Γιώτα Κωνσταντινίδου
Η Μαρία Χολέβα είναι από τα αισιόδοξα και γλυκά πλάσματα που μπορεί να συναντήσει κανείς. Αυθόρμητη, απόλυτα δοσμένη στην οικογένειά της και στα πράγματα που αγαπά να καταπιάνεται, μας καλεί «Στη Χώρα των Λαχανικών». Ένα βιβλίο γεμάτο πρακτικές καθημερινές συμβουλές μέσα από 30 συνταγές γεμάτες δημιουργικότητα και φαντασία. Εκεί, η υγιεινή διατροφή των παιδιών γίνεται παιχνίδι μέσα από ευφάνταστους τίτλους, πολύχρωμες εικόνες, χρήσιμα tips και αγάπη. Στο τέλος της συνέντευξης, θα ακούσεις μια «μαμαδίστικη» φωνή να σου λέει «βάλε το μπουφάν σου, θα κρυώσεις» και συ θα αναρωτηθείς αν τρως τελικά αρκετά λαχανικά.
-«Λατρεύει να μεγαλώνει τα παιδιά, γι’ αυτό τα επαγγελματικά της βήματα είχαν να κάνουν με παιδιά», διαβάζουμε στο bio του βιβλίου σας. Θέλετε να μας συστηθείτε;
Είμαι Ειδικός Προσχολικής Αγωγής, Δραστηριοτήτων Δημιουργίας και Έκφρασης Νηπίων. Στη Θεσσαλονίκη, εργαζόμουν σε Δημόσιο Παιδικό Σταθμό αλλά αναγκάστηκα να τα παρατήσω γιατί μετακόμισα στην Αθήνα. Όταν έμεινα έγκυος κατάλαβα ότι δύσκολα μπορώ να τα συνδυάσω όλα ζώντας εδώ μόνη μου χωρίς γονείς, συγγενείς, οπότε συνειδητά αφιερώθηκα στο μεγάλωμα των δύο μου παιδιών. Στα 31 αποφάσισα να ασχοληθώ ξανά με όλα εκείνα τα θέματα που πάντα με απασχολούσαν ακόμη και όσο μεγάλωνα τα δικά μου παιδιά. Έτσι δημιουργήθηκε το “mothersbird”, ένα site που ασχολείται με την εγκυμοσύνη, τη γονεϊκότητα, τα παιδιά και τους εφήβους. Δεν είναι Blog, ούτε προσωπικό ημερολόγιο. Τα άρθρα γράφονται από ειδικούς, γιατρούς, ψυχολόγους, δημοσιογράφους. Όμως παντού υπάρχει η ματιά της μαμάς αλλά και της παιδαγωγού.
-Δώστε μας μερικές ευφάνταστες συμβουλές για την υγιεινή διατροφή των παιδιών…
Αρακά φτιάχνουμε συχνά στο σπίτι μας. Δεν είναι τίποτα να έχουμε δίπλα και άλλα τέσσερα υλικά. Να βάλει το παιδί σε έναν κύκλο τον αρακά, να κάνει ένα στοματάκι με μια κόκκινη πιπεριά και να βάλει δυο αγγουράκια για μάτια και για κόρες 2 σταφίδες και με ένα κουπάτ (αστέρι, κορώνα ή ότι άλλο έχουμε στο σπίτι) να κόψουμε ένα κομμάτι τυρί και να το βάλουμε στο κεφάλι. Σε 5 λεπτά έχουμε ένα έργο τέχνης.
Όλες οι μαμάδες μέσα στην εβδομάδα δεν έχουμε χρόνο και σκεφτόμαστε ενοχικά, δημιουργούμε στον εαυτό μας τύψεις. Γιατί να μη συνδυαστεί η μαγειρική με το παιχνίδι; Αντί να παίξουμε, λοιπόν, Μονόπολη, και την ώρα που παίζουμε να σκεφτόμαστε τι να μαγειρέψουμε, προσκαλούμε το παιδί να δημιουργήσουμε μαζί το φαΐ που θα του κάνει καλό να φάει.
