Γιώργος Τσαγκόζης
Είμαστε στο μακρινό 2001,6 Οκτωβρίου, σχεδόν ένα μήνα μετά την πτώση των δίδυμων πύργων (που δεν έχει καμία σχέση με την ιστορία απλά την αναφέρω για να σας βάλω στο κλίμα των ημερών). Εκείνη την ημέρα έλαχε να γίνει το καθοριστικό ματς για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA 2002 στο ιστορικό Ολντ Τράφορντ του Μάντσεστερ και ήταν το τελευταίο παιχνίδι του προκριματικού ευρωπαϊκού ομίλου 9.
Το διακύβευμα ήταν η απευθείας πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Για να εξασφαλίσουν την πρόκριση, οι Άγγλοι έπρεπε να κερδίσουν ή να φέρουν ισοπαλία και να ελπίζουν ότι η Γερμανία δεν θα κερδίσει το δικό της παιχνίδι αλλιώς οι Άγγλοι θα πηγαίναν σε αγώνες μπαράζ (αν δεν κάνω λάθος με την Ουκρανία του Αντρέι Σεφτσένκο). Από την άλλη, εμείς απλά παίζαμε μόνο για το γόητρο.
Σε αυτό το σημείο, ας πάμε λίγο πίσω στον χρόνο στο 1863, όταν η Football Association (FA) ιδρύθηκε στο Λονδίνο και δημιούργησε το πρώτο σύνολο κανόνων για το παιχνίδι. Από τότε οι Άγγλοι είναι παθιασμένοι με το άθλημα σε βαθμό που εμείς εδώ δεν μπορούμε ούτε να διανοηθούμε. Καθώς το άθλημα γεννήθηκε εκεί, οι Άγγλοι όποτε συμμετέχουν σε διεθνή ποδοσφαιρική διοργάνωση, ζητάνε στους παίχτες” να το φέρουν πίσω”(σ.σ το ποδόσφαιρο).
Ο αγώνας με βρήκε στην Αγγλία όπου σπούδαζα, την ημέρα του αγώνα από πολύ νωρίς το πρωί μια απόκοσμη ηρεμία στους δρόμους. Έβλεπες στα πρόσωπα των Άγγλων γεμάτα άγχος και προσδοκία στο highstreet τη δική τους Ερμού η οποία ήταν γεμάτη με αγγλικές σημαίες . Όλοι στους δρόμους φορούσαν εμφανίσεις της εθνικής τους ομάδας και από τις 10 το πρωί οι πάμπ είχαν ανοίξει για να εξυπηρετήσουν τους πελάτες τους που έπιναν τα pints σαν να μην υπήρχε αύριο, γιατί για τους Άγγλους οπαδούς, το να μη πέρναγε η ομάδα τους στο Μουντιάλ του 2002 ήταν κάτι σαν το τέλος του κόσμου.
Εγώ με έναν άλλο φίλο μου Έλληνα συμφοιτητή μου, βγήκαμε να πιάσουμε τι κλίμα της ημέρας και ελισσόμασταν ανάμεσα τους, προσπαθώντας να μη μιλάμε ελληνικά γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί όταν κινείσαι ανάμεσα σε οπαδούς και ειδικά όταν είναι μεθυσμένοι από το πρωί.
Νιώθαμε λίγο σαν να είμαστε πίσω από τις “γραμμές του εχθρού” κάθε τρεις και λίγο βλέπαμε παρέες μεθυσμένων Άγγλων να φωνάζουν συνθήματα με άναρθρες κραυγές και κάπου κάπου ξεχώριζες και κάποιο “Come on England”. Μέσα σε αυτό το κλίμα που βλέπαμε γύρω μας με την πώρωση των Άγγλων για τη νίκη και τη σιγουριά τους, εμείς θέλαμε να τους κερδίσουμε, όχι για να αποδείξουμε κάποια ποδοσφαιρική ανωτερότητα που δεν είχαμε ούτως ή άλλως αλλά μόνο και μόνο για το τρολλάρισμα που θα ρίχναμε στους γνωστούς και φίλους μας Άγγλους ε και γιατί θέλαμε να τους χαλάσουμε τη γιορτή για να μην υποστούμε εμείς την καζούρα.
Πήραμε και εμείς τις μπίρες μας και μαζευτήκαμε σπίτι να δούμε το παιχνίδι το οποίο θα άρχιζε στις 3 το μεσημέρι, αλλά όπως λένε και οι Άγγλοι “when in Rome do as the Romans” και ξεκινήσαμε και εμείς τις μπίρες από νωρίς. Ο λόγος που δεν πήγαμε να το δούμε στις παρακείμενες παμπ ήταν γιατί παρότι πιτσιρικάδες, ξέραμε ότι καλό θα ήταν να μην το δούμε σε ένα μέρος με μεθυσμένους Άγγλους με τους οποίους θα ήμασταν αντίπαλοι για ΄90 λεπτά στο γήπεδο….για ευνόητους λόγους.
