σε ,

Η απαίσια ασυλία που απολαμβάνουν οι (τ)ράπερς

Γιατί νταντεύουμε και δικαιολογούμε τον κάθε 25 χρονο Sin Boy λες και είναι απλώς ένας ανώριμος 12χρονος ενώ τσακίζουμε όλους τους άλλους;

Ο Sin Boy τότε που τραγουδούσε «Είμαι εθισμένος στα ναρκωτικά, δεν τα πίνω τα πουλάω σε μικρά παιδιά»

Τους ακούνε σχεδόν όλα τα παιδάκια και κάποιοι νέοι (και κάποιοι ελάχιστοι μεγάλοι, συχνότατα επειδή θέλουν να δείξουν -στον εαυτό τους περισσότερο- ότι πιάνουν τον παλμό του σήμερα). Κάποιοι είναι καλοί, άλλοι είναι τόσο εξωφρενικά χάλια που γίνονται viral.

Όμως, αλήθεια: γιατί απολαμβάνουν αυτήν την ιδιότυπη ασυλία απ’ το κοινό, κυρίως, και δευτερευόντως απ’ τα media, σ’ ό,τι πουν, κάνουν ή τραγουδήσουν;

Σε μια εποχή που αν κάποιος καλλιτέχνης κάνει ακόμα και το παραμικρό στραβοπάτημα «ακυρώνεται», πώς γίνεται να έχουμε μισογύνηδες, ρατσιστές ή παιδεραστές στο απυρόβλητο;

Σ’ ένα ξένο μουσικό σάιτ είχα διαβάσει ένα πύρινο άρθρο εναντίον του Νικ Κέιβ εξαιτίας μιας -μάλλον ανώδυνης- μπαρούφας που είχε πει. Ο συντάκτης διέγραφε εντελώς τον Κέιβ και κατέληγε πως «η μουσική του μετά απ’ αυτό ακούγεται απαίσια». Όταν όμως στο ίδιο σάιτ έδωσαν υψηλότατη βαθμολογία στον Αμερικανό ράπερ 6ix9ine, ούτε ανέφεραν ούτε τους πείραξε η καταδίκη του για σεξουαλική επαφή με 13χρονο παιδί ενώ ήταν ενήλικας, το ότι έχει συλληφθεί για διάφορα πράγματα -από απόπειρα πνιγμού 16χρονου μέχρι συμμετοχή σε συμμορίες-, ότι έκανε φυλακή γιατί εμπορευόταν ηρωίνη ή το ότι τώρα αντιμετωπίζει φυλάκισης ποινή έως και 42 ετών. (Παιδοφιλία, απαγωγές, ηρωίνη: Η πολυτάραχη ζωή του ράπερ 6ix9ine)

(Ο 6ix9ine, πάνω, που από άποψη λουκ και τέχνης μοιάζει το πρότυπο του δικού μας Sin Boy, κάτω) 

Αν γίνει καταγγελία, ακόμα και χωρίς αποδείξεις, εναντίον ηθοποιού, η καριέρα του/της τελείωσε. Αν ένας μουσικός, όπως ο Morrissey, έχει πολιτική άποψη που δεν ταιριάζει με τη δική μας, απαιτούμε να αλλάξει άποψη και του κάνουμε μποϊκοτάζ. Αν ένας ηθοποιός κάνει ένα ομοφοβικό ή ρατσιστικό σχόλιο (βλέπε Rossane Barr ή Isaiah Washington) απολύεται κατευθείαν και αναγκάζεται να ζητήσει συγγνώμη.

Αν όμως ένας «ράπερ» κάνει όλα τα παραπάνω κι ακόμα περισσότερα, απλώς πάει Νο1 και κανένας μουσικοκριτικός δεν τολμά να πάει κόντρα, μη τυχόν και χάσει το streed cred του ή/και του πουν «αχ, γέρασες, άσε τα παιδιά να χαρούν».

Boys will be boys ¯\_(ツ)_/¯

Στην Ελλάδα έχουμε τους δικούς μας μίμους που μαϊμουδίζουν τα του εξωτερικού χωρίς καν δική τους δημιουργική πινελιά – σαν Ali G που κατά βάθος παίρνουν τους εαυτούς τους στα σοβαρά.

