές Ρόκκας είναι φτιαγμένες με μεράκι, αγάπη και προσωπική δουλειά από τους ίδιους τους κατοίκους των δύο χωριών – μια ομάδα ανθρώπων που βάζουν πλάτη σε κάθε βήμα. Η ιδέα του Παναγιώτη Σημανδηράκη, του Προέδρου της Οργανωτικής Επιτροπής, κατάφερε να ενώσει τους χωριανούς της Ρόκκας και της Κεράς, εμπνέοντάς τους να πιστέψουν σε κάτι που τότε έμοιαζε ακατόρθωτο – και τελικά να το πραγματοποιήσουν με ψυχή, πείσμα και συλλογική δύναμη. Φέτος, το χωριό Περβολάκια μπαίνει στο χορό, συμμετέχοντας κι αυτό ενεργά στην διοργάνωση!
«Σιγά-σιγά, οι κάτοικοι φαντάστηκαν τα χωριά τους γεμάτα φωνές και βήματα. Έπειτα, κάποιοι από εμάς ονειρευτήκαμε πρωτότυπη τέχνη να ανθίζει στην ενδοχώρα. Κι έτσι, όλοι μαζί χτίσαμε ένα κοινό όραμα: να δυναμώσουν τις Γιορτές Ρόκκας και τα χωριά που τις φιλοξενούν, να ενεργοποιήσουμε τη νέα γενιά, να δημιουργήσουμε μόνιμες υποδομές και να κρατήσουμε ζωντανό τον διάλογο ανάμεσα στην τέχνη και την κοινωνία» λέει η καλλιτεχνική διευθύντρια των Γιορτών, Μέτη Παναγιωτοπούλου. Από το στήσιμο των χώρων και τη φροντίδα των καλλιτεχνών, μέχρι το άνοιγμα των σπιτιών τους και τη συμμετοχή στα εργαστήρια, οι ντόπιοι δεν παρακολουθούν απλώς, αλλά συνδιαμορφώνουν το πρόγραμμα και κάθε διαδικαστικό κομμάτι!
Σήμερα, οι Γιορτές είναι θρυλικές για την αρτιότητά τους, την αισθητική τους και την υπέροχη ατμόσφαιρα.
Η Φωτεινή Παπαχατζή, υπεύθυνη παραγωγής και επιμελήτρια του φωτογραφικού εργαστηρίου των Γιορτών, βλέπει τη Ρόκκα ως κάτι πολύ παραπάνω από φεστιβάλ. «Είναι ένα ζωντανό παράδειγμα πολιτιστικής πολιτικής που βασίζεται στον σεβασμό του τόπου και την ενδυνάμωση των τοπικών κοινοτήτων. Μια συλλογική διαδικασία που ενώνει ανθρώπους, γενιές και ιστορίες μέσα από την τέχνη»
Η Στέλλα Καστανάκη από την ομάδα οργάνωσης το συνοψίζει με συγκίνηση: «Για μένα, οι Γιορτές Ρόκκας είναι ένα ολόκληρο καλοκαίρι. Δεν είναι δουλειά. Είναι προσφορά στον τόπο που μεγάλωσα. Το χωριό μου φωτίζεται με μουσική, θέατρο, χαμόγελα και ζωή.»
Ο Θοδωρής Παρασκάκης, διευθυντής Δημιουργικού, το λέει καθαρά: «Για μένα, επαγγελματικά, είναι μία από τις αιτίες που έμεινα στον τόπο μου. Οι Γιορτές μπήκαν στη ζωή μου πριν 12 χρόνια και μου απέδειξαν ότι η δημιουργικότητα δεν γνωρίζει όρια. Έχω κάνει τα πάντα: από δημιουργικό μέχρι βοηθός σκηνογράφου. Όταν δουλεύεις για τη Ρόκκα, πρέπει να είσαι έτοιμος για όλα, και κυρίως να είσαι άνθρωπος.»