Η Εθνική Ελλάδος μπήκε με 0 άγχος στο γήπεδο και άρχισε και έπαιζε απίστευτη μπαλάρα που μας έκανε να τρίβουμε τα μάτια μας, όχι δεν ήταν οι μπίρες! Είχαμε ενθουσιαστεί καθώς βλέπαμε την μέτρια αντικειμενικά ομάδα μας να παίζει στρωτό ποδόσφαιρο και να απειλεί στα ίσα τους μουδιασμένους Άγγλους. Στο ’36 ο Άγγελος Χαριστέας, όχι με κεφαλιά αλλά με σουτ με το αριστερό, ξενερώνει όλο το νησί της Αγγλίας κάνοντας το 1-0 για την ομάδα μας. Το πρώτο ημίχρονο τελειώνει και εμείς ψάχνουμε να βρούμε μία σημαία της Ελλάδας να βάλουμε στο παράθυρο του σπιτιού που νοικιάζαμε για να πικάρουμε τους γείτονες, γιατί ήμασταν 19 χρονών και ζαλισμένοι από τις μπίρες και τη φοβερή μπάλα που παίζαμε μέσα στο Ολντ Τράφορντ.
Στο δεύτερο ημίχρονο είχαμε αγχωθεί γιατί η Αγγλία φαινόταν να έχει ξυπνήσει, ο Νικοπολίδης όμως κρατούσε το 0 στο τέρμα του και η Εθνική έκανε και αυτή κάτι δυνατές αντεπιθέσεις (αχ βρε Καραγκούνη). Στο 68 λεπτό μετά από εκτέλεση φάουλ του Ντέιβιντ Μπέκαμ ο Τέρι Σέριγχαμ με κεφαλιά κάνει το 1-1, παγώσαμε, σκεφτόμασταν ότι αυτό ήταν, είναι θέμα χρόνου η ομάδα μας που έπαιζε χωρίς κάποιο στόχο θα κατέρρεε και οι Άγγλοι θα έκαναν πάρτι. Ουρλιαχτά χαράς ακούγονταν από τα ανοιχτά παράθυρα στη γειτονιά. Ένα λεπτό όμως πήρε μετά το γκολ του Σέριγχάμ για τον Ντέμη Νικολαΐδη να κάνει το 2-1 και να βυθίσει στην απόλυτη σιγή όλη τη χώρα που ένα λεπτό πιο πριν πανηγύριζε, τα πράγματα ήταν δύσκολα για την ομάδα του προπονητή Σβεν Γκόραν Έρικσον.
Η Αγγλία δεν έβρισκε ανοιχτούς δρόμους για να μπει στην ελληνική περιοχή, ο χρόνος περνούσε και φτάσαμε στο ’90, όλα έδειχναν ότι η Εθνική Ελλάδος θα κάνει πιθανότατα την μεγαλύτερη νίκη της ιστορίας της, αλλά ο Μπέκαμ δεν είχε πει την τελευταία του λέξη!
Στην τελευταία επίθεση της Αγγλίας πριν το σφύριγμα της λήξης, τα “3 λιοντάρια” κερδίζουν έναν φάουλ σε πολύ καλό σημείο, ο Μπέκαμ οπλίζει και ο Νικοπολίδης μένει άγαλμα. 2-2 ενώ λίγα δευτερόλεπτα πριν ετοιμαζόμασταν να βγούμε να πανηγυρίσουμε στους δρόμους για την απρόβλεπτη νίκη, τώρα ήμασταν ξενερωμένοι μεν αλλά ικανοποιημένοι δε και από το φοβερό παιχνίδι γεμάτο συγκινήσεις που είδαμε αλλά και από την μπάλα της εθνικής μας.
Αυτό το παιχνίδι θεωρώ ότι ήταν για την ομάδα μας το πρελούδιο για το 2004 καθώς πολλοί παίχτες της εθνικής τότε, μετά από αυτό το παιχνίδι, φάνηκε να απέκτησαν πίστη στις δυνατότητες της εθνικής. Αυτό το παιχνίδι, έστειλε τελικά την Αγγλία στο Μουντιάλ και θωράκισε την αγάπη του αγγλικού κοινού με τον Μπέκαμ για αυτό άλλωστε και μνημονεύεται ακόμα από τον ίδιο όπως είδαμε στο πρόσφατο ντοκιμαντέρ για τη ζωή του στο Netflix.
EPL Statman on X (formerly Twitter): “📅 On This Day In 2001 David Beckham scored THAT freekick against Greece! 🏴 England 2-2 Greece 🇬🇷⚽️ 0-1 Charisteas ⚽️ 1-1 Sheringham ⚽️ 1-2 Nikolaidis ⚽️ 2-2 Beckham #OTD | #England | #Beckham pic.twitter.com/AQj4zDMyDV / X”
📅 On This Day In 2001 David Beckham scored THAT freekick against Greece! 🏴 England 2-2 Greece 🇬🇷⚽️ 0-1 Charisteas ⚽️ 1-1 Sheringham ⚽️ 1-2 Nikolaidis ⚽️ 2-2 Beckham #OTD | #England | #Beckham pic.twitter.com/AQj4zDMyDV
Την Κυριακή, η παράνοια του ποδοσφαιρικού Σαββάτου είχε εξαφανιστεί, ήταν μία χαρούμενη μέρα, η Εθνική Αγγλίας είχε κερδίσει, η κανονικότητα επήλθε, γιατί όσο να ναι για τους Άγγλους το να νικάνε είναι η σωστή ροή της ιστορίας, αφού κάποτε πρέπει να “γυρίσει σπίτι” και ίσως να γίνει την Κυριακή στον τελικό του φετινού ευρωπαϊκού κυπέλλου.
