Γιώργος Τσαγκόζης
Κάθε χρόνο, από την απαρχή της ελληνικής ιδιωτικής τηλεόρασης, στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, κάποιο κανάλι θα παίξει την Υπολοχαγό Νατάσσα. Η ταινία γυρίστηκε το 1970 από τον Νίκο Φώσκολο και πρωταγωνιστούσαν η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ. Το φιλμ ήταν υπερπαραγωγή για τα ελληνικά δεδομένα και μάλιστα είχε και πολλά γυρίσματα και στο εξωτερικό, κάτι πολύ σπάνιο για ελληνική παραγωγή της εποχής.
Η ιστορία της ταινίας Υπολοχαγός Νατάσα ξεκινά το 1965, όταν η Νατάσσα Αρσένη επιστρέφει στην Ελλάδα έπειτα από δύο δεκαετίες απουσίας. Πριν φτάσει στην πατρίδα, επισκέπτεται το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου, όπου ανακαλούνται ζωντανές οι μνήμες από την Κατοχή. Καθώς ταξιδεύει πίσω στην Ελλάδα, θυμάται τα δύσκολα χρόνια του πολέμου, τότε που ήρθε αντιμέτωπη με τον Μαξ Νόιτερ, έναν Γερμανό αξιωματικό των Ες Ες και πρώην συμφοιτητή της. Παρόλο που ο Μαξ έχει ελληνική καταγωγή από τη μητέρα του, εντάσσεται στους NAZI, κυνηγώντας αντιστασιακούς, μεταξύ των οποίων και τον Ορέστη, έναν αντάρτη που η Νατάσσα έχει βοηθήσει.
Μέσα από τις αναμνήσεις της, η Νατάσσα θυμάται τις δυσκολίες, τη στενή σχέση που ανέπτυξε με τον Ορέστη, και το γάμο τους, ο οποίος παραλίγο να καταστραφεί από τον ίδιο τον Μαξ. Θυμάται επίσης την τραγική τροπή που πήραν τα γεγονότα όταν συλλαμβάνεται και βασανίζεται από τον Μαξ, ενώ αργότερα ο Ορέστης τη σώζει από εκτέλεση. Αργότερα ο Μαξ αυτοκτονεί από τις τύψεις. Η ταινία σκιαγραφεί τις τραυματικές εμπειρίες της Νατάσσας και τις αντιφάσεις των ανθρώπινων σχέσεων σε καιρό πολέμου.
Η ταινία αποτέλεσε τη μεγαλύτερη επιτυχία στον ελληνικό κινηματογράφο με τα περισσότερα εισιτήρια που είχαν κοπεί, έως και το έτος 1999!
Ήταν όμως καλή ταινία; Σύμφωνα με το IMDB όχι! Εκεί έχει το πενιχρό 5.7/10.
Κάποια μάλιστα στο Twitter γράφει:
Θα σας πω και την χειρότερη ταινία για τον Β Παγκοσμιο Πόλεμο pic.twitter.com/DlLr2u966m
— Ειρήνη A🍉 (@blublu21_) October 28, 2024
Και φαίνεται ότι έχει και πολλούς υποστηρικτές
Δεν μπορώ να ξεπεράσω το γεγονός που τη δέρνανε τη βασανίζανε και αυτή είχε αλλάξει τρεις γκαρνταρόμπες. Αλλά βουγιουκλακη ήταν αυτή. Μη και δεν ήταν στη τρίχα 😂
— Sofia (@sofia_marinou6) October 28, 2024
Ο λόγος που έκλαιγε ήταν ότι ο Φώσκολος της έσκισε το πανάκριβο φόρεμα της το οποίο ήταν Chanel η Dior
— Το πιθτό θου τζίνι (@pistotzini) October 28, 2024
Πολλοί στη σελίδα Retromaniax σχολιάζουν τα σεναριακά κενά:
O Stratos84 γράφει:
“α) Ο πανέξυπνος Παπαμιχαήλ καταστρώνει σούπερ σχέδιο, βρίσκει άφθονες άθικτες γερμανικές στολές (οπότε αποκλείουμε να της έχουν πάρει από νεκρούς γερμανούς στρατιώτες) ξεγελά τους Γερμανούς και ελευθερώνει τη Βουγιουκλάκη. Τόση εξυπνάδα είχε, δε του’ κοψε να βγάλει τη ρημάδα τη στολή των Ναζί;;; Άντε πες, λογικό, από τη χαρά του που ξανάσμιξε με την καλή του, το ξέχασε κλπ, κλπ. Φυσικά οι αντάρτες βλέπουν έναν τύπο με μια γερμανική στολή και μια ξανθιά γυναίκα αγκαλιά και τους “γαζώνουν”. Ας το πιστέψουμε… που έλεγε και ο Μπέκας-Χάρρυ Κλυνν στο “Αλαλούμ”…
β) Η Βουγιουκλάκη κείτεται μισοπεθαμένη, οι αντάρτες την παρατάνε και σύμφωνα με τα λεγόμενα της αργότερα, οι Γερμανοί την βρίσκουν (πόσες ώρες μετά άραγε?) και την στέλνουν πακέτο σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, αφού πρώτα την έκαναν καλά από τις 345 σφαίρες που είχε δεχτεί πριν(!!!). Δε νομίζω να συνέβαινε κάτι τέτοιο στην πραγματικότητα. Θα μπορούσαν να βρουν ένα λιγότερο “εξωγήινο” σενάριο, πχ την βρήκε και την αναγνώρισε κάποιος συγχωριανός και την πήρε στο χωριό όπου την περιέθαλψαν οι κάτοικοι. Να μη μιλήσω για τη σκηνή της εκτέλεσης που η Βουγιουκλάκη ήταν βαμμένη λες και πήγαινε στα μπουζούκια!”
