Μικροπράγματα
του Σωτήρη Ι. Στυλιανού
Η Εκκλησία γιορτάζει κάθε χρόνο στις 4 Δεκεμβρίου την Αγία Βαρβάρα. Την τιμάει ιδιαίτερα επειδή παρόλο που ήταν πολύ νέα, έφηβη ακόμα, στάθηκε γενναία και υπέμεινε πιέσεις και μαρτύρια για την πίστη της στον Χριστό. Την αποκεφάλισε ο ίδιος ο πατέρας της επειδή έμαθε ότι είχε γίνει Χριστιανή και αφού πρώτα ο ηγεμόνας της περιοχής την υπέβαλε σε φοβερά βασανιστήρια. Ήταν μόλις 16 χρονών κοπελίτσα.
Πριν η ψυχή της αποχωριστεί από το σώμα της και ανεβεί στον ουρανό, προσευχήθηκε στον Θεό και τον παρακάλεσε, όσοι ζητούν την μεσιτεία της, να γιατρεύονται από μεταδοτικά νοσήματα, κυρίως από αυτά που προκαλούν σπυριά στο δέρμα. Για αυτό επικράτησε το έθιμο την ημέρα της μνήμης της οι μωρομάνες και οι γιαγιές να βράζουν και να προσφέρουν σιτάρι με καρύδια, σταφίδες, σουσάμι, ζάχαρη και κανέλα σε μορφή σούπας που τη λέμε βαρβάρα, επειδή οι κόκκοι του σιταριού θυμίζουν τα σπυράκια που προκαλούν οι παιδικές ασθένειες και με σκοπό η Αγία να φυλάγει τα παιδιά τους από αυτές.
Παράλληλα με το ότι η Αγία Βαρβάρα θεωρείται γιατρός, ορίστηκε και προστάτιδα του πυροβολικού σώματος του στρατού. Αυτό συνδέεται με το αστροπελέκι που έπεσε και σκότωσε τον πατροκτόνο πατέρα της, σχεδόν αυτομάτως, με τον αποκεφαλισμό της κόρης του. Ο κρότος εκείνου του θανατηφόρου κεραυνού έμοιαζε σαν τον θόρυβο που κάνει ένα σημερινό πυροβόλο όπλο. Έτσι την ημέρα της μνήμης της γιορτάζει και το ελληνικό πυροβολικό.
Γενικά οι Άγιοι της εκκλησίας μας είναι οι φάροι που μας οδηγούν στη ζωή μας, δηλαδή πρέπει να είναι τα παραδείγματα για όλους, όσοι θέλουμε να είμαστε πραγματικά μέλη του σώματος του Χριστού μας και γι’ αυτό πρέπει, όχι μόνο να τους ζητάμε σε κάθε προσευχή μας να πρεσβεύουν για εμάς στον ουράνιο Πατέρα, αλλά και να αγωνιζόμαστε να τους μοιάσουμε.