Άρης Δημοκίδης
Γνώρισα τη δουλειά της μέσω του Instagram. Σύντομα, γνώρισα τη δουλειά της κι από κοντά, χάρη στο μπολ για νούντλς που έφτιαξε στο στυλ του γάτου μου (της έστειλα φωτο του για να ξέρει τα χρώματά του).
View this post on Instagram
«Πώς θα μας παρουσίαζες τον εαυτό σου» τη ρώτησα σήμερα.
Άλλες φορές παρουσιάζομαι ως ζωγράφος που κάνει και κεραμικά, άλλες φορές το γενικεύω και λέω καλλιτέχνης, άλλες φορές λέω ότι είμαι μουσικός και άλλες λέω ότι είμαι μαμά. Ανάλογα με την διάθεση ή με τι καταπιάνομαι κυρίως την συγκεκριμένη περίοδο. Βέβαια όποτε ξεστομίζω μία από αυτές τις λέξεις για τον εαυτό μου, μου φαίνεται πολύ χαζό.
Μου αρέσει πολύ να είμαι μόνη μου γιατί έτσι μπορώ να μιλάω στον εαυτό μου.
Είμαι κριός με ωροσκόπο κριό, αν και δεν πιστεύω στα ζώδια.
-Πώς άρχισες να φτιάχνεις πράγματα με τα χέρια σου;
Ήρθε όλο πολύ φυσικά, μεγάλωσα σε κοινόβιο, την γνωστή οικογενειακή πολυκατοικία όπου η πόρτα ήταν συνεχώς ανοιχτή και το σπίτι γεμάτο με κόσμο. Η μητέρα μου κι οι αδελφές της, πολύ δυναμικές και δημιουργικές γυναίκες, μαγείρευαν συνεχώς. Κι έφτιαχναν. Ρούχα, αντικείμενα, πολλή κηπουρική. Ο πατέρας μου έκανε μαστορέματα. Ήταν αναπόφευκτο, είχα πρόσβαση σε τόσα εργαλεία, για τόσα διαφορετικά πεδία και μου άρεσε πολύ να δημιουργώ με αυτόν τον τρόπο.
-Μίλησέ μας για την τέχνη σου. Πώς τη διδάχτηκες;
Στην αρχή, στο εργαστήριο του δήμου Κερατσινίου όπου είχα πολύ καλούς δασκάλους, τα πιο πολλά χρόνια τον αείμνηστο Ηρακλή Παρχαρίδη. Μετά πέρασα 5 χρόνια στο εργαστήριο του Γιάννη Ψυχοπαίδη στην ΑΣΚΤ με κύριο αντικείμενο την ζωγραφική. Όσο ήμουν στην σχολή σύχναζα ένα διάστημα και στο εργαστήριο της γλυπτικής όπου ήρθα σε επαφή με τον πηλό, αλλά πήγαινα στην γλυπτική γιατί μου άρεσε κάποιος από εκεί. Και μάλλον ήμουν πολύ ερωτευμένη τότε γιατί δεν πρόσεξα πόσο μου αρέσει και μου ταιριάζει ο πηλός.
Αργότερα το 2015 πήγα σε εργαστήριο κεραμικής για έναν μήνα περίπου, έφτιαξα μία σφυρίχτρα, ένα μικρό αγγείο και μια τεφροδόχο και ερωτεύτηκα αμέσως, τον πηλό αυτήν την φορά. Τώρα έχω έναν φούρνο κεραμικής στο υπόγειο του σπιτιού, ήταν δώρο γενεθλίων το 2020 από τους αγαπημένους μου ανθρώπους. Έχω εργαστήριο στο σπίτι και εργάζομαι από εκεί.
-Τι σου αρέσει να φτιάχνεις περισσότερο;
Από τότε που ανακάλυψα την κεραμική κάπως κόλλησα. Για πολλούς λόγους. Επειδή και στην ζωγραφική μου αρέσει πολύ να λέω ιστορίες, -ένας λόγος που με γοητεύουν και τα κόμιξ πολύ-, η κεραμική ήταν ένα άνοιγμα, σαν να έχω πολύ περισσότερο χώρο και χρόνο. Κάτι ήταν με τις τρεις διαστάσεις που έκανε την αφήγησή μου να έχει πολλά επίπεδα ανάγνωσης. Χαίρομαι όταν βλέπει κάποιος κάτι που έχω φτιάξει, που με τον χρόνο ανακαλύπτει καινούργια πράγματα, και λεπτομέρειες, ένα γατάκι να του κλείνει το μάτι στον πάτο ενός αγγείου ή ένα tattoo στο εσωτερικό του ή κάποια αστεία λεπτομέρεια σε κοινή θέα από την αρχή. Απλώς χρειάζεται να σκύψεις ή να βάλεις γυαλιά. Μου αρέσει να κάνω τους άλλους να γελάνε. Όχι μέχρι δακρύων δηλαδή, αλλά να φανούν λίγο δοντάκια, σαν να είσαι ερωτευμένο.
