O Χρήστος Παπανίκος ήταν απ’ τους αγαπημένους μου γελοιογράφους. Δεν είναι μόνο τα θέματά του (κάποιες φορές δε συμφωνώ με τη σκοπιά του [update 2024: πλέον δεν συμφωνώ σχεδόν ποτέ]) αλλά και η θαυμάσια τεχνοτροπία του([update 2024: πλέον την χάλασε κι αυτήν και μοιάζει να είναι AI…]
Παλιά όμως έκανε ενδιαφέρουσα ζωγραφική:


Τις προάλλες ανέβασε ένα σκίτσο για τις καταλήψεις, σχετικά με το πώς κάποιοι κόβουν τα φτερά όσων ενδιαφέρονται για τη μάθηση.
Το ότι αυτοί που κόβουν τα φτερά έχουν πόδια πιθήκων με έκανε -λόγω της σχεδόν έμφυτης πολιτικής ορθότητάς μου- να μην το απολαύσω όσο θα το έκανα αν δεν είχαν.
Κι ενώ γνωρίζω πως δίνει συνέχεια μορφές ζώων σε ήρωες των σκίτσων του, (άρα δεν στηλίτευσε τους καταληψίες περισσότερο από άλλους «ήρωες» των καρτούν του), κατανοώ απόλυτα κάποιες απ’ τις αντιδράσεις, πόσο μάλλον αυτών που δεν είχαν άλλη επαφή με τη δουλειά του. (Εννοείται πως δεν κατανοώ την ακραία στοχοποίηση, τις κατάρες και τα βρισίδια.)
Ο Παπανίκος απάντησε μέσω του Facebook του.
Προσωπικά, εδώ μέσα, όποτε με ενοχλεί κάτι το προσπερνώ. Δεν κάθομαι να διορθώσω τον καθένα, δεν τα ξέρω και όλα.
Η εικονογραφημένη, με σκίτσο, άποψή μου για την αδικία, την βαρβαρότητα, τον κομματισμό και τα θύματα των σχολικών καταλήψεων έφερε αυτές τις μέρες αβάσταχτη προσβολή σε άγνωστους χρήστες του facebook, κυρίως λόγω πολιτικών αντιπαραθέσεων – όπως λέει και το σκίτσο – με αποτέλεσμα να λάβω για δυο μέρες μηνύματα με απειλές και ύβρεις.
Όλοι τους αγωνιστές για πολιτισμό, εκπαίδευση, υγεία, δημοκρατία, με ολόκληρο σηματάκι αντιναζί στη φωτογραφία τους, αντιρατσιστές, ζωόφιλοι, γιαγιάδες με εγγόνια, τραγουδίστριες που άκουγα τα τραγούδια τους, ένας κωμικός του ΚΚΕ, μαγαζάτορες, ένας από τάλεντ-σόου, πολλοί από διακοπές, καλλιτεχνικοί φωτογράφοι, γκέι, γυναίκες πολλές ως μάνες αλλά και όχι, καθηγητές, “διπλανοί μας άνθρωποι” (σίγουρα παρασυρμένοι πολλοί), μου ευχήθηκαν άμεσα ή έμμεσα, με «έγκριση-like», να φάω ξύλο, διαβεβαίωσαν ότι πληρώθηκα για να το πω αυτό το απίθανο που είπα με το σκίτσο, ξεκαθάρισαν ότι είμαι ασυζητητί φασίστας-ναζί-χουντικός, μου απέδωσαν ρατσιστικούς χαρακτηρισμούς, σεξουαλικούς χαρακτηρισμούς, διαστροφές, λαχτάρισαν να με βρουν αρρώστιες.
Μια καθηγήτρια υποσχέθηκε να με κάνει «βορά στους μαθητές της να με μεταχειριστούν όπως μου αξίζει». Άλλοι ήθελαν να έχω κάνει το σκίτσο άλλη χρονολογία, με την άλλη κυβέρνηση, λες και δεν πίστευα τότε τα ίδια. Αλλά, αφού δεν μπορώ να ταξιδέψω χρονικά, δεν έχω αποδείξεις.
