Μικροπράγματα
Του Σωτήρη Στυλιανού
Τον τελευταίο καιρό διαβάζω στον τύπο ότι υπάρχει ένας νέος τρόπος επίλυσης διαφορών που θα πρέπει να καθιερωθεί σιγά-σιγά και ονομάζεται διαμεσολάβηση. Όμως νομίζω ότι αυτή η έννοια χρειάζεται και μία θεολογική προσέγγιση, μία προσπάθεια που μας βοηθάει να δεχόμαστε τους συνανθρώπους μας όπως είναι, δηλαδή με την αλληλοπεριχώρηση.
Η διαμεσολάβηση είναι μία έννοια που μπορεί να συμβάλει στην ειρηνική συμβίωση των ανθρώπων και που τελευταία την χρησιμοποιούν και ως νομική διαδικασία. Καθημερινά οι άνθρωποι θυμώνουν, μαλώνουν και παρεξηγούνται με το παραμικρό εμπόδιο που βρίσκουν από τους συνανθρώπους τους. Έτσι, αν θεωρούν πως οι διαφορές τους είναι πολύ σοβαρές και αγεφύρωτες και μοιάζει αδύνατο να βρουν μια συμβιβαστική λύση μεταξύ τους, χρειάζονται τρίτους, που θα μπουν στην μέση και με το διάλογο θα προσπαθήσουν από κοινού να εξομαλύνουν όλες τις συγκρούσεις. Έτσι πάνω-κάτω λειτουργεί η διαμεσολάβηση στις διαπροσωπικές και τις άλλες διαφορές.
Υπάρχουν πολλές υποθέσεις που πρέπει να φτάσουν στα δικαστήρια. Εδώ η διαμεσολάβηση με ειδικούς παίζει σπουδαίο ρόλο και, αν τα δύο εμπλεκόμενα μέρη συμφωνήσουν, τότε δεν γίνονται οι δίκες. Δηλαδή με αυτήν την τακτική της διαμεσολάβησης αποφεύγονται χρονοβόρες και πολυδάπανες δίκες που επί πλέον καταντάνε πολύ ψυχοφθόρες.
Πώς όμως μια νομική έννοια ταιριάζει με μια θεολογική; Η διαμεσολάβηση και η αλληλοπεριχώρηση μου φαίνεται ότι ξεκινούν από την ίδια βάση που είναι η αναγνώριση πως η ειρήνη είναι κάτι που πρέπει συνεχώς να επιδιώκουμε και που είναι εν τέλει δώρο του Θεού. Για όσους δεν γνωρίζουν, πρέπει να σημειώσω εδώ ότι η αλληλοπεριχώρηση σημαίνει με πολύ απλά λόγια δέχομαι τον άλλον όπως είναι και τον περιβάλλω με αγάπη. Λίγο πιο βαθιά, σημαίνει μία αλληλοαποδοχή, όσο μπορούν τα αλληλοσυγκρουόμενα μέρη να την επιτύχουν.
Από την άλλη πλευρά, φοβάμαι πως η διαμεσολάβηση δεν θα είναι μια εύκολη υπόθεση όταν αυτή γίνεται ανάμεσα σε δικηγόρους, επειδή ακριβώς ο καθένας από αυτούς θα είναι υποχρεωμένος να αποδείξει και να πετύχει τους περισσότερο ευνοϊκούς όρους υπέρ του πελάτη του και μέσα από την διαδικασία της διαμεσολάβησης. Νομίζω πως θα υπάρχει ο ανταγωνισμός και όχι η καλή διάθεση για συνδιαλλαγή, όποτε δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη το πνεύμα της αλληλοπεριχώρησης σε μεγάλο βαθμό. Όμως, παρ’ όλα αυτά, αξίζει να το προσπαθήσουν οι διαμεσολαβητές και οι διάδικοι και είναι βέβαιο ότι θα βγουν κερδισμένοι.