Γιώργος Τσαγκόζης
Περπατώντας ένα απόγευμα σε ένα στενό στα νότια προάστια το μάτι μου έπεσε σε ένα πεταμένο, παλιό βιβλίο, κοίταξα το έγχρωμο εξώφυλλο, στο οποίο διέκρινα τον θεό Πάνα και έπαθα σοκ.
Έγραφε “ΑΡΚΑΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ – 1937″. Το άνοιξα για να σιγουρευτώ ότι όντως ήταν τόσο παλιό και όχι κάποια επανέκδοση. Τελικά, ήταν αυθεντικό!
Το ημερολόγιο αυτό ήταν πυκνογραμμένο αλλά μία κωμικοτραγική ιστορία αρχαιοκαπηλίας από το 1916 είναι αυτή που ξεχώρισα. Γκούγκλαρα μπας και βρω περαιτέρω πληροφορίες για το συμβάν που περιγράφει αλλά δεν κατάφερα να βρω κάτι, οπότε είπα να τη γράψω εδώ για να υπάρχει σαν ιστορικό γεγονός και φυσικά γιατί έχει ενδιαφέρον καθώς μέσω αυτής της ιστορίας μπορούμε να ρίξουμε μια κλεφτή ματιά στην ελληνική επαρχία της εποχής!
Διαβάζουμε λοιπόν στο άρθρο που έχει τίτλο : “Η ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ ΚΕΦΑΛΗ ΤΗΣ ΓΗΣ ΕΠΙ 9 ΕΤΗ ΣΤΟ ΣΑΝΟ ΚΑΙ ΤΗ ΛΑΣΠΗ”
Ότι την παραμονή των Χριστουγέννων του 1916 αναστατώθηκε το μικρό χωριό Αχούρια της Τεγέας (ο τελευταίος κάτοικος έφυγε από το χωριό το 1980) καθώς κάποιος έκλεψε από το μουσείο της περιοχής τον πολυτιμότερο θησαυρό του. Η κεφαλής της Τεγέας ή της Υγείας που είχαν ανακαλύψει Γάλλοι αρχαιολόγοι έλειπε (μάλιστα αναφέρει το άρθρο ότι ήταν την ίδια εποχή που κάποιος είχε κλέψει την Τζοκόντα από το Λούβρο).
Υπήρξε πανελλήνια αναστάτωση καθώς η χωροφυλακή έκανε έρευνες για να βρεθεί και οι αρχές είχαν ενημερώσει όλα τα μουσεία του κόσμου για την κλοπή για να έχουν τον νου τους αν προσπαθήσει κάποιος να τους το πουλήσει.
Για 9 χρόνια δεν υπήρχε κανένα νέο για την κεφαλή παρά μόνο φήμες. Το 1925 ο έφορος αρχαιοτήτων Πελοποννήσου Φιλαδελφεύς δέχτηκε την επίσκεψη του κ. Κουτσουμάρη διοικητή της αστυνομίας πόλεως ο οποίος τον ενημέρωσε ότι έχουνε κάποιες πληροφορίες για το που βρίσκεται η κεφαλή.
Την επόμενη μέρα ο αρχαιολόγος μαζί με τον διοικητή και 4 ακόμη αστυνομικούς και έναν φουστανελοφόρο καταδότη, με αμάξια πήγανε στην Τρίπολη και από εκεί με ζώα πήγανε στο χωριό Γκιόζα που βρισκόταν στις πλαγιά ενός ψηλού βουνού.
Ακολουθώντας τον φουστανελά έφτασαν σε μια καλύβα που άνηκε σε έναν αγρότη. Εκεί στον αχυρώνα της έσκαψαν και βρήκαν μέσα στις λάσπες την κεφαλή. Μάλιστα σύμφωνα με την εξιστόρηση, ο έφορος αρχαιοτήτων Πελοποννήσου έβαλε τα κλάματα από τη συγκίνηση και τη χαρά του.
Έπλυναν την κεφαλή και ετοιμάστηκαν να φύγουν, αλλά η περιπέτεια δε σταμάτησε εκεί. Καθώς οι αστυνομικοί ήταν με πολιτικά, οι αγρότες, σύμφωνα με το άρθρο, νόμιζαν ότι ήταν λόρδοι-αρχαιοκάπηλοι τους έστησαν καρτέρι και άρχισαν να τους πυροβολούν.
Όπως μάθανε αργότερα την κεφαλή την είχε ένας αγρότης για να την δώσει σαν δώρο στον γαμπρό της κόρης του!