Το backstage της Ρόκκας
Πίσω από τη μαγεία, κρύβεται ένα μεγάλο παρασκήνιο. Οι προετοιμασίες ξεκινούν μήνες πριν, με τους ανθρώπους της ομάδας να τα δίνουν όλα – κυριολεκτικά. «Το πιο δύσκολο δεν είναι ένα. Είναι όλα μαζί. Αλλά λίγο πιο δύσκολες είναι οι φωνές!» λέει γελώντας ο Θοδωρής. «Φωνάζουμε πολύ, γιατί το πονάμε. Και στο τέλος, στο μεγάλο γλέντι με τους χωριανούς, οι φωνές γίνονται αγκαλιές.»
Η Φωτεινή προσθέτει: «Ο κόσμος βλέπει τη μαγεία· δεν βλέπει όμως τον κόπο, τις κρίσεις που λύνονται με αγάπη, την αγωνία, το αν θα τα καταφέρουμε και φέτος. Η Ρόκκα έχει ένα backstage που είναι μια μεγάλη οικογένεια.»
Κι όπως λέει και ο Θοδωρής: «Το άγχος των χωριανών είναι να είναι καθαρά τα σπίτια, να έχουν ένα κέρασμα για τον κόσμο. Όπως όταν είχαμε καλεσμένους στα σπίτια μας. Γιατί στις Γιορτές Ρόκκας, ο κόσμος δεν είναι κοινό – είναι φιλοξενούμενος.»
Αποκορύφωμα των Γιορτών είναι η Συμφωνική Ορχήστρα.
Μια κορυφαία στιγμή της διοργάνωσης αποτελεί η πρωτοβουλία του Προέδρου της Οργανωτικής Επιτροπής Γιορτών Ρόκκας Παναγιώτη Σημανδηράκη, του Μαέστρου Luca Gliozzi και του πιανίστα Κωνσταντίνου Παπαδάκη για τη δημιουργία και θεσμοθέτηση της «Συμφωνικής Ορχήστρας Ρόκκας», ενός μουσικού συνόλου που στοχεύει να εξελιχθεί σε σταθερό πολιτιστικό θεσμό με διεθνή προσανατολισμό. Το ραντεβού δόθηκε και φέτος, κάτω από το αυγουστιάτικο φεγγάρι, στις 9 Αυγούστου.
Οι στιγμές που μένουν
Κι αν κάθε διοργάνωση κρύβει άγχος και ευθύνες, εκείνο που τελικά μένει είναι οι στιγμές.
Ο Θοδωρής θυμάται το 2016, όταν η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης έπαιξε μπροστά στον αρχαιολογικό χώρο της Ρόκκας: «Δεν μπορώ να το πιστέψω ακόμη. Το άγριο τοπίο με τη συμφωνική μουσική – ήταν σαν να βλέπεις κάτι αδιανόητο. Κι εκείνο το βράδυ στην Κερά, όταν ο Φουνουλογιώργης, ένας 90χρονος κάτοικος, απήγγειλε Ερωτόκριτο με συνοδεία μουσικών… Πέρα για πέρα ανθρώπινο.»
Η Φωτεινή συγκινείται με μια απλή πράξη: «Υπάρχει μια στιγμή σε ένα βίντεο, που μια γιαγιά πλησιάζει τον Παναγιώτη, και του δίνει 50 ευρώ. “Αυτά έχω κι είναι για τις Γιορτές Ρόκκας,” του λέει. Το πιο πολύτιμο 50ευρω που έχει ποτέ προσφερθεί.»
Και η Στέλλα; «Το πιο συγκινητικό είναι η πρώτη μέρα. Όταν φτάνει ο κόσμος. Όταν βλέπεις τα χαμόγελα και νιώθεις ότι άξιζε κάθε κόπος.»
H διοργάνωση κάθε χρόνο ξαναχτίζεται από την αρχή – «με μεράκι, με αγάπη για τον τόπο, με πίστη πως ο πολιτισμός μπορεί να αλλάξει ζωές» καταλήγει η Φωτεινή.
*Μπες στο site τους, και δες το πρόγραμμα
https://giortesrokkas.gr/