Άρης Δημοκίδης
Τη μεγάλη στιγμή του Μέσι, η φανέλα της Αργεντινής καλύφθηκε εν μέρει από μια μαύρη διαφανη κελεμπία την οποία του φόρεσε ο Εμίρης του Κατάρ Tamim Bin Hamad Al Thani. Είναι το παραδοσιακό bisht και είναι φτιαγμένο από τρίχες καμήλας και μαλλί κατσίκας.
Φοριέται σε ειδικές περιπτώσεις στον Αραβικό κόσμο από Μονάρχες ή Θρησκευτικοί Ηγέτες. (Κατά τα άλλα οι Καταριανοί δεν σε άφηναν να φορέσεις ούτε ένα μικρό περιβραχιόνιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα).
Σατιρίστηκε πολύ:
…αλλά δεν ήταν μια απλή μαρκετινίστικη κίνηση. Και εννοείται πως δεν την θεωρώ γελοία για αισθητικούς λόγους αλλά για σημειολογικούς λόγους – εξάλλου είναι ένα ωραίο ύφασμα, κανένα πρόβλημα με τα bisht.
Σημειολογικά συμπύκνωνε την επικράτηση του σκοταδιστικού Κατάρ, που πλήρωσε και έκανε ό,τι ήθελε, όποιον ήθελε. Ακόμα και στη στιγμή της νίκης της Αργεντινής, χώθηκαν για να κλέψουν την παράσταση. Αν πχ. το Μουντιάλ είχε γίνει στη Γαλλία και τη στιγμή του Κυπέλλου είχε πεταχτεί ο Μακρόν να του φορέσει ένα μπερέ, ή αν γινόταν στο Τόκιο και του φορούσαν ένα κιμονό, θα ήταν απλώς γελοίο. Εδώ όμως ήταν κάτι πιο βαθύ και αμφιλεγόμενο.
Κι ο Μέσι άθελά (;;) του, έγινε ένα πιόνι στο ξέπλυμα μιας απάνθρωπης δικτατορίας που μπουκώνει με χρήματα τους πάντες: Απ’ τους υπεύθυνους της FIFA μέχρι τους Ευρωβουλευτές μας.
Από το fb της Vasiliki Poula
«Και πάνω που ο τελικός ολοκληρώθηκε και λες εντάξει, τι άλλο μπορεί να συμβεί σε αυτό το Μουντιάλ, εμφανίζει ο Σεΐχης του Κατάρ μια κελεμπία, τη φοράει σε έναν Messi που αμφιβάλλω αν εκείνη την ώρα καταλάβαινε τι του γινόταν μπροστά στην τεράστια επιτυχία, παρακολουθώντας μαγεμένος τα ενθουσιασμένα πλήθη, έχοντας δίπλα, έναν Πρόεδρο της FIFA με ένα σαρδόνιο χαμόγελο να νομιμοποιεί τρόπο τινά την όλη διαδικασία.
Μπορεί αυτό το στιγμιότυπο να φαίνεται κάπως ασήμαντο μπροστά σε όλα τα δεινά που έχουν αποκαλυφθεί για αυτήν τη διοργάνωση, αλλά με κάποιον τρόπο τη συνοψίζει κιόλας. Το Κατάρ κατάφερε να επιβάλλει τους δικούς του όρους – στο τι θα φορέσει ο Messi, στους 6.500 εργάτες που έχασαν τη ζωή τους, στην καθημερινότητα των ανθρώπων, και δη των μειονοτήτων, που ζουν εκεί.
Αλλά το χειρότερο είναι ότι το έκανε με τις ευχές όλων όσων ευαγγελίζονται ένα ηθικό πλεονέκτημα που ευθυγραμμίζεται με τις αξίες μιας φιλελεύθερης δημοκρατίας. Ο Ιnfantino δεν φόρεσε ο ίδιος την κελεμπία στον Messi, αλλά στεκόταν εκεί, να διασφαλίσει ότι η δουλειά θα γίνει.
