Γιώργος Τσαγκόζης
Σάββατο 30/9, τι καλύτερο από ένα δροσερό απόγευμα του Σεπτέμβρη από το να πάω νωρίς στο αγαπημένο μου θέατρο βράχων; Έναν από τους πιο ιδιαίτερους συναυλιακούς χώρους στην Αθήνα, και ιδιαίτερο και για μένα, καθώς εκεί, είχα δει τον Iggy Pop με τους Stooges το μακρινό το 2006. Σήμερα ανέβηκα πάλι, για μία πανκ ροκ συναυλία, για να παρακολουθήσω τους Idles, από το Bristol, στη δεύτερη μέρα του φεστιβάλ Plissken.
Κατευθύνθηκα στο κεντρικό stage, που έπαιζαν οι Δουβλινέζες, indie rockers, Pillow Queens. Ομολογώ ότι δεν τις είχα ξανακούσει αλλά, οι Ιρλανδές μόνο τυχαία δεν ανήκουν στο δυναμικό της Sub Pop. Η μουσική τους είναι ένα μίγμα dream pop με εναλλαγές από grunge περάσματα και με κεντρικό μουσικό του γνώμονα το shoegaze, ό,τι πρέπει δηλαδή για συναυλιακό “ζέσταμα” με θέα τον επιβλητικό βράχο στο background του stage.
Μετά κατευθύνθηκα στο μικρό stage, όπου ο rapper, Cakes da Killa, είχε στήσει τη δική του παρτάρα. Με ένα ποτήρι σαμπάνια στο χέρι, παρέδωσε μαθήματα groove και Νεοϋορκέζικου χιπ χοπ με μικρές πινελιές house μουσικής και ξεσήκωσε το κοινό που δε σταματούσε να χορεύει όπως και ο ίδιος. Δεν ξέρω πως άντεξε, γιατί φόραγε κάτι που φαινόταν αρκετά ζεστό για τους 25 βαθμούς που είχε το Σάββατο. Ο Cakes da Killa, μπήκε αμέσως στη λίστα του youtube μου με party anthems και θα ψαχτεί ενδελεχώς
Photo :Alexandra Katsarou
Ξανά στο μεγάλο stage, όπου ο rapper Mykki Blanco, ο οποίος μόνο στο stage δεν ήταν… Κατέβηκε από τη σκηνή, και απο την μέση του συναυλιακού χώρου, με το κοινό να κάνει έναν κύκλο γύρων του, έδωσε το show του. Αυτό περιελάμβανε, χιπ χοπ “μπασταρδεμένο” με χορευτικά beats. Highlight του, το μισό του, γεμάτο ενέργεια perfomance, που έδωσε χορεύοντας από τις κερκίδες του θεάτρου.
Βουρ για το μικρό stage για να δω τον Mazoha, γιατί, “Είναι ωραία να πεθαίνουμε παρέα”. Παρέα με πιο dark, νοσταλγικές, μουσικές, that is. “Που είσαι;” μου έστειλε ένας φίλος μου που έφτανε εκείνη την ώρα στο live “Είμαι Mazoha του είπα” και εκείνη την ώρα, ήμουν όντως ένα με το μουσικό σύμπαν του Mazoha, κατά κόσμον Τζίμη Πολιούδη, ένα εσωτερικό σύμπαν που με όχημα την κιθάρα του, τις ambient – χορευτικές, μελωδίες του και τη σκοτεινή του διάθεση, κάθε φορά, ο Mazoha, ανοίγει την ψυχή του και δίνει στο κοινό ένα κομματάκι της.
Ήταν η ώρα για το κυρίως πιάτο της βραδιάς, για τον βασικό λόγο που βρισκόμουν στις κερκίδες να χαζεύω τα φωτορυθμικά πάνω στον τεράστιο βράχο που δεσπόζει στον Βύρωνα. Οι Idles, που σε συνεντεύξεις τους πριν το live, έλεγαν ότι τα show τους αυτό το διήμερο στην Αθήνα ήθελαν να έχουν τα vibes, γαμήλιου πάρτι, εμφανίστηκαν στη σκηνή παιανίζοντας το Colossus με τον κόσμο, με τα άπειρα t-shirts Idles, να παραληρεί.
Στο Car Crash ο κιθαρίστας Lee Kiernan, άφησε το stage και αφέθηκε να σολάρει στα χέρια του κοινού. Ο Joe Talbot μίλησε για το αγαπημένο του κομμάτι το Mother, και το κοινό, τον συνόδεψε, τραγουδώντας μαζί του για τους πόνους της εργατικής τάξης και ίσως και για τους “δικούς μας” Tories. Scum, με τον κόσμο να φωνάζει αντιφασιστικά συνθήματα. Ο έταιρος κιθαρίστας, Mark Bowen, αφήνει τη σκηνή και αφήνεται στα χέρια του κοινού, τον σηκώνουν και αυτός μοιράζει αφειδώς post punk ριφάκια στον χώρο και τον χρόνο, φορώντας το κίτρινο του φόρεμα, το όπλο του κατά της τοξικής αρρενωπότητας, αρρενοτίποτα, που θα έλεγε και ο Mazoha που παρακολουθεί πάνω στο stage τους Idles και χτυπιέται σαν πιστός οπαδός τους.
Photo: Thea Kar
Ένα “διάλειμμα” για να βρίσουμε τον βασιλιά Κάρολο, και η μπάντα συνεχίζει ακάθεκτη. The wheel, Television, A hymn, War, Whiz, Never Fight a Man With a Perm,“Οι μετανάστες ομόρφυναν τις ασκήμιες της απικιοκρατικής Βρετανίας” λέει ο Mark και ακούγονται οι κιθάρες του Danny Nedelko και τέλος, η κάθαρσις έρχεται με το Rottweiler.
Photo: Thea Kar
Oι Idles, μας ισοπέδωσαν με ήχο στιβαρό σαν τον βράχο στο background τους και με φοβερή ενέργεια, έδωσαν στο κοινό, αυτό ακριβώς που αποζητούσε τόσα χρόνια, που παρακαλούσε κάποιος να τους φέρει επιτέλους στη χώρα μας, που ως γνωστόν, λατρεύει αυτό τον ήχο. Η διοργάνωση ήταν άψογη, στα υψηλά standards που μας έχει συνηθίσει το Plissken όλα αυτά τα χρόνια.