Και πώς αντιδράμε σε σχέση με ακραίες δηλώσεις ή στίχους τους; Με την νοοτροπία “Boys will be boys, τι να κάνουμε τώρα;” φυσικά.

Θυμάστε τον χαμό με το σεξιστικό τουίτ του τενίστα Στέφανου Τσιτσιπά το οποίο ο αθλητής  αναγκάστηκε να σβήσει κατευθείαν λόγω της κατακραυγής; Η μόνη κατακραυγή για παρόμοιο (αλλά πολύ χειρότερο) του Sin Boy ήρθε μόνο από μια γυναίκα και τους 23 μόλις νοματαίους που της έκαναν λάικ:

Mary 🇬🇷 on Twitter

Μπήκα κι εγώ να δω τι είναι αυτό το Sinboy. Και τι είδα; Έναν σεξιστή μισογύνη που προσβάλλει τις γυναίκες με τον πιο χυδαίο τρόπο.

Στο πολύ ενδιαφέρον άρθρο «Δυο σχόλια για την πρωτοφανή επιτυχία του άλμπουμ “Ka Gu Ras” του Sin Boy» υπάρχει μεν παραδοχή πως «οι στίχοι παραπέμπουν σε σεξισμό και μισογυνισμό ή παραβατικότητα», αλλά αυτό δεν μοιάζει να πειράζει και πολύ. Διαβάζουμε και πως «τις πιο πολλές φορές χωρίς οι ίδιοι οι καλλιτέχνες να έχουν σχέση με όσα λένε στα riddims». (Πράγμα που δεν είναι καθόλου σίγουρο πως ισχύει στην περίπτωση του Sin Boy, αλλά και να ίσχυε η κουλτούρα του «δεν ακούω καμία πουτάνα» το ίδιο θα διαδιδόταν.)

Είναι κατανοητό πως έχουμε διαφορετικές απαιτήσεις από Έλληνες (και όχι μόνο) τ/ράπερς απ’ ό,τι από άλλους. Άλλο να μιλάμε για έναν τέτοιο απίθανο τύπου κι άλλο για τον Νικ Κέιβ, τον Κραουνάκη ή τον Ταραντίνο, κι είναι λογικό απ’ τους δεύτερους να έχουμε περισσότερες απαιτήσεις.

Όμως από αυτό μέχρι μια παραίτηση του στυλ ‘άσε τον τρελό στην τρέλα του’ ή μέχρι να καταπίνουμε σαν απόλυτα λογική -έως και κουλ- κάθε ακρότητα επειδή αρέσει στα παιδιά, υπάρχει διαφορά. (Θυμάστε τι χαμός έγινε πριν λίγο καιρό με την «Καριόλα» του Δάντη και τις επίσημες καταγγελίες για σεξισμό. Εδώ δεν ανοίγει ρουθούνι.)

Οι «πουτάνες» και τα 7χρονα

Με το να νταντεύουμε και να δικαιολογούμε ως κοινωνία τον κάθε Sin Boy σαν να είναι απλώς ένας ανώριμος 12χρονος, πάμε στο άλλο άκρο απ’ αυτό των υπερβολικών επιθέσεων στον Τσιτσιπά. (Εντωμεταξύ ο Τσιτσιπάς είναι 20 ετών, ο Sin Boy είναι 25!)

Και μην ξεχνάμε πως ο Sin Boy τη μεγαλύτερη επιδραστικότητα την έχει κυρίως στα παιδιά από 7 ετών, μπορεί και μικρότερα. «Γιατί να εκτίθενται μικρά παιδιά στην κουλτούρα των drugs και του μισογυνισμου;» αναρωτήθηκε ένας σχολιαστής. Και γιατί να το θεωρούμε cool αυτό; -αναρωτιέμαι εγώ. Από πότε η σκέψη πως «πουλάει στα παιδιά» εξαγνίζει το οτιδήποτε; Προς τι ο ψυχαναγκασμός να δεχόμαστε αδιακρίτως ως αξιόλογο κάθε τι νεανικό για να μη νιώσουμε ότι γεράσαμε;

