Γιώργος Τσαγκόζης
Ο Χάρης Ρώμας, που είχε θέσει υποψηφιότητα για δήμαρχος Χαλανδρίου και κατάφερε να συγκεντρώσει 1.986 ψήφους, βγαίνοντας τρίτος, αποφάσισε, από τη θέση του δημοτικού συμβούλου που κατέχει, να τοποθετηθεί για τα καυτά ζητήματα που απασχολούν τον δήμο, όπως το πανό μιας κατάληψης που δεν ενόχλησε στην πραγματικότητα κανέναν από τους κατοίκους της περιοχής – ούτε το ίδιο το πανό ούτε και η κατάληψη.
Αναλυτικότερα ο Χάρης Ρώμας και η παράταξη του “Χαλάνδρι στο φως” έγραψαν σε ανακοίνωση τους:
“Το ότι ο Δήμος Χαλανδρίου έχει ανεκτεί και πλέον σχεδόν “επισημοποιήσει” την κατάληψη της βίλας και του κτήματος Πραπόπουλου είναι γεγονός. Κάποιοι εκ των διοικούντων υπερηφανεύονται κιόλας που αναρχικοί-αντισυστημικοί εισέβαλαν, 19 χρόνια πριν, στο αρχοντικό του εκλιπόντος,το κατέλαβαν,το βανδάλισαν και το αποψίλωσαν.
Ο δικηγόρος του συγχωρεμένου Πραπόπουλου, Βασίλης Καπερνάρος, μου είπε επι λέξει:
Αν και οι δικηγόροι προσπαθούμε να είμαστε αποστασιοποιημένοι από τους πελάτες μας και τις υποθέσεις τους,στην υπόθεση της κατάληψης της βίλας Πραπόπουλου ΜΟΥ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ, γιατί αυτοί οι καταληψίες δεν είναι απλά αναρχικοί επαναστάτες με μία δήθεν ρομαντική essence! ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ!
Απογύμνωσαν το,κυριολεκτικά, παλατάκι από όλα τα μάρμαρα του,τις ξύλινες επενδύσεις,μέχρι και τις πανάκριβες βρύσες και είδη υγιεινής και τα πούλησαν όλα για να κονομήσουν!
Οι Δημότες Χαλανδρίου σιωπούν όλα αυτά τα χρόνια,όχι γιατί στη πλειοψηφία τους επικροτούν τις παραβατικότητες, αλλά γιατί φοβούνται να μπλέξουν με θρασύτατους καταληψίες που θα τους ζητήσουν και τον λόγο γιατί εμπλέκονται!
Όταν μάλιστα, άτυπα, η Δημοτική Αρχή τους κάνει πλάτες.
Μήπως,όμως,ήρθε η ώρα να υπάρξει γιγαντωμένη αντίδραση,όταν αυτή την στιγμή στην περίφραξη του υπό κατάληψη κτήματος,ακριβώς απέναντι από το Θέατρο Ρεματιάς Χαλανδρίου,που είναι τοπόσημο πολιτισμού,υψώνονται πανό που αναγράφουν: Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ, ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ Η ΠΑΤΡΙΣ!!!
Πόσο απαράδεκτο,πόσο κατάπτυστο,πόσο προκλητικά χυδαίο είναι κάποιο αισχροί να επιτίθενται σε όλους τους οικογενειάρχες και σε όσους αντλούν δύναμη από τον θεσμό της οικογένειας!
Κι ακόμη χειρότερο να επιτίθενται στο ιδεατό της Πατρίδας. Πόσο αντεθνικό είναι να αυτό διαφημίζονται ως απάτριδες και να προβάλουν μάλιστα και ντοκιμαντέρ υπέρ των λαθρομεταναστών.
Αλήθεια από πού παίρνουν ρεύμα οι καταληψίες; Με τη βοήθεια ρευματοκλοπής επιτελούνται οι εκδηλώσεις τους αλλά και η διαβίωση τους;
Καλούμε τη Διοίκηση του Δήμου Χαλανδρίου να πάρει επίσημα θέση για αυτή την απαράδεκτη κατάσταση ενώ σαν επόμενη κίνηση ασφαλώς θα ειδοποιήσουμε το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.
Καμία ανοχή όταν προσβάλλονται τα ιερά και όσια του Έθνους. Ποινική δίωξη σε όσους έχουν αλλεργία στο Έθνος και χρησιμοποιούν συνθήματα όπως: “Να πεθάνει η Ελλάδα”. Αρκετά με την ΑΝΑΡΧΟΑΛΗΤΕΙΑ!ΑΡΚΕΤΑ!!!”.
