Μια αναγνώστρια, με τα αρχικά Κ.Π. μου έστειλε το παρακάτω ημέιλ. Επειδή το ότι κάτι συνηθίζεται να γίνεται (είναι «έθιμο») δε σημαίνει πως είναι υποχρεωτικό να γινεται για πάντα.
Γεια σας
Αποφάσισα να στείλω αυτό το email από καθαρή αγανάκτηση. Βλέπω στο Facebook φωτογραφίες από το “κάψιμο του Ιούδα” ένα έθιμο που μάλλον έχει πολλά να πει για τα ράμματα της γούνας μας.

Βλέπω ανθρώπους γεμάτους χαρά να καίνε ένα ανθρώπινο ομοίωμα και πραγματικά απορώ αν ζούμε ακόμα στον Μεσαίωνα.

Ξεχνάμε βέβαια πως το “σχέδιο” προέβλεπε έναν προδότη (άρα αν δεν ήταν αυτός, φαντάζομαι θα έπρεπε να βρεθεί άλλος) και κυρίως επιλέγουμε να ξεχνάμε πως μετάνιωσε
Ο Ιησούς (για όσους πιστεύουν) κήρυξε την αγάπη και τη μεταμέλεια, σωστά;
Και ο Ιούδας μετάνιωσε και στην ανάγκη του να τιμωρηθεί και να λυτρωθεί αυτοκτόνησε, σωστά;

Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για ένα από τα αθλιοτερα έθιμα που διατηρούμε, που δυστυχώς καταδεικνύει τον σκοταδισμό που κυριαρχεί στο νου του μέσου Έλληνα! Ας μην απορούμε που στην Ελλάδα σήμερα το βασικότερο ταλέντο που καλλιεργείται είναι ο λεκτικός λιθοβολισμός. Όλοι μας ξέρουμε πολύ καλά να κατηγορουμε τους άλλους! Τόσο καλά που μόλις αυτό έκανα και εγώ!
Φιλιά πολλά (και όχι σαν του Ιούδα)
ΚΠ
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Και στο burning man το ίδιο δεν κάνουν;