Τρολάρισμα η ταινία τρώει και στη σινεφίλ σελίδα Βίντεο Κλαμπ που κάποιοι έγραψα ότι ήταν η ελληνική (παλαιότερη) βερσιόν του Inglourious basterds του Ταραντίνο.
Πάντως, ακόμα υπάρχουν και φανατικοί οπαδοί της ταινίας (για αυτό άλλωστε παίζει κάθε χρόνο)
Γράφει ο Wally στο Retromaniax:
“Η ταινία ήταν μια υπερπαραγωγή (για την εποχή και όχι μόνο για τα Ελληνικά δεδομένα).
Καταπληκτική μουσική, υπέροχη φωτογραφία, ακριβή παραγωγή, μεγάλοι πρωταγωνιστές (με μια Βουγιουκλάκη που έλαμπε!) και ένα σενάριο που πραγματεύεται μια ηρωική εποχή.
Θα διαφωνήσω με τα παιδιά για τις σεναριακές τρύπες. Η άποψή μου είναι ότι δεν παρακολουθούσαμε μάθημα ιστορίας αλλά κινηματογραφική ταινία. Τα σεναριακά ευρήματα πρέπει να υπάρχουν, απλά είναι υποκειμενικός ο τρόπος που ο κάθε θεατής τα αποδέχεται/ανέχεται.
Με πολύ καλές κριτικές, λατρεία από τον κόσμο και ρεκόρ εισιτηρίων, λοιδορήθηκε αρκετά (αφού είχε την “ατυχία” να γυριστεί επί επταετίας) από μετέπειτα θολοκουλτουριάρηδες (επαναστάτες του καναπέ κατόπιν εορτής) που έκαναν ταινίες (με τα λεφτά των φορολογουμένων βεβαίως, βεβαίως) με ό,τι πιο παλαβό τους κατέβαζε η κούτρα τους.
Δεν ξαναείδαμε τέτοιες παραγωγές στον “νέο” Ελληνικό κινηματογράφο, ο οποίος περιορίστηκε στο να προσπαθεί να δείξει σε μια ντουζίνα θεατών (αδέρφια, ξαδέρφια, αμόρε του σκηνοθέτη επί το πλείστον) πόσο χάλια ήταν το να ζεις στην Ελλάδα το ’70-’80-’90! Φυσικά όταν ήρθαν οι πραγματικές μαυρίλες και τα φράγκα από τις κρατικές επιχορηγήσεις μειώθηκαν, μειώθηκε (συμπτωματικά) και ο δημιουργικός τους “οίστρος.”
Η ταινία ήταν κακή, (ναι είμαι θολοκουλτουριάρης για τον Wally), αλλά είναι πολύ καλή για να αράξεις με την παρέα σου και να κάνετε χαβαλέ με τις υπερβολές στην ερμηνεία της Αλίκης και στους διαλόγους του Φώσκολου.
Η μεγάλη απορία μου, είναι τι απέγιναν (αν υπήρχαν) οι σκηνές με τις καμήλες…
Η αρχική βερσιόν της ταινίας διάβασα ότι ήταν 136′ λεπτ’α αυτή που παίζει τώρα είναι 116 οπότε υποθέτω ότι σε αυτό το “κόψιμο” οφείλεται το ότι δεν είδαμε τον Παπαμιχαήλ και την Αλίκη πάνω σε καμήλες..
