Δημήτρης Καβατζικλής
Το παλάτι Hawa Mahal βρίσκεται στη Τζαϊπούρ της Ινδίας, περίπου 300 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα, Δελχί. Χτίστηκε το 1799 από τον μαχαραγιά Sawai Pratap Singh, εγγονό του Sawai Jai Singh, ο οποίος ίδρυσε τη Τζαϊπούρ.
Το εξωτερικό του πενταώροφου κτίσματος μοιάζει με κηρήθρα, ενώ τα 953 μικρά παράθυρά του, που ονομάζονται Jharokhas, είναι διακοσμημένα με περίτεχνα πλέγματα. Η αρχική χρήση του πλέγματος ήταν να επιτρέπει στις κυρίες της αυλής να παρακολουθούν την καθημερινή ζωή και τα φεστιβάλ που γιορτάζονταν στο δρόμο μακριά από τα βλέμματα των περαστικών, αφού έπρεπε να υπακούν στους αυστηρούς κανόνες που τους απαγόρευαν να εμφανίζονται δημόσια χωρίς καλυμμένο πρόσωπο.
Η είσοδος στο Hawa Mahal γίνεται μέσω μιας αυτοκρατορικής πόρτας που οδηγεί σε μια μεγάλη αυλή, η οποία αποτελείται από διώροφα κτήρια στις τρεις πλευρές της, με το Hawa Mahal να καλύπτει την ανατολική πλευρά. Στην αυλή αυτή στεγάζεται επίσης ένα αρχαιολογικό μουσείο.
Το παλάτι αποτελεί τμήμα ενός τεράστιου βασιλικού συγκροτήματος. Τα πέτρινα σκαλιστά παράθυρα και οι τοξωτές στέγες είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά του. Το πενταώροφο κτίσμα έχει σχήμα πυραμίδας και ύψος περίπου 15 μέτρα. Οι τρεις τελευταίοι όροφοι αποτελούνται από ένα δωμάτιο ενώ ο πρώτος και ο δεύτερος όροφος έχουν βεράντες στο μπροστινό μέρος. Η πρόσοψη μοιάζει με κηρήθρα, δίνοντας στο μνημείο τη μοναδική του όψη.
Η πίσω πλευρά του κτηρίου αποτελείται από μικρούς θαλάμους που περιβάλλονται από διαδρόμους με κολώνες που φτάνουν μέχρι τον τελευταίο όροφο. Το εσωτερικό του παλατιού αποτελείται από δωμάτια με ένθετα ή επιχρυσωμένα πάνελ σε διάφορα χρώματα, ενώ στο κέντρο της εσωτερικής αυλής υπάρχει ένα συντριβάνι.
Το παλάτι είναι κατασκευασμένο από ψαμμίτη σε κόκκινο και ροζ χρώμα, σύμφωνα με τη διακόσμηση και άλλων μνημείων της πόλης, που έδωσαν στη Τζαϊπούρ το ψευδώνυμος της «Ροζ πόλης». Η πολιτιστική και αρχιτεκτονική κληρονομιά του είναι μια μίξη της Ινδουιστικής αρχιτεκτονικής και της ισλαμικής αρχιτεκτονικής των Mughal.
Ήταν ο αγαπημένος τόπος κατοικίας του Jai Singh λόγω της κομψότητας του, αλλά και της δροσιάς στο εσωτερικό του από το αεράκι που περνάει από τα μικρά παράθυρα της πρόσοψης. Λόγω αυτού του ιδιαίτερου χαρακτηριστικού του απέκτησε και το προσωνύμιο «το παλάτι των ανέμων».
Το 2006, έγιναν στο παλάτι εργασίες ανακαίνισης με εκτιμώμενο κόστος 4,5 δισεκατομμύρια Ινδικές ροουπίες που του έδωσαν τη σημερινή του όψη.