Γιώργος Τσαγκόζης
Μία εύλογη απορία είχε κάποιος για το νησί της Λέσβου και την εξέφρασε στη σελίδα του Facebook, ΛΕΣΒΟΣ ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ.
Ας τα πάρουμε από την αρχή Λέσβος θεωρείται, ένα σχετικά πράσινο νησί, καθώς έχει και ένα μεγάλο δάσος. Αυτό όμως στην ανατολική μεριά, στη δυτική του πλευρά όμως το νησί είναι αρκετά άνυδρο και το τοπίο εκεί μοιάζει σαν να είναι από κάποιον άλλο πλανήτη. Παρόλα αυτά, το ξηρό τοπίο, σκίζουν σαν φλέβες, μεγάλοι, πέτρινοι φράχτες, δείχνοντας ότι υπάρχει ανθρώπινη παρουσία παρά τις σκληρές συνθήκες που επικρατούν αλλά κάνοντας τους επισκέπτες να απορούν, τι χωρίζουν αυτοί οι φράχτες.
Έχοντας ανεβάσει αρκετές φωτογραφίες από τη Δυτική Λέσβο, ο Θωμάς Νεδέλκος, έγραψε στο fb:
Η εξήγηση είναι απλή και τη γράφουν πολλοί και αναλυτικά στα σχόλια της ανάρτησης:
Είναι βοσκοτόπια! Είναι ιδιοκτησίες ανθρώπων και
φυσικά πρέπει να έχουν τα όρια τους! Από ότι γνωρίζω,έχουν και μεγάλη
αξία! Αλλά όταν βλέπεις τους ” φράχτες “απορείς και αναρωτιέσαι ποιοί
άνθρωποι έφτιαξαν ,αυτά τα ατελείωτα ” έργα τέχνης “!!!
Κι επειδή υπάρχουν μπόλικες πέτρες τριγύρω και η χρήση τους έκανε διπλό καλό (δημιουργούσαν ξερολιθιές από τη μια και απ’ την άλλη το βγάλσιμό τους πλήθυνε την ωφέλιμη έκταση του βοσκότοπου) και μιας και κάποτε τα μεροκάματα ήτανε πάμφθηνα, αυτοί οι λόγοι οδήγησαν σε αυτό το αποτέλεσμα! Οι ιδιοκτησίες να οριοθετούνται με ντουβάρια, που σε πολλές περιπτώσεις φράζονταν από πάνω, μεγεθύνοντας το ύψος του λιθότοιχου με αστιβιές ή ασπάλαθους-ότι είχε η περιοχή, για να μην παραβιάζουν τα ζωντανά-κυρίως οι κατσίκες τα όρια! Αυτά από την Δυτική Λέσβο με αγάπη…
“Αυτή η ξεραΐλα είναι ο πλούτος.Εκεί υπάρχουν αιγοπρόβατα.
Και έχουν όλα τους τα χωριά,τα καλύτερα τυροκομικά προϊόντα,γνωστό το τυρί του Μεσοτόπου ,της άγρας ,Μανταμάδος κλπ ( φοβάμαι να συνεχίσω ,μην ξεχάσω κάποιο χωριό.) την καλημέρα μου φίλοι και καλές απόκριες”
Παρά την αρχική εντύπωση του άγονου και αφιλόξενου τοπίου, αυτοί οι λιθόκτιστοι φράχτες είναι η ζωντανή απόδειξη της σχέσης των ανθρώπων με τη γη και της παράδοσης που διατηρείται ζωντανή εδώ και αιώνες στη Λέσβο.
Για το αρχικό ποστ, τσεκάρετε εδώ