-Με την απόκτηση παιδιών αλλάζει η κοσμοθεωρία σου;
Όταν γίνεσαι μάνα, νιώθεις ότι τα πάντα περιστρέφονται γύρω από τα παιδιά σου. Αλλάζει ο τρόπος σκέψης σου και οι συναναστροφές σου. Πριν κάνω παιδιά, εγώ, πάλι τα παιδιά είχα ως επίκεντρο της καθημερινότητάς μου. Και τώρα πάλι το ίδιο.
-Ελλοχεύει πάντα το άγχος στις μανούλες να τα κάνουν όλα τέλεια. Εσείς περάσατε από αυτό το στάδιο;
Δεν το ένιωσα ποτέ αυτό. Ήξερα πάντα πώς να πιάσω το μωρό, δεν είχα άγχος να το αλλάξω, να το κάνω μπάνιο. Στα 20 μου πρόσεχα μωρά και μετά εργάστηκα σε Παιδικό Σταθμό. Εκεί άλλες μαμάδες μου εμπιστεύονταν τα παιδιά τους και ένιωθα ώριμη και σίγουρη παρόλο που δεν είχα ακόμα δικά μου παιδιά. Δεν υπάρχει τρόπος να γίνεις τέλειος γονέας, αλλά υπάρχουν πολλοί τρόποι για να γίνεις καλός. Πιστεύω στη συνειδητή απόφαση κάποιου να γίνει γονιός και φυσικά στην πρόθεση να κάνουμε τα πάντα με αγάπη.
-Η Ελλάδα είναι στις πρώτες θέσεις της παιδικής παχυσαρκίας και τα παιδιά σύμφωνα με μελέτες δεν εντάσσουν τα λαχανικά στην καθημερινή τους διατροφή.
Είναι αλήθεια. Ρωτάω τα παιδιά να μου πουν ποιο είναι το αγαπημένο τους λαχανικό και οι απαντήσεις είναι κάπως έτσι, «ντομάτα, αγγούρι, ντομάτα, αγγούρι». Υπάρχουν λαχανικά που δεν τα γνωρίζουν. Εντάξει, τα σπαράγγια είναι είδος πολυτέλειας μπορεί όλα τα παιδιά να μην το έχουν ακούσει. Επισκέπτομαι σχολεία από τα Βόρεια, Νότια, Δυτικά, καταγράφω διαφορές. Ωστόσο, το μπρόκολο; Γιατί δεν μου το αναφέρουν; Δεν τρώνε τα παιδιά σήμερα λαχανικά. Ένα παιδί για να δοκιμάσει ένα λαχανικό πρέπει να το δει μπροστά του 8 φορές. Πρέπει να υπάρχει στο τραπέζι, ας μην έχουμε μόνο ντομάτα-αγγούρι. Δεν τα λέω με ύφος δασκαλίστικο αλλά με βιωματικό, πέρασα δύο χρόνια που επιλέγαμε μόνο ντομάτα-αγγούρι. Δεν έτρωγαν τίποτα άλλο και εγώ επέλεγα -χάριν ευκολίας- μόνο αυτά. Θέλει, προσπάθεια, λοιπόν. Στα σχολεία που επισκέπτομαι, παίρνουμε την πιπεριά την κάνουμε αστεράκι, παίρνουμε το μπρόκολο το κάνουμε δεντράκι, μόλις κινήσουν την περιέργεια ενός παιδιού, θα τα δοκιμάσει.
-Αυτό που τραβάει αμέσως την προσοχή στο βιβλίο σας, είναι οι ευφάνταστοι τίτλοι.