Με την κατάληψη σήμερα να απαντάει στον ηθοποιό και στην παράταξη του με την εξής ανακοίνωση:
“Πατρίς – θρησκεία (;) – οικογένεια
ξαναζεσταμένο και σερβιρισμένο δια χειρός…
Ουδεπώποτα!
Λόγο ύπαρξης έψαχνε ο ντόπιος γραφικός Πώποτας του Χαλανδρίου, που απέτυχε παταγωδώς να γίνει βεζίρης στη θέση του βεζίρη, αφού απέτυχε και να πάρει το χρίσμα της αγαπημένης του συντηρητικής παράταξης, αλλά και να περάσει έστω στο δεύτερο γύρο. Και απ’ ότι φαίνεται το λόγο τον βρήκε ως υπερασπιστής της πατρίδας και της οικογένειας που βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο εξαιτίας…ενός πανό στην κατάληψη κτήματος Πραποπούλου. Όπως είναι φανερό, η θρησκεία πλέον λείπει από το τρίπτυχο και τη σύγχρονη αυτή μέχρις-εσχάτων-μάχη. Μάλλον οι θιασώτες της, κατέθεσαν τα όπλα σ’ αυτόν τον άνισο αγώνα, μιας και επιτέλους ο πολύς κόσμος έχει πάψει να δίνει σημασία στους εμπόρους της μετά θάνατον ευτυχίας.
Ωστόσο η υπεράσπιση της πατρίδας καλά κρατεί, πιθανότατα επειδή οι υπερασπιστές της δεν πολυψήνονται και να ιδρώσουν γι’ αυτήν, κι έτσι επιμένουν να αγνοούν το γνωστό ρητό που λέει πως “όποιος θέλει να πεθάνει για την πατρίδα παρακαλείται να το κάνει γρήγορα”. Ένας από αυτούς είναι λοιπόν κι ο Ουδεπώποτας που, όπως και όλοι οι απανταχού πατριδολάγνοι, δε διστάζει να χρησιμοποιήσει την αγαπημένη του Ελλαδίτσα για ίδιον όφελος, δηλαδή για (ακρο)δεξιά ψηφαλάκια. Πρέπει όμως, είναι η αλήθεια, να του αναγνωριστεί συνέπεια με τις πρακτικές των προγόνων του, που από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους είναι ακριβώς αυτοί που αποκόμιζαν προσωπικά οφέλη από την ύπαρξή του. Ο Ουδεπώποτας δεν παραλείπει βέβαια να καταφύγει και σε άλλες γνωστές πρακτικές των εθνικιστών, δηλαδή το ψέμα και τη ρουφιανιά. Απειλεί δηλαδή να πάει να μαρτυρήσει στον εθνικό σερίφη τί κακά παιδιά συχνάζουν στην κατάληψη, λες και 19 χρόνια ανοιχτών δημόσιων εκδηλώσεων έχουν περάσει απαρατήρητα από τα λαγωνικά της ΕΛΑΣ.
Εκτός από χαφιεδισμούς όμως, ξερνάει και ψέματα εκμεταλλευόμενος παλιότερες ένδοξες στιγμές του, όταν με την ιδιότητα του χασοδίκη είχε και τις διασυνδέσεις του με γνωστούς μεγαλοδικηγόρους. Λέει πως οι καταληψίες ξήλωσαν και πούλησαν τα μάρμαρα και άλλα υλικά του κτιρίου, ενώ ακόμα κι οι πέτρες γνωρίζουν πως πριν καταληφθεί, το κτίριο ήταν λεηλατημένο και εγκαταλειμμένο για πολλά πολλά χρόνια. Να σημειωθεί εδώ πως η κατάληψη όχι μόνο δεν είναι πηγή κέρδους για τους καταληψίες, αλλά αντίθετα κοστίζει σε φράγκα, χρόνο και προσωπική εργασία που προσφέρονται απλόχερα, αλληλέγγυα, αντιεμπορευματικά και αδιαμεσολάβητα. Η επισκευή της στέγης ύστερα από τον εμπρησμό από ακροδεξιούς το 2008 (μα για μισό λεπτό, αυτοί δεν είναι πλέον υπουργοί;) είναι μόνο ένα προφανέστατο παράδειγμα. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η έτερη ιδιότητα του Ουδεπώποτα, αυτή του βυζαντινολόγου ντε! που μελετάει το αποχετευτικό δίκτυο, δεν τον οδηγεί να αναφέρει πως τα είδη υγιεινής του κτιρίου όχι μόνο δεν έχουν πουληθεί από τους καταληψίες, αλλά αντίθετα, έχουν προσφάτως αντικατασταθεί και επισκευαστεί, έχει κατασκευαστεί τουαλέτα για άτομα με αναπηρία, ενώ ανοίχτηκε και καινούριος βόθρος. Επομένως πρόκειται είτε για εσκεμμένη απόκρυψη της αλήθειας, δηλαδή για ακόμα ένα ψέμα, είτε για πλήρη αδυναμία της Κατακουζήνας να παρακολουθήσει τις εξελίξεις στον επιστημονικό τομέα της!
