Δικαίωμα στις ψευδαισθήσεις έχουμε όλοι, εκτός από την Αστυνομία

Σε ένα ασαφές, θεωρητικό επίπεδο, το πόσο δύσκολο και -όχι και τόσο σπάνια-ακατόρθωτο για μια γυναίκα-θύμα ενδοοικογενειακής βίας να καταγγείλει τον κακοποιητή της, έχει χιλιογραφτεί και χιλιοειπωθεί. Σε πολιτισμένες που καταλήγουν έκρυθμες συζητήσεις, στις οποίες σχεδόν υποχρεωτικά πάντα κάποιος παίζει ρόλο «φαλλοκράτη παλιάς κοπής» και κάποια ρόλο «υπερβολικής φεμιναζί». Κάποιας τέλος πάντων που δεν αντέχει να ακούει την κενή φλυαρία τύπων που «δεν το είχαν σκεφτεί ποτέ έτσι» και που είναι τόσο σίγουροι για πράγματα που δεν μπορούν γιατί δεν θέλουν και να καταλάβουν. Προφανώς και συνεχίζει να βρίσκεται υπό αμφισβήτηση από εκείνους που ακόμα πιστεύουν πως «δεν τις φτιάχνουν όπως παλιά τις γυναίκες». Ξέρετε, να ξέρουν τη θέση τους, να δέχονται και καμία φωνή με σεβασμό και σκυμμένο το κεφάλι, γιατί έτσι είναι ο άντρας. Ακόμα και σήμερα, που η Ελληνική Αστυνομία έφτασε στο new low της, με μια γυναικοκτονία να έχει τελεστεί κυριολεκτικά έξω από αστυνομικό τμήμα, διαβάζουμε σε σχόλια:

«Έχουν ξεφύγει οι γυναίκες. Χωρίζουν για το τίποτα, διαλύουν οικογένειες, Instagram και Facebook τους έχουν διαλύσει. Δεν κάθονται να βρούνε λύση σε μια σχέση, πιάνουν το νέο κλαδί αμέσως».

Δεν πρόκειται για σχόλιο-ζεστή αγκαλιά κάποιου νέου poster boy των Incels, που σκοπός του είναι να χαϊδέψει χειριστικά όλες τις ανεπάρκειες του θλιβερού ποιμνίου του για να κερδίσει followers. Είναι σχόλιο για τη γυναικοκτονία έξω από το αστυνομικό τμήμα των Αγίων Αναργύρων. Είναι σχόλιο σημερινό, ολόφρεσκο.

Λίγο πιο κάτω, άλλος άνδρας του 2024, με οθόνη και πληκτρολόγιο, ίσως με σύζυγο και κόρη, θεώρησε καλή ιδέα να σχολιάσει πως «κάτι θα του είχε κάνει! Δεν πήρε έτσι στα καλά καθούμενα το κοπέλι το μαχαίρι…». Το χειρότερο είναι πως το πιστεύει, βέβαια. Πως έχει τη διάθεση να βρει μια δικαιολογητική βάση στην πιο ακραία έκφανση της πατριαρχίας.

Να τον ενημερώσουμε πως πράγματι, κάτι του είχε κάνει του «κοπελιού» η δολοφονημένη. Το 2020 είχε υποβάλει μήνυση σε βάρος του για βιαιοπραγία και βιασμό. Έκτοτε, δεν σταμάτησε να την ενοχλεί, παρά τα ασφαλιστικά μέτρα. Μέχρι που τη σκότωσε, βγάζοντας με κάπως τρομακτική ευκολία από τη συζήτηση περί αντιμετώπισης υποθέσεων ενδοοικογενειακής βίας τα Panic Buttons και οποιαδήποτε άλλη ανοησία χρησιμοποιείται σαν επίφαση θεσμικής ενασχόλησης και ντεμέκ έντονου ενδιαφέροντος για το ζήτημα της βίας κατά των γυναικών.

Δεσποινίς Διευθυντής on X (formerly Twitter): “#γυναικοκτονιαΗ Αστυνομία της είπε να πάρει την Αστυνομία.Αυτό. / X”

γυναικοκτονιαΗ Αστυνομία της είπε να πάρει την Αστυνομία.Αυτό.

Η αλήθεια είναι πως αυτή η λύση “for dummies”, που την ευαγγελίζονται ως κάτι αποτελεσματικό για όποια γυναίκα νιώθει πως βρίσκεται σε κίνδυνο, δεν φάνηκε ιδιαίτερα χρήσιμη (ούτε αποτελεσματική, μιας και κρίνουμε εκ του αποτελέσματος), στη γυναικοκτονία στη Σαλαμίνα τις προάλλες ή στη σημερινή τραγωδία, μπροστά από το αστυνομικό τμήμα.