Όταν πηγαίνω σε παρουσιάσεις στα σχολεία και ξεκινάω με τη φράση «και τώρα θα σας δείξω μια τρομερή συνταγή που την έχω ονομάσει «Στη Χώρα του Πάντα», τα παιδιά τρελαίνονται. Μέσα από τα τιτλάκια των συνταγών βάζω τα παιδιά στη λογική να γνωρίσουν τα λαχανικά μέ όλες τους τις αισθήσεις. Η όραση (γι’ αυτό τα λαχανικά μεταμορφώνονται στις φωτογραφίες σε μικρούς πίνακες ζωγραφικής με παιδικά θέματα), η όσφρηση (γι’ αυτό έχουν επιλεγεί λαχανικά με έντονα και χαρακτηριστικά αρώματα), η γεύση (παρουσιάζεται μία μεγάλη ποικιλία λαχανικών, ώστε να διεγερθούν οι γευστικοί κάλυκες των παιδιών), η αφή (τα χρώματα και τα σχήματα που δίνονται στα λαχανικά παρακινούν το παιδί να τα φάει, ακόμα και με τα χέρια), αλλά και η ακοή (τα ονόματα των συνταγών έχουν επιλεγεί για να γαργαλούν τα αυτάκια των παιδιών) συμμετέχουν όλες μαζί στο πολύχρωμο και ευφάνταστο παιχνίδι που γίνεται μέσα από το βιβλίο.
-Πώς όμως να πείσεις τα παιδιά να φάνε λαχανικά όταν τα αποστρέφονται;
Οι περισσότεροι όταν βλέπουν το βιβλίο, νομίζουν ότι είναι ένα βιβλίο με υγιεινές συνταγές. Δεν είναι όμως ακριβώς έτσι. Είναι ένα παιχνίδι, το παιχνίδι του fun food. Είναι το όχημα που θα μας οδηγήσει σε υγιεινές επιλογές. Μέσω του fun food παίζω με το παιδί μου, δημιουργώ. Αν πεις στο παιδί να το φάει, θα αρνηθεί, αν όμως δημιουργήσεις ωραίες εικόνες στο κεφάλι του, κάθε φορά που θα βλέπει το μπρόκολο θα ξυπνούν υποσυνείδητα οι όμορφες εικόνες. Βέβαια αυτό δεν αρκεί, εμείς ως γονείς περνάμε στα παιδιά τη συμπεριφορά. Δεν χρειάζεται να μιλάμε, τα παιδιά βλέπουν εμάς, λειτουργούμε ως πρότυπα. Πρέπει να δουν τους γονείς να διατρέφονται υγιεινά, να παίζουν με τα λαχανικά, να τα χρησιμοποιούν παντού.
-Πώς προέκυψε η ιδέα για το βιβλίο;
Η ιδέα προέκυψε μέσα από τα παιδιά μου, και από την ανάγκη μου να μάθουν να τα αγαπούν, να τα τρώνε. Έψαχνα να βρω σε ποιες χώρες καταναλώνουν τα περισσότερα λαχανικά, αυτά τα μοιράζομαι και στις παρουσιάσεις και τα παιδιά γουρλώνουν τα μάτια, θέλουν να μάθουν. Τα περισσότερα, λοιπόν, λαχανικά τα τρώνε στην Ιαπωνία γιατί εκεί έχουν το bento. To υιοθέτησε ο δυτικός κόσμος και το ονόμασε fun food. Ήθελα να δω αν λειτουργεί στην Ελλάδα. Όταν παρουσιάσεις σε ένα παιδί αυτή την εικόνα, θα του κινήσεις την περιέργεια, θα το παρακινήσεις να δοκιμάσει. Όπως ακριβώς συμβαίνει και με μας, όταν παρουσιάζεται μπροστά μας ένα πολύ πολύ όμορφο πιάτο σε ένα ακριβό εστιατόριο. Είμαστε θετικά προδιατεθειμένοι απέναντί του, γιατί τα ερεθίσματα που δέχονται τα μάτια, μας φτιάχνουν τη διάθεση και μας προετοιμάζουν για κάτι καλό.