Η κεραμική επίσης φέρει μια ιστορία, που μου είναι πολύ οικεία. Αγαπημένη μου βόλτα είναι από πάντα τα αρχαιολογικά και λαογραφικά μουσεία και να παρατηρώ πώς επέλεγαν οι καλλιτέχνες του παρελθόντος να διακοσμήσουν τα αγγεία τους, τα κοσμήματα και άλλα χρηστικά αντικείμενα και αργότερα τα ρούχα, τα βιβλία, τα έπιπλά τους. Μου αρέσει πολύ η διακόσμηση των καθημερινών χρηστικών αντικειμένων, είτε γίνεται με το χέρι, είτε αυτοματοποιημένα, σε εργοστασιακό επίπεδο. Βλέπω αγάπη και φροντίδα σε αυτό. Έτσι χρησιμοποιώ κι εγώ πολλά παραδοσιακά μοτίβα, από αυτά που θαύμαζα μικρή στις φορεσιές που βάζαμε όταν είχαμε παραστάσεις με τους παραδοσιακούς χορούς, ή αυτά που έβλεπα στο μουσείο ελληνικών μουσικών λαϊκών οργάνων Φοίβου Ανωγειανάκη στην Πλάκα, που πήγαινα για να μάθω κανονάκι με τον Μανώλη Καρπάθιο. Τα παραδοσιακά όργανα είναι τόσο όμορφα κατασκευασμένα, με σχέδια στις ροδάντζες των εγχόρδων, ξυλόγλυπτα στοιχεία στα κλειδιά από τις λύρες και στα πνευστά, ζωγραφιές στα κρουστά. Έτσι όταν φτιάχνω κάτι μου αρέσει να βάζω παραδοσιακά μοτίβα να πλαισιώνουν εικόνες από άλλα πράγματα που με απασχολούν την δεδομένη στιγμή ή απλώς μου αρέσουν. Οι αγαπημένες μου εικόνες, είναι εικόνες από την γυναικεία φύση, την σεξουαλικότητα, την διαφήμιση, πράγματα που βλέπω σε μια βόλτα στην πόλη, graffity, tattoo, αφίσες, μια ωραία στολισμένη βιτρίνα ή ένα άτομο με αγαπησιάρικο ντύσιμο.
-Πειραματίζεσαι συχνά;
Σχετικό. Για εμένα, πειραματίζομαι πολύ, έχω συνεχώς ιδέες για νέα πράγματα που δεν ξέρω εάν θα βρω ποτέ τον χρόνο να τις υλοποιήσω όλες. Μα βλέπω καλλιτέχνες ή και άλλους επαγγελματίες στα δικά τους πεδία, που πειραματίζονται πολύ πολύ πιο πολύ από εμένα, με διαφορετικά υλικά, μεθοδολογία κλπ.
Ένα μεγάλο πείραμα πάντως, που έχω βάλει στον εαυτό μου, είναι ότι αποφάσισα πριν δύο χρόνια να παρατήσω την εργασία μου στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, όπου ήμουν τα τελευταία χρόνια, και να δω αν μπορώ να βιοποριστώ με την τέχνη. Δεν τρελάθηκα, γνωρίζω καλά την χώρα μου και πόσο δύσκολο είναι αυτό, αλλά είμαι αισιόδοξη.
-Κάτι άλλο που θα ήθελες να ξέρουμε για τη δουλειά σου;
Τελευταία φτιάχνω μια ενότητα κεραμικών που είναι αφιερωμένη στην φιλία και είμαι ενθουσιασμένη με αυτό. Οι φίλοι μου έλειψαν πάρα πολύ με την πανδημία και είναι πολύ ωραία διαδικασία να δημιουργώ έχοντας στο μυαλό πόσο σημαντικοί είναι οι φίλοι στη ζωή μας.
Δουλεύω επίσης πάνω σε μια σειρά από μουσικά κεραμικά γλυπτά, πνευστά, υδραυλικά και κρουστά κυρίως. Έχω κι ένα τρίτο project-έκπληξη. Θα είναι διαδραστικό.
Αυτές τις μέρες συμμετέχω σε δύο ομαδικές εκθέσεις στην Αθήνα. Η μία είναι στον χώρο space 52, σε επιμέλεια του Αποστόλη Αρτινού και είναι η πρώτη έκθεση της ICARO C.A.G.A. σε φυσικό χώρο. Είναι αφιερωμένη στην κεραμοποιία του Ικάρου στην Ρόδο. Όταν έφτιαχνα το βάζο για την έκθεση, το οποίο ονόμασα “lafina”, -αναφορά σε ένα παραδοσιακό τραγούδι για μια ελαφίνα-, είχα στο μυαλό μου την έντονη γυναικεία παρουσία στο εργοστάσιο του Ικάρου αλλά και γενικά στην κεραμοποιία.
Η άλλη έκθεση στην οποία παίρνω μέρος, βρίσκεται στον έβδομο όροφο ενός κτιρίου της οδού Σολωμού, κοντά στην πλατεία Βάθη. Για αυτήν την έκθεση που έχει πιο εμπορικό χαρακτήρα, έφτιαξα μεταξύ άλλων και κάποια κεραμικά μικρής κλίμακας όπως κοσμήματα, λαγήνια, βάσεις για φυτά kokedama και άλλα χρηστικά αντικείμενα τέχνης. Χαίρομαι που ως καλλιτέχνης κάνω έργα πιο προσιτά, έργα που μπορεί κάποιο να πάρει για το σπίτι του, ή για να φορέσει κάποια ιδιαίτερη στιγμή, με πολύ μικρό αντίτιμο.
Και οι δύο εκθέσεις τρέχουν μέχρι τέλη Ιουνίου, να πάτε!
1) Ιδού η Ρόδος
space 52 / Λάρνακος 28, Άγιος Νικόλαος, τηλ.: 6977041634
Ώρες λειτουργίας: Τετ., Παρ.: 17:00-20:00μ.μ. και κατόπιν ραντεβού στα 6977041634, info@space52.gr
Είσοδος ελεύθερη / Εγκαίνια: 27/05 , Εως: 24/06
2) ΔΩΜΑΤΙΟ ΣΟΠ
Domatio / Σολωμού 55, Αθήνα, τηλ.: 690 911 2582, domatio.info@gmail.com
Ώρες λειτουργίας: Τετ.-Σαβ.: 17:00-21:00μ.μ.
Είσοδος ελεύθερη / Εγκαίνια: 5/05 , Εως: 30/06