Δεν θα αλλάξει κάτι αν επικρίνουμε τους στίχους ή τη συμπεριφορά των ξένων ή Ελλήνων τ/ράπερς: Απλά θα μας κράξουν ως party-poopers που ξεχνάμε τι ακούγαμε εμείς στην ηλικία τους (ναι, όντως τα Παπάκια ήταν πολύ hardcore) και δεν αφήνουμε τα παιδιά να διασκεδάσουν επειδή τα ζηλεύουμε. Δεν θα αλλάξει κάτι και ως προς το σουξέ τους: Θα κρατήσει όσο είναι να κρατήσει, πριν μείνει (αν μείνει) στη μνήμη όπως κάποιο αστείο novelty hit τύπου Μακαρένα. Τουλάχιστον όμως θα έχει καταγραφεί κι αυτή η άποψη…

*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

«Καλλιτέχνης γεννιέσαι… Καραγκιόζης γίνεσαι» – 20 αντιδράσεις για τον Sin Boy στου Αρναούτογλου

ΠΩΣ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ?

0 points
Upvote Downvote

8 Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση
  1. Μισογυνισμος, ομοφοβια, colourism, νεοπλουτισμος και παραβατικοτητα ειναι εγγενη στοιχεια της hip-hop / κλαψα-σε-vocoder / trap / drill / grime κτλ κουλτουρας. Ειναι αφελες να προσποιουμαστε το αντιθετο (ναι και εμενα μ’αρεσει η Rapsody και παλιοτερα οι Tribe Called Quest αλλα αποτελουν μαλλον εξαιρεσεις του παραπανω κανονα)
    Ισως μια καλη αρχη θα ηταν να μην προωθειται η ολη σκηνη τοσο εντονα απ΄την Λαιφο. Το λεω διοτι τον τελευταιο καιρο εχουν δημοσιευτει αρκετα αρθρα για το οτι αυτο ειναι το μελλον της μουσικης στην χωρα μας. Μπηκα και’γω να δω τι ειναι και ειδα κατι ντελιβεραδες/ σουβλατζηδες/ ταξιτζηδες να νομιζουν οτι κανουν μουσικη. Ελεος…

  2. Η καφρίλα έχει κάτι το απελευθερωτικό όταν γίνεται για χαβαλέ… Λ.χ. το “Πλοκάμι του Καρχαρία” με στίχο “Είσαι μπάζο, είσαι μπάζο, είσαι μπάζο… όταν σε κοιτάζω, το πουλί μου γίνεται μισό, μήπως να φταίει ότι είσαι … Μπάζο”

    Το Πλοκάμι όμως έκανε χαβαλέ με τον εαυτό του και ποτέ δεν τον πήρε στα σοβαρά, παρά το ότι σε ορισμένες περιπτώσεις δημιούργησε φοβερή μουσική (“Ντιρινινι” , “Τζόνι το μπρατσόνι” κ.α.).

    Εδώ, με τον Sin Boy, δυστυχώς έχουμε να κάνουμε με διαφορετική περίπτωση… βρίσκεται στην επικαιρότητα επειδή κάποιοι τον ακούν στα σοβαρά και όχι για να γελούν… τους κάνει φαίνεται να νοιώθουν πολύ … αλήτες (αχαχαχαχαχαχαχαχα)

  3. Πες τα, ντε! Τα απολύτως λογικά δηλαδή! Έχουμε τρελαθεί με κάποιους δήθεν ψευτοπροοδευτικούς που πολύ θα ήθελα να έβλεπα από μια μεριά όταν το παιδάκι τους θα αποκαλεί τα κοριτσάκια πουτ…..

