Άρης Δημοκίδης
H Michelle Gurevich, όπως είναι το πραγματικό όνομα της Καναδής τραγουδίστριας-τραγουδοποιού φτιάχνει μουσική που τιμά την Ρωσική καταγωγή της – η μητέρα της ήταν μπαλαρίνα στα περίφημα μπαλέτα Kirov και ο πατέρας της μηχανικός στο Leningrand, πριν μεταναστεύσουν στο Toronto – και ταυτόχρονα φέρνει στο νου την Nico, τον Leonard Cohen, την PJ Harvey, την Tanita Tikaram. Η ίδια, πλέον κάτοικος Βερολίνου, αναφέρει ως βασικές επιρροές της την Alla Pugacheva, τον Charles Aznavour, τον Nino Rota, τη Yoko Ono, τον Todor Tobakov, καθώς και τον Federico Fellini.
Για χρόνια κυκλοφορούσε δίσκους ως Chinawoman – και έτσι ήρθε στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη το 2015 για συναυλίες. Όμως λίγο μετά άλλαξε το καλλιτεχνικό της όνομα και χρησιμοποιεί πλέον το κανονικό της.
Όταν την είδα στη Θεσσαλονίκη το 2015 δεν ήμουν ακόμα μεγάλος φαν. Μου άρεσε πολύ η συναυλία, κι άρχισα να την παρακολουθώ. Το δίσκο της New Decadence (του 2016) τον άκουσα έκτοτε χιλιάδες φορές, και χαίρομαι πολύ που ο ολοκαίνουργιος δίσκος της Exciting Times που βγήκε στις 9 Νοεμβρίου είναι τόσο καλός που αν έφτιαχνα λίστα με τα αγαπημένα μου άλμπουμ της χρονιάς θα τον έβαζα κατευθείαν στο Νο1.
Μόλις διάβασα πως ανακοίνωσε μίνι περιοδεία και θα έρθει στην Αθήνα για ακόμα μια φορά, στο GAGARIN 205. (Ελπίζω και στην Θεσσαλονίκη!)
https://www.instagram.com/p/BqXW8QPBYtc/
Μας έχει μιλήσει όχι μόνο μία, αλλά δύο φορές, και απ’ αυτές τις συνεντεύξεις σταχυολογώ μερικές απ’ τις απαντήσεις της.
Δεν έχω ιδέα γιατί τα τραγούδια μου είναι γνωστά στην Ελλάδα. Ίσως είναι και το γεγονός ότι μπορεί οι γονείς σας, οι γιαγιάδες σας, να άκουγαν παλιά αυτά τα κομμάτια που αποκαλούμε σανσόν κι έχει περάσει στο DNA σας.
Michelle Gurevich – Russian Ballerina
Michelle Gurevich – Russian Ballerina
Follow: http://goo.gl/G3MTRr Spotify: http://goo.gl/XJ94TH
Μετακόμισα στο Βερολίνο, γιατί η μουσική μου έβρισκε μεγαλύτερη αποδοχή στην Ευρώπη παρά στον Καναδά, οπότε ήταν πιο εύκολο για μένα να κάνω συναυλίες στις χώρες της Ευρώπης, χωρίς να χρειάζεται να κάνω μεγάλα ταξίδια. Είχα περάσει όλη μου τη ζωή στον Καναδά και ήθελα να εξερευνήσω τι γίνεται και στον υπόλοιπο κόσμο.
Νέο τραγούδι: Music Gets You Girls
Michelle Gurevich – Music Gets You Girls
From the album Exciting Times – out November 9 https://goo.gl/xxq7vK Photo by morkfoto.lt
Είναι αλήθεια ότι οι Ρώσοι έχουν την τάση να εκφράζουν μια μοιρολατρία, ενώ συγχρόνως χαίρονται και απολαμβάνουν τη μοιρολατρία αυτή. Αλλά δεν πιστεύω ότι οι Ρώσοι υπερτερούν άλλων λαών στον τρόπο που εκφράζουν τη χαρά και τη θλίψη τους. Στους Τούρκους αρέσει πολύ να κάθονται γύρω από το τραπέζι, να τρώνε και να τραγουδούν όλοι μαζί μελοδραματικά τραγουδάκια. Η μητέρα μου είναι από την Οδησσό, που βρίσκεται τώρα στην Ουκρανία, και ανησυχώ για τους ανθρώπους εκεί, αλλά όχι περισσότερο απ’ όσο ανησυχώ για τους Βορειοκορεάτες ή τους Κούρδους.
