Μικροπράγματα
Η Γέφυρα Ρίου–Αντιρρίου, γνωστή επίσημα ως «Χαρίλαος Τρικούπης», είναι μια εντυπωσιακή καλωδιωτή κατασκευή που εγκαινιάστηκε στις 7 Αυγούστου του 2004. Συνδέει το Ρίο, προάστιο της Πάτρας, με το Αντίρριο, ενώνοντας την Πελοπόννησο με τη Δυτική Στερεά Ελλάδα και, μέσω του οδικού δικτύου, με την υπόλοιπη Ευρώπη.
Με συνολικό μήκος 2.252 μέτρα (2.883 μέτρα με τις προσβάσεις), στηρίζεται σε τέσσερις πυλώνες και κατασκευάστηκε από την ελληνογαλλική κοινοπραξία με επικεφαλής τη γαλλική Vinci. Σχεδιάστηκε για να αντέχει σε σεισμούς άνω των 7,4 Ρίχτερ, σε σύγκρουση δεξαμενοπλοίου 180.000 τόνων και σε ανέμους έως 265 χλμ./ώρα (κατηγορία 5 τυφώνα). Είναι επίσης κατασκευασμένη για να απορροφά μετατοπίσεις βάθρων και να αντέχει θερμοκρασιακές μεταβολές από -5°C έως +40°C.
Η γέφυρα περιλαμβάνει πεζόδρομο και ποδηλατόδρομο χωρίς διόδια και έχει σχεδιαστεί για διάρκεια ζωής τουλάχιστον 120 χρόνια. Το κόστος της κατασκευής έφτασε τα 630 εκατ. ευρώ και χρηματοδοτήθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο, την κοινοπραξία και δάνεια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.
Πήρε το όνομά της από τον Χαρίλαο Τρικούπη, ο οποίος τον 19ο αιώνα είχε οραματιστεί μια γέφυρα στο σημείο αυτό. Παρά την αρχική κριτική για το υψηλό κόστος και την έλλειψη σιδηροδρομικής γραμμής, η ολοκλήρωση των αυτοκινητοδρόμων Ολυμπία Οδός και Ιόνια Οδός ενίσχυσε τη σημασία της ως στρατηγικού συγκοινωνιακού κόμβου.
Μπήκαμε στο φοβερό αρχείο της Eurokinissis και ταξιδέψαμε με τις φωτογραφίες, 25 χρόνια πριν, στις απαρχές του έργου που ξεκίνησε σαν μακέτα, μέχρι τα εγκαίνια του το 2004.
Όλα ξεκίνησαν από μια μακέτα το 1998 
Για περισσότερες πληροφορίες για τη γέφυρα, μπορείτε να δείτε και αυτό το ντοκιμαντέρ του National Geographic.