Με άδειο το κεφάλι από εγκέφαλο, αδύναμοι να επεξεργαστούν οτιδήποτε, τους έβαλαν “προσωπικότητες” του Facebook καi του twitter να τρέχουν τυφλά πάνω στις σελίδες μου, στα σχόλια φίλων, για να ξεπλύνουν από τα παιδιά τους την στολή πιθήκου που τάχα τους φόρεσα.
Όμως το σκίτσο είχε μιλήσει πριν από αυτούς. (Δεν το είχα στείλει και προς έγκριση σε όλους αυτούς, όπως μου στέλνουν εκείνοι πάντα πριν ανεβάσουν οτιδήποτε.) Κυρίως μίλησε έτσι που απλά το επιβεβαίωσαν με τις αντιδράσεις τους:
Τους είχε πει ότι οι βάρβαροι σαν πίθηκοι έχουν ένα θύμα, τον απεικονιζόμενο μαθητή, σύμβολο της μάθησης – έκλεισαν όλοι τα μάτια προς την πλευρά του για να επιβεβαιώσουν ότι αδιαφορούν για τα θύματα των «αγώνων» όπως οι μαυροντυμένοι του σκίτσου.
Τους είχε πει ότι οι δράσεις τους είναι κόντρα στην πολιτισμένη ανθρώπινη κοινωνία του 21ου αι. γι’ αυτό έχουν την μορφή πιθήκου- έτρεξαν όλοι να μου δείξουν πόσο έξω από την ανθρώπινη κοινωνία είναι.
Σ’ ένα δεύτερο επίπεδο η αισθητική του είναι ρετρό και το βιβλίο παλιό, δεν υποστηρίζει ότι η εκπαίδευση είναι τέλεια.
Βλέπετε, οι εικόνες είναι πιο δυνατές, γι’ αυτό ενοχλούν. Απλά είναι ανίσχυρες απέναντι στην ωμή βία. Οπότε δημοσιεύω δείγματα «προς γνώση και συμμόρφωση» ώστε να ξέρουν ότι κάθε νόμιμο μέσο θα χρησιμοποιηθεί.
ΥΓ1. «-Είδες πουθενά, κυρία μου, να φαίνεται στο σκίτσο το κόμμα σου;
-Όχι αλλά μόνο το κόμμα μου έχει πιθήκια.»
ΥΓ2. Η υποστήριξη φίλων και εδώ και στο twitter με βοήθησε πολύ και τους ευχαριστώ.
SheikYerbutti2 on X (formerly Twitter): “Όταν η πραγματικότητα ξεπερνάει την φαντασία ξέρεις ότι δεν υπάρχει χρόνος γιά χάσιμο αν δε θες να σε βρίζουν οι επόμενες γενιές pic.twitter.com/oImmp0E5rU / X”
Όταν η πραγματικότητα ξεπερνάει την φαντασία ξέρεις ότι δεν υπάρχει χρόνος γιά χάσιμο αν δε θες να σε βρίζουν οι επόμενες γενιές pic.twitter.com/oImmp0E5rU
El Professor on X (formerly Twitter): “Καταπληκτικό το νέο σκίτσο του Παπανικ….oh wait pic.twitter.com/WGA9usNYIG / X”
Καταπληκτικό το νέο σκίτσο του Παπανικ….oh wait pic.twitter.com/WGA9usNYIG
No Description











Τη δεκαετία του 80 που μεγάλωνα σε μια γειτονιά του κέντρου της Αθήνας είχα απορίες για πολλές συμπεριφορές ανθρώπων γύρω μου. Γιατί φτύνουν κάτω, γιατί πετάνε σκουπίδια, γιατί είναι αγενείς, γιατί βρίζουν. Η απάντηση που μου δώσαν οι γονείς μου, Αθηναίοι και οι δύο, ήταν ειλικρινής. Οι άνθρωποι αυτοί είναι -συνήθως, κατά πλειοψηφία- από επαρχία. Στην Αθήνα είναι ανώνυμοι, μη αναγνωρίσιμοι. Γι’αυτό χάνουν το αίσθημα της ντροπής, της αιδούς. Κάνουν πράγματα που εκεί που είναι αναγνωρίσιμοι δεν θα κάνανε ποτέ. Το αυτό συμβαίνει και στο internet. Η ανωνυμία εκτραχύνει συμπεριφορές. Και μετά η αίσθηση αυτή της ανωνυμίας έρχεται και στην… Διαβάστε περισσότερα »