Δεν έχω ιδέα γιατί τα τραγούδια μου είναι γνωστά στην Ελλάδα. Πάντως, το περασμένο καλοκαίρι ένας φίλος μου που έκανε διακοπές στην Ελλάδα άκουσε ένα κομμάτι μου στο ραδιόφωνο και με πήρε ενθουσιασμένος να μου το πει. Ίσως είναι και το γεγονός ότι μπορεί οι γονείς σας, οι γιαγιάδες σας, να άκουγαν παλιά αυτά τα κομμάτια που αποκαλούμε σανσόν κι έχει περάσει στο DNA σας.
Michelle Gurevich – Party Girl
Michelle Gurevich – Party Girl
Follow: http://goo.gl/G3MTRr Spotify: http://goo.gl/9JUA3q Video footage shot and produced by Aaron Hill.
Μεγαλώνοντας άκουγα ρώσικη, ιταλική και γαλλική μουσική των δεκαετιών του ’70 και του ’80 κυρίως. Σαρλ Αζναβούρ, Τζο Ντασέν, Αντριάνο Τσελεντάνο και, φυσικά, την Άλα Πουγκάτσεβα και γενικά όλο αυτό το κλασικό, «σκοτεινό», ρομαντικό είδος.
Michelle Gurevich – First Six Months of Love
Michelle Gurevich – First Six Months of Love
From the album New Decadence Follow: https://goo.gl/G3MTRr iTunes: https://goo.gl/mupJkS
Πριν γίνω μουσικός δούλευα ως οικονομολόγος. Είναι αλήθεια. Αλλά ήταν βαρετό να ασχολείσαι όλη την ώρα με αριθμούς και διαγράμματα και στατιστικές, κι έτσι άρχισα να δουλεύω στον κινηματογράφο, στη διαδικασία του post production. Εν τω μεταξύ είχα αρχίσει και γρατζούνιζα μια κιθάρα κι ένας φίλος μού πρότεινε να φτιάξω σελίδα στο MySpace. Σε εκείνη τη φάση δεν είχα γράψει ούτε ένα κομμάτι, αλλά μία εβδομάδα μετά έγραψα το «I kiss the hand of my destroyer».
I Kiss The Hand Of My Destroyer
No Description
Παλιότερα ήμουν μέρος της λεσβιακής κοινότητας του Καναδά. Όταν ήμουν 15, ασχολιόμουν περισσότερο με τέτοια πράγματα, αλλά τώρα δεν με νοιάζει καθόλου. Δεν θέλω να καθορίζω τη ζωή μου και τα πράγματα που μου αρέσουν πηγαίνοντας σε μέρη που έχουν να κάνουν με τη σεξουαλικότητα του άλλου. Είναι κάτι που δεν με αφορά.
Το βασικό στοιχείο που επηρέασε την προσέγγισή μου στο τραγούδι είναι τα όρια των δυνατοτήτων μου. Αν μπορούσα να τραγουδήσω σαν τη Shirley Bassey, θα το έκανα. Επιπλέον, μου άρεσαν πάντοτε οι βαθιές φωνές της Amanda Lear και του Dave Gahan και το τραγουδιστικό μου ύφος είναι ενδεχομένως ένα μείγμα από Ian Curtis και Alexander Serov. Στην πραγματικότητα, περισσότερο από το γερμανικό καμπαρέ με έχουν επηρεάσει τραγουδιστές που ο πολύς κόσμος θεωρεί υπερβολικά συναισθηματικούς, όπως ο Anatoly Dneprov και ο Lucio Dalla (τους οποίους μπορείτε να ακούσετε στο YouTube).
Michelle Gurevich – End of An Era
Michelle Gurevich – End of An Era
From the album New Decadence iTunes: https://goo.gl/mupJkS Bandcamp: https://goo.gl/ahSEpj Follow: https://goo.gl/G3MTRr
Τον τελευταίο καιρό ακούω Yves Montand, Zeki Müren, Vangelis, Psychic TV, Patsy Cline και τα podcast των DJs του Radio Advisor…
Michelle Gurevich – Lovers are Strangers
Follow: http://goo.gl/G3MTRr Spotify: http://goo.gl/CHGI7q