Οι ευθύνες που αναλογούν στη FIFA πρέπει να αποδοθούν και όσοι εμπλέκονται, εντός και εκτός αυτής, πρέπει να λογοδοτήσουν.»
Σχόλια από κάτω:
«Η Fifa, η με διαφορά πιο βρώμικη, διεφθαρμένη και εμπλεκόμενη σε σκάνδαλα αθλητική ομοσπονδία παγκοσμίως, συνεχίζει να στέκεται εκεί με τη σιωπηλή υποστήριξη πολλών (και γνωστών). Αμφιβάλλω αν θα αποδοθεί δικαιοσύνη, με όλη την έννοια της απόδοσης…»
«Να πούμε, επίσης, ότι τη στιγμή που έδιναν τα μετάλλια στους διαιτητές, ενώ ο Σείχης τους συνεχάρη όλους δια χειραψίας, όταν έφτασε η στιγμή που ανέβηκε πάνω η 4η Διαιτητής, η Αμερικανίδα Καθηγήτρια Πανεπιστημίου, ΔΕΝ της έδωσε το χέρι του, αλλά απλά την προσπέρασε;;;;;»
«Ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Λάτρεις με τον άνδρα μου του ποδοσφαίρου, αυτή η κίνηση ήταν η χαριστική βολή για την απόλυτη ξυνή χροιά (δεν ξέρω πως να το χαρακτηρίσω) που μας άφησε αυτό το Μουντιάλ λόγω τοποθεσίας. Ποδοσφαιρικά ίσως από τα καλύτερα Μουντιάλ, σε έναν από τους χειρότερους τόπους εκμετάλλευσης και ρατσισμού του ανθρώπινου είδους.»
Πραγματικά απόλυτα εκνευριστική κίνηση. Ήταν καθαρή άσκηση εξουσίας και οικειοποίηση της στιγμής. Και αν όντως τον έπιασαν στα πράσα και δεν ήταν συνεννοημενο από πριν, ΚΑΙ μπαμπεσιά. Τί θα έλεγε εκείνη τη στιγμή ο Μέσι, όχι δεν τη φοράω;
https://youtu.be/x2ZLS1V3iMw
Δεν ξέρω, κάπως υπερβολική μου φαίνεται η αντίδραση. Αν το Μουντιάλ γινόταν στην Ελλάδα και του προσφέραμε ένα δάφνινο στεφάνι, θα υπήρχε αντίστοιχη γκρίνια;
Μπορεί να μην υπήρχε γκρίνια με δάφνινο στεφάνι που είναι σύμβολο από τα αρχαία χρόνια στις νίκες των αθλητών. Επίσης οι αρχαίοι Έλληνες αγωνίζονταν γυμνοί και άλειφαν λάδι στο σώμα τους… Θα ήθελε ο Μέσι να τον γδυσουν; Ή να του φορέσουν τη φούστα του τσολιά ή φέσι; Πάντως όποια και να ήταν η διαδικασία απονομής και έπρεπε να του φορέσουν κάτι θα είχε (θέλω να πιστεύω) ενημερωθεί από πριν για το τι θα του φορούσαν και τι θα συμβόλιζε.
Μα δεν πρόκειται ούτε για το “εθνικό φόρεμα”, όπως η φουστανέλα ή ο μπερές των Γάλλων ούτε για αθλητικό ένδυμα. Η συγκεκριμένη κελεμπία έχει καθαρά τιμητικό χαρακτήρα, όπως και το δάφνινο στεφάνι. Να το κράξουμε το Κατάρ, δεν έχω αντίρρηση, αλλά χρειάζεται προσοχή, γιατί η κριτική μπορεί έστω και ασυναίσθητα να εκφυλιστεί σε ρατσισμό.
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, αυτό το άρθρο θα είχε κάτι να πεί μόνο αν ασχολειτο αποκλειστικά με το ότι αρνήθηκε ο αχρείος να δώσει το χέρι του στην 4η διαιτητή.