  4. Ισχύουν κάποια απλά πράγματα..Όσον αφορά τον sin boy έγινε γνωστός με το “Μαμά”.Μπορεί να προϋπήρχε όπως φαίνεται κι από το άρθρο του Άρη,αλλα τον μάθαμε όλοι με αυτό το κομμάτι.Το οποίο όπως έγραψε μια “ακαδημαϊκός αλλά- πάνω απ’ όλα- μανούλα του εξωτερικού” ,το χορεύει με τον δίχρονο γιο της.
    https://mikropragmata.lifo.gr/guest_posts/sas-echo-kaka-nea-o-sin-boy-kai-i-thliveri-ypokrisia-tou-ellina-gonea/#comments-section
    Γιατί;Η δική μου εξήγηση είναι γιατί το μόνο που ξεχωρίζει από λόγια,είναι αυτό το “Μαμά”…!Με το μάμπλινγκ δεν ακούς καμία βρισιά,η μουσική θυμίζει “παιδικό τραγουδάκι (παραλληλιστε τον ρυθμό με το “περνά περνά η μέλισσα ,με το “baby shark” και με άλλα!)οπότε είναι επόμενο ένα παιδάκι να του “κολλήσει”.Και η μαμά όταν ακούσει από το στοματακι του να της τραγουδά “Μαμάααα…” να το βρίσκει too cute.Παρολο που η λέξη αυτή στο κομμάτι σημαίνει κάτι άλλο-πειραγμενο αμάξι,νομίζω.
    Για το βιντεοκλίπ με τα κορίτσια που είναι εμφανώς σε σεξουαλική διάθεση δεν πειράζει καθολου,μιας και έχει μπουχτισει το μάτι μας και από λεσβιακά παιχνιδάκια και από τουρλωμενους ποπους.Τα παιδιά σήμερα άλλωστε,δεν τα σταματάει κανένα parental control password…,αυτά είναι του κατηχητικού πλέον!😁 Εμένα προσωπικά με ενοχλεί πλεον το γνωστό κλισέ της χιπ χοπ κουλτούρας,που θέλει τα κορίτσια να κρέμονται σαν παλτά από τους ραπερς.Ειναι ξεκάθαρο το μήνυμα:Είμαι φραγκατος κι έχω τις γυναίκες ως λάφυρα.
    Κάτι άλλο που βοήθησε τον Sin Boy είναι που δήλωσε ανοιχτά την αλβανική του καταγωγή και το πόσο δύσκολα μεγάλωσε στην Ελλάδα (συνέντευξη στον Αρναούτογλου).Έτσι θα είναι,δεν τον αμφισβητω.Αυτό όμως αυτόματα τον προστατεύει από οποιαδήποτε κακή κριτική γιατί αν πας να πεις η να γράψεις ότι σε πειράζει κάτι σε αυτόν,υπάρχει ο κίνδυνος να θεωρηθεις ρατσιστης.Ακομα κι αν το Αμαρτωλό Αγόρι ,είναι.

  5. Εγώ σας έχω απάντηση στο μεγάλο “Γιατί;”. Γιατί πολύ απλά θεωρούμε ότι ο σεξισμός, ο έμφυλος διαχωρισμός και η ομοτρανσφοβία είναι ηθικότερες και σωστότερες για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Ειδικά στην εκπαίδευση.
    Τα τραγούδια αυτά απευθύνονται σε ηλικίες 10 με 15 ετών. Ο μεγάλος πανικός των ενηλίκων (γονέων, πολιτικών και πνευματικών καθοδηγητών) είναι η κατασκευή της αρρενωπότητας σε εκείνες τις ηλικίες. Με κάθε κόστος.
    Καμία ουσιαστική κριτική δεν μπορεί να γίνει απέναντι σε αυτό το τρεντ από ενήλικους που συναισθηματικά και γνωστικά θεωρούν ότι τους λύνει το βασικό πρόβλημα.
    Μετά στο μέλλον βλέπουμε τι θα κάνουμε με τα προβλήματα συμπεριφοράς, την παραβατικότητα και τον μισογυνισμό που αναπαράγει.
    Έχετε δει καμία σοβαρή, ολιστική και οργανωμένη απαίτηση για διαθεματική συμπεριληπτική σεξουαλική εκπαίδευση και αντιμετώπιση των έμφυλων διαχωρισμών (σεξισμού δηλαδή) στην εκπαίδευση; Από ποιους; Από συνδικαλιστές, συλλόγους γονέων, θρησκευόμενους και δεξιούς; Ούτε καν οι αριστεροί δεν αντέχουν να το στηρίξουν.
    Απαπα! Τι πράγματα είναι αυτά;

Αφήστε μια απάντηση