Δημήτρης Καβατζικλής
Όταν ο Jason Arday έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Cambridge σε ηλικία 37 ετών, έγινε επίσης ο νεαρότερος μαύρος που διορίστηκε ποτέ σε θέση καθηγητή εκεί. Το επίτευγμα του είναι ακόμα εντυπωσιακό, αν σκεφτεί κανείς ότι δεν έμαθε να μιλάει μέχρι τα έντεκα του χρόνια και να διαβάζει μέχρι τα δεκαοκτώ του. Διαγνώστηκε με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος στην ηλικία των τριών ετών, έπρεπε να βρει διαφορετικούς τρόπους για να αναπτύξει τον εαυτό του και τη ζωή του από τους περισσότερους από εμάς, αναφέρει το openculture.
Ένας δάσκαλος γυμνασίου, ο Chris Trace, και αργότερα ένας δάσκαλος κολεγίου ονόματι Sandro Sandri, ενθάρρυναν τον Arday να χρησιμοποιήσει την έντονη εστίασή του για όχι απλώς να φτάσει αλλά και να ξεπεράσει κατά πολύ τον μέσο μαθητή.
«Δεν θεωρώ τον εαυτό μου έξυπνο», λέει ο Arday στο βίντεο του Black in Academia παρακάτω, «αλλά θα στοιχημάτιζα ότι είμαι ένας από τους πιο σκληρά εργαζόμενους ανθρώπους στον κόσμο». Στο τμήμα Κοινωνιολογίας της Εκπαίδευσης, δουλεύει πάνω σε μια εργασία για τη βελτίωση της κατάστασης των μαθητών που αντιμετωπίζουν παρόμοιες συνθήκες.
Μεταξύ των έργων του Arday, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, «ένα βιβλίο με τη Δρ. Chantelle Lewis από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης σχετικά με τις προκλήσεις και τις διακρίσεις που αντιμετωπίζουν οι νευροδιαφορετικοί πληθυσμοί και οι έγχρωμοι μαθητές», ένα πρόγραμμα «για την υποστήριξη της ψυχικής υγείας των νέων από εθνοτικές μειονότητες», έρευνα για «το ρόλο των τεχνών και του πολιτισμικού γραμματισμού στις αποτελεσματικές παρεμβάσεις στην ψυχική υγεία» και «ένα βιβλίο για το άλμπουμ του Paul Simon του 1986, Graceland, που εστιάζει στα ηθικά διλήμματα που αντιμετώπισε ο τραγουδιστής και τραγουδοποιός στη Νότια Αφρική την περίοδο του Απαρτχάιντ».