Και η οικογένεια όμως, πέρα από την πατρίδα, βρίσκει το χώρο της στην ανακοίνωση του επίδοξου τοπικού άρχοντα. Θέλει πολύ θράσος να μιλάει κανείς για την άγια οικογένεια όταν στο Χαλάνδρι λίγες μέρες πριν συντελέστηκε άλλη μία γυναικοκτονία την οποία αφήνει ασχολίαστη. Όπως είναι επίσης απορίας άξιο πώς γίνεται να ξεχνάει κανείς το ρόλο ευυπόληπτων οικογενειαρχών στην υπόθεση των παιδοβιαστών του Κολωνού (χρειάζεται και φωτογραφία με τον παιδοβιαστή;). Μάλλον ο Ουδεπώποτας ξεχνάει πόσο κατάπτυστη είναι η ενδοοικογενειακή βία, οι βιασμοί γυναικών και παιδιών από συγγενείς τους, οι γυναικοκτονίες από συζύγους και συντρόφους, αλλά και οι επιθέσεις σε τρανς, γκέι, κουήρ, λεσβίες και σε όσα άτομα δε χωρούν στην οικογενειακή ετεροκανονικότητα από εξαίρετους οικογενειάρχες και τους συνοδοιπόρους τους. Ίσως, σε μια πιο ενδιαφέρουσα εκδοχή της νερόβραστης αηδίας που όλοι αγαπήσαμε (και καλά), η πρωτευουσιάνα, η Σταυρούλα, η κυρά δασκάλα, η Μπουλίτσα, ο Άρης κι ο Μανωλάκης να έπρεπε να εξηγήσουν στον τοπικό άρχοντα τί ακριβώς μπορεί να σημαίνει για κάποιους η οικογένεια πέρα από χαμογελαστά πρόσωπα σε διαφημίσεις για βούτυρο.
Όσο για το σύνθημα στο φράχτη της κατάληψης “η ελλάδα να πεθάνει, να ζήσουμε εμείς, στο διάολο η οικογένεια στο διάολο κι η πατρίς”, με μια πολύ κυριολεκτική ματιά, πρόκειται για κάτι πολύ αληθινό. Πιθανότατα αν η Ελλάδα κι όλες οι Ελλάδες του κόσμου είχαν πεθάνει εγκαίρως, μαζί με τ’ αφεντικά τους, να ζούσαν οι πνιγμένοι μετανάστες στην Πύλο, στο Αιγαίο και σ’ όλη τη Μεσόγειο, να ζούσαν οι απανθρακωμένοι μετανάστες στον Έβρο που κατηγορήθηκαν κι από πάνω για τις πυρκαγιές, να ζούσαν οι δολοφονημένες από τους άντρες τους γυναίκες, να ζούσαν οι 57 νεκροί των Τεμπών, να ζούσαν οι δολοφονημένοι εργάτες των σύγχρονων κάτεργων, να ζούσαν τα εκατομμύρια νεκρών από πολέμους, να ζούσαν ο Παύλος κι ο Λουκμάν που δολοφονήθηκαν από περήφανους έλληνες φασίστες, να ζούσαν ο Αλέξης, ο Ζακ/ Zackie Oh, ο Φραγκούλης, ο Μάγγος, ο Μανιουδάκης και οι υπόλοιποι δολοφονημένοι από περήφανους Έλληνες οικογενειάρχες και αστυνομικούς, να ζούσαν τα υποσιτισμένα παιδιά στον κόσμο ενώ ο πλούτος συγκεντρώνεται στα χέρια ελάχιστων, να ζούσαν οι Παλαιστίνιοι κι οι Παλαιστίνιες στη γενοκτονία των οποίων η Ελλάδα συμμετέχει ενεργά. Επομένως, είναι αλήθεια αυτό που λέει το σύνθημα: αν η ελλάδα πεθάνει, θα ζήσουμε εμείς. Το ερώτημα είναι όπως πάντα με ποια πλευρά της ιστορίας είσαι…
περήφανη αναρχοαλητεία
της κατάληψης κτήματος Πραποπούλου”
