Μικροπράγματα
Του Σωτήρη Στυλιανού
Η ευαγγελική περικοπή που θα ακουστεί την τελευταία Κυριακή του Ιουλίου είναι από το κατά Ματθαίον ευαγγέλιο, κεφ. Θ΄ στίχοι 27-35.
Η περικοπή διηγείται πρώτα ένα θαύμα του Χριστού όπου έδωσε το φως σε δύο τυφλούς αγγίζοντάς τους στα μάτια και στη συνέχεια την θεραπεία ενός κωφάλαλου δαιμονισμένου ο οποίος, μόλις λυτρώθηκε από το δαιμόνιο, μπόρεσε να μιλήσει.
Όσοι βρίσκονταν εκεί θαύμασαν για τις θεραπείες αυτές και έλεγαν ότι ποτέ δεν είδαμε ξανά τέτοια θαύματα. Οι Φαρισαίοι όμως, από τον φθόνο τους προς τον Κύριο, έλεγαν ότι με τη δύναμη του Σατανά διώχνει τα δαιμόνια.
Στην περικοπή υπάρχει μία εντολή που δίνει ο Χριστός στους δύο θεραπευμένους τυφλούς. Τους λέει επιτακτικά να προσέξουν να μην το μάθει κανείς για την θεραπεία τους. Από αυτό και από όλη την πολιτεία του Χριστού γινόταν φανερό πως δεν επιδίωκε δόξα, εξουσία ή πλούτη. Οι εχθροί Του, όμως, δεν το αντιλαμβάνονταν αυτό, ζήλευαν διότι ο λαός Τον αγαπούσε και Τον συκοφαντούσαν με τις πιο αβάσιμες κατηγορίες.
Το να φθονείς κάποιον επειδή κάνει πολλά καλά, είναι η μέγιστη αχαριστία και δείχνεις εχθρότητα απέναντι σε κάθε καλό που συμβαίνει. Εκτός από ζήλεια είναι και αχαριστία διότι οι Φαρισαίοι ως άρχοντες του λαού έπρεπε να χαίρονται για τις ευεργεσίες που προσέφερε ο Κύριος στους ανθρώπους και όχι να ζηλοφθονούν.
Φοβερό πάθος ο φθόνος που τυφλώνει τον άνθρωπο και τον κάνει να παραλογίζεται.