Κανείς δεν είχε προβλέψει ότι αυτό που είχε απεγνωσμένα ανάγκη η ρομαντική κομεντί τη δεκαετία του ’90 ήταν μια καθαρά αγγλική εκδοχή του ατημέλητου, χαριτωμένου γόη. Όμως, ήταν ένας ρόλος στον οποίο ο Hugh Grant δεν δίστασε να μπει. Η ταινία «Τέσσερις Γάμοι και Μία Κηδεία» έθεσε τα θεμέλια για να γίνει διεθνής σταρ, ενώ στη συνέχεια υποδύθηκε διάφορες παραλλαγές του ίδιου χαρακτήρα σε ταινίες όπως «Λογική και Ευαισθησία», «Δύο Εβδομάδες Προθεσμία», «Μια Βραδιά στο Νότινγκ Χιλ», «Το Ημερολόγιο της Μπρίτζετ Τζόουνς» κ.α., αναφέρει το faroutmagazine.

Όταν πλέον δεν μπορούσε να υποδύεται τέτοιους ρόλους λόγω ηλικίας, βρέθηκε σε ένα κρίσιμο σημείο στην καριέρα του. Αποφάσισε να περάσει στη νέα φάση της καριέρας του, υποδυόμενος «παράξενους» και «ιδιόρρυθμους» χαρακτήρες σε ταινίες όπως το «Cloud Atlas», «Paddington 2», «The Gentlemen», «Wonka» και «Unfrosted».

Ωστόσο, κάτι που έλειπε από τη φιλμογραφία του για περισσότερα από 30 χρόνια ήταν μια ταινία τρόμου. Οπότε ήταν θέμα χρόνου να δοκιμάσει το είδος. Οι ταινίες «The Lair of the White Worm» και «Night Train to Venice» είναι οι μόνες ταινίες τρόμου στις οποίες είχε συμμετάσχει. Η ερμηνεία του ως ο μοχθηρός Mr Reed στο ψυχολογικό θρίλερ «Heretic» ήταν μια έξυπνη κίνηση, αφού η ταινία ξεπέρασε τέσσερις φορές τον προϋπολογισμό της στο box office και του χάρισε μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα στην κατηγορία «Καλύτερος Ηθοποιός σε Μιούζικαλ ή Κωμωδία».

Αλλά γιατί του πήρε τόσο χρόνο να συμμετάσχει σε ταινία τρόμου; Σύμφωνα με τον ίδιο η εξήγηση είναι απλή: «Είναι πολύ τρομακτικές για μένα», παραδέχθηκε. «Είδα τον Εξορκιστή όταν ήμουν πολύ μικρός και από τότε κάνω θεραπεία. Ενώ πρόσφατα είδα κατά λάθος το Midsommar, επειδή νόμιζα ότι ήταν μια χαρούμενη σουηδική κωμωδία».