Γιώργος Τσαγκόζης
Η κατάσταση του πολιτικού ορθού στην τέχνη φαίνεται ότι άγγιξε και την Άλκηστις Πρωτοψάλτη που αποφάσισε μετά από 37 χρόνια να αφαιρέσει τη λέξη “χοντρή” από ένα από τα τραγούδια της. Όπως διαβάζουμε στο Lifo.gr:
“Εν αρχή ην ο δίσκος «τΚυκλοφορώ κι Οπλοφορώ» που τη δεκαετία του ’80 έφερε στο φως μερικά από τα ωραιότερα τραγούδια και «σύστησαν» τότε στο ελληνικό κοινό μία αξεπέραστα επιτυχημένη τριάδα καλλιτεχνικής συνεργασίας: Άλκηστις Πρωτοψάλτη (φωνή), Λίνα Νικολακοπούλου (στίχοι) και Σταμάτη Κραουνάκη (μουσική και στίχοι σε αρκετά από τα τραγούδια του δίσκου που κυκλοφόρησε το 1985)
Στον συγκεκριμένο δίσκο ωστόσο υπάρχει και ο «Άδωνις», ένα τραγούδι – θρύλο σε στίχους και μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη, το οποίο έχει τραγουδηθεί απ’ όλους, τόσο εκείνης της γενιάς, όσο και τους μεταγενέστερους. Και το ρεφρέν λέει:
«Πάμε στον Άδωνι για καφέ
που πηγαίνουν τεκνά και φρικιά
και αράζουνε και αθλητές
και που πηγαίνει και μία χοντρή νευρικιά
Κυριακή να της φύγει το στρες»
Ωστόσο, προχθές όταν η Άλκηστις Πρωτοψάλτη τραγούδησε αυτό το τραγούδι, το βράδυ της Τρίτης, στο πλαίσιο των εμφανίσεών της με τον Γιώργο Νταλάρα στο θέατρο Παλλάς, αφαίρεσε τη λέξη «χοντρή» από τους στίχους του τραγουδιού, τη λέξη «χοντρή», προφανώς σεβόμενη τα νέα δεδομένα πολιτικής ορθότητας και θέλοντας να αποφύγει, έστω και… ποιητική αδεία, το ατόπημα του bodyshaming.”
H πρώτη αντίδραση ήρθε από τον μουσικοσυνθέτη του τραγουδιού Σταμάτη Κραουνάκη:
“Θα απαντήσω για να μη λυσσάξετε. Ο κάθε ερμηνευτής, στη ζωντανή απόδοση των τραγουδιών έχει το δικαίωμα να πειράξει οτιδήποτε. Εγώ όταν λέω το τραγούδι τη “χοντρή” τη δείχνω και όλες οι χοντρούλες από κάτω ενθουσιάζονται. Αυτό είναι μια προσωπική της άποψη, θεωρεί ότι κάτι φταίει και δεν κάνει να λέμε τους ανθρώπους χοντρούς κλπ. Αλλά το τραγούδι είναι 40 ετών και είναι αθώο. Εντάξει, ας κάνει ό,τι θέλει, δεν έχω κάτι εναντίον αυτού που κάνει”
Μάλιστα η συζήτηση προχωράει, όταν ο Δημήτρης Παπαδάτος του γράφει
“Συχνά ο ίδιος ο δημιουργός κάνει τέτοιες “παρεμβάσεις” στα λάιβ του, και καλά κάνει, δίνει κάτι στη συγκεκριμένη στιγμή.
Πόσες φορές ο Κράου δεν έχει πει “μ’ ένα κρυμμένο Θαύμα” αντί για τραύμα, στη Σωτηρία της ψυχής,
ή η Τάνια “ωραία, νέα κι Ευτυχής” αντί για ατυχής..”
Mε τον Αντώνη Μποσκοΐτη να του απαντάει:
“και στο δικό μας τραγούδι για την Εύα, η Φωτάκη είχε γράψει «Τη λένε Εύα και θα πεθάνει», περιγράφοντας το μοιραίο βιολογικό τέλος, αλλά η Πλάτωνος το άλλαξε σε «Τη λένε Εύα, δεν θα πεθάνει». Εδώ όμως μιλάμε για συμφωνημένη κίνηση συνθέτη και στιχουργού.”
Την άποψη της για το ζήτημα εξέφρασε και η Δανάη Μπάρκα στην εκπομπή της λέγοντας:
“Σίγουρα παίζει ρόλο η εποχή. Εγώ απλά θεωρώ ότι η Άλκηστις Πρωτοψάλτη έφτασε σε αυτό το σημείο γιατί ακριβώς όλοι οι υπόλοιποι έχουμε βρωμίσει αυτή τη λέξη. Πια το να πεις τη λέξη “χοντρός” είναι πάρα πολύ κακό. Γιατί είναι κακό; Το να πεις τη λέξη αδύνατος είναι κακό; Το ψηλός είναι κακό; Υπάρχουμε κάποιοι άνθρωποι που δεν είμαστε αδύνατοι αλλά είμαστε χοντρούληδες, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που είναι πιο κοντούληδες, άλλοι πιο ψηλούληδες, άλλοι πολύ πιο αδύνατοι. Ο καθένας έχει το σωματότυπo του και την εμφάνισή του. Είναι άλλη εποχή”
Πολλές ήταν και οι απόψεις στα social media:
Tsourekia Leme on X (formerly Twitter): “Εν τω μεταξύ το χειρότερο με τον Αδωνι της Πρωτοψάλτη είναι που μάς το θύμισαν / X”
Εν τω μεταξύ το χειρότερο με τον Αδωνι της Πρωτοψάλτη είναι που μάς το θύμισαν
Μέγας Δυτικός on X (formerly Twitter): “και μολις επισκιαστηκε ενα τοσο εντυπωσιακο και μοναδικο γεγονος απο ανταναακλαστικο σαουντρακ αλκηστις πρωτοψαλτη μεσα στο μυαλο μου. ευχαριστω πολιτισμε γι αυτο https://t.co/acBt9zSIUZ / X”
και μολις επισκιαστηκε ενα τοσο εντυπωσιακο και μοναδικο γεγονος απο ανταναακλαστικο σαουντρακ αλκηστις πρωτοψαλτη μεσα στο μυαλο μου. ευχαριστω πολιτισμε γι αυτο https://t.co/acBt9zSIUZ
JavaScript is not available.
No Description
Φυσικά δεν έλειψε και η ψέκα από όλη αυτή τη φιέστα σχολίων που έγινε, με τον βασικό της εκπρόσωπο στον καλλιτεχνικό χώρο τον Γρήγορη Πετράκο. Ο οποίος με ένα ελεεινό ποστ, συνδύασε τη Νέα Τάξη Πραγμάτων με την ειρωνεία προς τη συνάδελφο του.
