Η αληθινή ιστορία πίσω απ’ το ότι «για μία ψήφο δεν έγιναν τα ελληνικά επίσημη γλώσσα του κόσμου»

Είναι κάτι που όταν πήγαινα δημοτικό μάς το έλεγε σχεδόν κάθε δασκάλα και δάσκαλος κάθε χρόνο. Σχεδόν το είχα πιστέψε: «Κάποτε έγινε μια κρίσιμη ψηφοφορία για το ποια θα είναι η παγκόσμια γλώσσα, και τα ελληνικά έχασαν για μία ψήφο!» Και πλέον όλοι μιλούν αγγλικά αντί για ελληνικά, εξαιτίας μίας ψήφου «ενός Εβραίου».

Ναι, κάποτε (πότε;) έγινε ψηφοφορία (πού;) και ένας Εβραίος (ποιος;) μας πολέμησε, όπως προφανώς όλοι οι κακοί Εβραίοι. Κατά σύμπτωση αυτό το περιστατικό δεν υπήρχε σε κανένα βιβλίο ιστορίας κι οι δάσκαλοι μας το έλεγαν παρότι ήταν εκτός διδακτικής ύλης και εκτός πραγματικότητας.

Δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο μας έλεγαν αυτό το ψέμα. Ακόμα κι αν το πίστευαν στ’ αλήθεια -η αφέλεια προ ίντερνετ συγχωρείται πιο εύκολα απ’ ό,τι τώρα- δεν δέχομαι ότι εκπαιδευτικοί άνθρωποι μετέφεραν ιστορίες που είχαν ακούσει χωρίς να έχουν ούτε μία απόδειξη. Αν ήταν αλήθεια θα το γνωρίζαμε με στοιχεία κι όχι επειδή το είπε η κυρία Τασούλα ή ο κύριος Νώντας.

Αυτό όμως που έμαθα πρόσφατα με έκπληξη, είναι ότι δεν είναι μόνο δικός μας μύθος! Υπάρχουν κι άλλες χώρες που πιστεύουν, για τη δική τους γλώσσα το παραμύθι της μιας ψήφου.

Ο μύθος της μίας ψήφου

Ο μύθος της μίας ψήφου αναφέρεται σε πλήθος παραλλαγών ενός αστικού μύθου σύμφωνα με τον οποίο κάποια γλώσσα δεν έγινε επίσημη γλώσσα ενός κράτους ή διεθνής γλώσσα εξαιτίας της έλλειψης μίας και μοναδικής καθοριστικής ψήφου σε κάποια υποτιθέμενη ψηφοφορία, διαβάζουμε στη Βικιπαίδεια.

Ο μύθος εμφανίζεται σε διάφορες περιοχές του κόσμου, όπως τις ΗΠΑ, την Γερμανία, αλλά και την Ελλάδα, μέσα από διαφορετικές εκδοχές με εναλλαγή της πρωταγωνίστριας γλώσσας σε γερμανικά, ολλανδικά, ελληνικά, ισπανικά, γαλλικά ή εβραϊκά!

Εκδοχή Μούλενμπεργκ

Ο μύθος είναι γνωστός στις ΗΠΑ και την Γερμανία με την εκδοχή ότι ο Φρέντερικ Μούλενμπεργκ, ο πρώτος πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ απέτρεψε την γερμανική γλώσσα από το να γίνει η επίσημη γλώσσα των ΗΠΑ.

Η βασική εκδοχή

Ο κόκκος της αλήθειας πίσω από αυτήν την εκδοχή βρίσκεται σε μια ψηφοφορία της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ του 1794, όπου μια ομάδα Γερμανών μεταναστών ζήτησε την μετάφραση ορισμένων νόμων στα γερμανικά. Η αίτηση αυτή απορρίφθηκε με 42 ψήφους υπέρ και 41 κατά και για τον Μούλενμπεργκ, ο ίδιος γερμανικής καταγωγής και Πρόεδρος της Βουλής, ειπώθηκε ότι ανέφερε πως «όσο πιο γρήγορα οι Γερμανοί μετανάστες γίνουν Αμερικάνοι, τόσο το καλύτερο». Παρόλα αυτά δεν είναι εφικτό να διαπιστωθεί εάν ο Μούλενμπεργκ απείχε από την συγκεκριμένη ψηφοφορία ή έριξε την καθοριστική ψήφο.

Οι ΗΠΑ δεν έχουν κάποια θεσμικά κατοχυρωμένη επίσημη γλώσσα, με τα αγγλικά να είναι η ντε φάκτο γλώσσα που χρησιμοποιείται καθημερινώς και ευρέως και επομένως να κερδίζει την δεσπόζουσα θέση ως κυρίαρχη γλώσσα του κράτους. Ανά διαστήματα, συγκεκριμένες πολιτείες έχουν θεσπίσει δικούς τους νόμους για τις επίσημες γλώσσες τους.

Ελληνική εκδοχή του μύθου

Στην Ελλάδα ο μύθος έγινε γνωστός με την θέση της γερμανικής να παίρνει η αρχαία ελληνική γλώσσα. Σύμφωνα με αυτήν την εκδοχή, σε μια καθοριστική ψηφοφορία που τοποθετείται χρονικά αμέσως μετά την έγκριση της διακήρυξης της ανεξαρτησίας των ΗΠΑ από το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, δηλαδή γύρω στο 1776 σε συμφωνία με την εκδοχή Μούλενμπεργκ, οι νεοσύστατες Ηνωμένες Πολιτείες καλούνταν να αποφασίσουν την επίσημη γλώσσα του κράτους. Εξαιτίας της θύμησης της αποικιοκρατίας που προκαλούσαν τα αγγλικά για τους Αμερικανούς, υπήρξε η πρόταση να γίνει επίσημη γλώσσα η αρχαία ελληνική, μιας και θύμιζαν το μέρος που γεννήθηκε το πολίτευμα της δημοκρατίας.

Η εκδοχή αυτή φέρεται να αποδίδεται από κάποιες πηγές στον Ξενοφώντα Ζολώτα, σύμφωνα με τις οποίες φέρεται να δήλωσε γύρω στα μέσα του 20ου αιώνα:

«Ο Ουάσιγκτον, ο Τζέφερσον, ο Άνταμς και άλλοι όταν συνέτασσαν το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών στα 1787 – που ισχύει με μερικές νέες παραγράφους, που ψηφίστηκαν για προσαρμογή στις νέες εξελίξεις, μέχρι σήμερα στον αρχικό κορμό του – είχαν προτείνει η γλώσσα του νέου κράτους να είναι η αρχαία ελληνική, προς τιμή της γλώσσας του Έθνους εκείνου, που πρώτο γέννησε και ελίκνισε τη Δημοκρατία και τη διέδωσε στον κόσμο. Για μία ψήφο μόνο προκρίθηκε και υιοθετήθηκε τελικά η αγγλική αντί της αρχαίας ελληνικής».

Υπάρχει και μια δεύτερη εκδοχή με πρωταγωνίστρια την αρχαία ελληνική γλώσσα, όπου για μία ψήφο δεν ήταν ικανή να γίνει η επίσημη διεθνής γλώσσα της υφηλίου…

*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

ΝΕΟ ΚΟΥΙΖ: Πόσες απ’ αυτές τις 20 δύσκολες ελληνικές λέξεις γνωρίζεις;