Μια 28χρονη κοπέλα, με δυο χρόνια έντονης παρενόχλησης από ό,τι σιγά σιγά γίνεται γνωστό, πήγε στο αστυνομικό τμήμα έντρομη, μόνο και μόνο για να αυτοεκπληρωθεί η προφητεία μιας ακόμα κακοποιητικής σχέσης έξω από αυτό. Η αστυνομία μετά από μικροπροσπάθειες να καλύψει την πλήρη ανεπάρκειά της σε ό,τι αφορά την προστασία γυναικών-θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας, ακόμα και όταν έχουν κάνει όλα τα σωστά βήματα, εξέδωσε ανακοίνωση και διάολε, πάλι κατάφερε να προκαλέσει κλαυσίγελο.

Το μόνο που έλειψε από τη μέρα της μαρμότας, όπως αποδεικνύεται κάθε μέρα που μια ακόμα γυναίκα νεκρή από τα χέρια του συντρόφου της μετατρέπεται σε «θέμα της ημέρας», ήταν μια ακόμα τηλεοπτική ανάλυση του χρονικού από τον μόνιμο θαμώνα κάθε τηλεοπτικού παράθυρου, με πλήρη γνώση των όσων λέει, κυρίως όταν πρόκειται για τσάμπα συμβουλές για φιλόδοξους γυναικοκτόνους του μέλλοντος, Σταύρο Μπαλάσκα. Μπορεί και να μην έλειψε, βέβαια. Ενδέχεται εμείς απλώς να σταθήκαμε τυχεροί και να χάσαμε το σημερινό ποιηματάκι.

«Τονίζεται ότι από το 2020 έχει καταρτιστεί οδηγός χειρισμού υποθέσεων ενδοοικογενειακής βίας, τα οποία έχουν εκπονηθεί σε συνεργασία με εισαγγελικές Αρχές. Τα πρωτόκολλα αυτά έχουν αποσταλεί σε όλες τις αστυνομικές υπηρεσίες που χειρίζονται υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας και βρίσκονται υπό διαρκή επικαιροποίηση. Τα πρωτόκολλα αποτελούν τη βάση διαρκούς εκπαίδευσης του αστυνομικού προσωπικού. Μάλιστα, αυτή τη στιγμή λειτουργούν 18 επιχειρησιακά γραφεία αντιμετώπισης ενδοοικογενειακής βίας σε ολόκληρη τη χώρα, εκ των οποίων τα δύο στη Δυτική Αττική. Ήδη, δημιουργούνται άλλα 45, ώστε να υπάρχει ένα σε κάθε Διεύθυνση Αστυνομίας», γράφει η σχετική ανακοίνωση της Αστυνομίας. Μόνο που με τα snooze υπό μορφή εκπαιδεύσεων, έχουμε χάσει επαφή με τους «χειρισμούς» στην πράξη, όπως καταλαβαίνετε.

Παρά τα τραγικά τρακαρίσματα με τη λογική, η αστυνομία στη σχετική της ανακοίνωση, θεώρησε καλή ιδέα την αναφορά στο περιβόητο Panic Button, γράφοντας πως «από το 2023 τα θύματα έχουν πρόσβαση και στην ειδική εφαρμογή άμεσης και έγκαιρης ειδοποίησης της Αστυνομίας με δυνατότητα γεωεντοπισμού (Panic Button)”.

Μετάφραση: Η αστυνομία που αρνήθηκε να μεταφέρει τη 28χρονη στο σπίτι της, προτείνοντάς της ένα «πάρτε την Άμεση Δράση», η αστυνομία που δεν πρόλαβε το κακό, στα λίγα μέτρα μπροστά από την πόρτα της, θα κατάφερνε να φανεί αντάξια μιας έκτακτης κλήσης, από μια έντρομη γυναίκα, στο σπίτι της. Ναι. Η αστυνομία που δεν ενημέρωσε καν τους γονείς του θύματος και την πρόλαβαν οι δημοσιογράφοι.

Ο Τηλεφωνητής on X (formerly Twitter): “- Δεν πάτησε το Panic button .- Γιατί να το πατήσει ?- Για να έρθει η αστυνομία -Μα ήταν έξω απο το αστυνομικό τμήμα , μόλις είχε βγει – Άλλο αυτό ….χτυπάνε την αστυνομία μας .#γυναικοκτονία / X”

Δεν πάτησε το Panic button .- Γιατί να το πατήσει ?- Για να έρθει η αστυνομία -Μα ήταν έξω απο το αστυνομικό τμήμα , μόλις είχε βγει – Άλλο αυτό ….χτυπάνε την αστυνομία μας .#γυναικοκτονία

Παιδιά, γενικώς, ας μη μιλάμε για Panic Button σήμερα, μέρα που είναι. Είναι λίγο αμήχανο και ενοχικό αυτό το γέλιο που πάντα προκαλούν τέτοιες αναφορές. Στην τελική είπαμε, όλοι μπορούμε να ζούμε για λίγο στις ψευδαισθήσεις μας, αλλά όχι η Αστυνομία. Όχι όταν στήνουν καρτέρι και μας μαχαιρώνουν έξω από τη Τμήμα, πάνω που πήραμε τη γενναία απόφαση να φτάσουμε σε αυτό.