-Υπάρχουν και άλλα χρήσιμα Tips στο βιβλίο.
Υπάρχει το Tip του διατροφολόγου που μας πληροφορεί για τη διατροφική αξία κάθε λαχανικού, καθώς και τον πιο υγιεινό τρόπο για να το συνδυάζουμε με άλλες τροφές . Καθώς και το tip ψυχολογία-παιχνίδι, που θα κάνει την ώρα του φαγητού πιο ευχάριστη και δημιουργική. Θα σας φέρω ένα παράδειγμα: Μην επιβραβεύεις το παιδί σου με γλυκό, γιατί αποθηκεύεται στο νου του ότι επιβράβευση ίσον γλυκό. Όταν ενηλικιωθεί, θα επιβραβεύει τον εαυτό του τρώγοντας γλυκό. Πάρτε μαζί τα παιδιά σας, όταν αγοράζετε λαχανικά. Να μαγευτούν από τα χρώματα, τις μυρωδιές, να μάθει. Για μένα, αυτά τα κομμάτια του βιβλίου με τις συμβουλές, είναι από τα πιο δυνατά του σημεία.
-Τι θα λέγατε σε ένα γονιό και τι σε ένα παιδί;
Σε ένα γονέα θα συνιστούσα να μην πιέζει το παιδί, γιατί δεν θα κερδίσει τίποτα. Και εγώ πέρασα από αυτή τη διαδικασία που πίεζα κυρίως την κόρη μου. Πρέπει να βρούμε άλλους τρόπους. Τα παιδιά μαθαίνουν πιο εύκολα βιωματικά. Όποτε το παιχνίδι είναι ένας εύκολος και διασκεδαστικός τρόπος να μάθουν για την υγιεινή διατροφή. Σε ένα παιδί θα έλεγα αυτό που λέω και στις παρουσιάσεις, «παιδιά να δοκιμάζετε». Υπάρχουν έξω τόσα πολλά λαχανικά που δεν ξέρουμε καν ούτε τα ονόματά τους. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην βρούμε 1 ή 2 λαχανικά να μας αρέσουν. Δεν χρειάζεται αμέσως το παιδί να φάει όλο το πιάτο με τον αρακά, αρκούν δυο μπιζελάκια για μια νίκη. Αν το παιδί νιώσει την επιβράβευση, θα φάει παραπάνω.
-Σε τι ηλικίες απευθύνεται το βιβλίο;
Από την ηλικία των 3 έως τα 12. Μετά είναι δύσκολο να πείσεις έναν έφηβο να εντάξει τα λαχανικά στο διατροφολόγιό του, όταν έχει καθιερώσει άλλες διατροφικές συνήθειες. Επιθυμώ μέσα από το βιβλίο να χτίσουμε τα θεμέλια για ένα υγιές σώμα, όχι για την εικόνα μας, αυτό είναι το τελευταίο. Για την υγεία μας.
-Ένα μότο του βιβλίου;
«Εκεί που η διατροφή των παιδιών γίνεται παιχνίδι!»
-Τώρα πού θα σας πετύχουμε;
Επισκέπτομαι μέσα στην εβδομάδα σχολεία σε όλη την Αττική. Την Άνοιξη θα ξεκινήσει η περιοδεία του βιβλίου σε όλη την Ελλάδα. Επίσης ξεκινάμε μια σειρά από σεμινάρια live Cooking με τη Μαγκυ Ταμπακάκη για μαμάδες και παιδιά σε συνεργασία με τα καταστήματα της Miele . Εύκολες και πεντανόστιμες συνταγές από τη Μάγκυ, και από εμένα ή πιο υγιεινή εκδοχή τους. Τέλος σε λίγο καιρό θα ξεκινήσει το κανάλι μου στο YouTube.