Γιώργος Τσαγκόζης
- «Όποιος έχει φίδι στο σπίτι, έχει σοβαρό ψυχολογικό πρόβλημα.»
- «Τι άλλο θα χαρίσετε, ρε παιδιά;»
- «Αν δεν ενδιαφερθεί κάποιος, τι θα γίνει;»
- «Το καημένο, κλεισμένο εκεί μέσα…»
- «Δεν θα καταλάβω ποτέ γιατί κάποιος έχει φίδι και μάλιστα κλεισμένο σε μια γυάλα.»
- «Ενδιαφέρεται για την άμεση υιοθεσία του μια κοπέλα που έχει τις γνώσεις και την αγάπη, καθώς φροντίζει και άλλα φίδια. Μπορεί να σταλεί με κάποιον τρόπο στη Ζάκυνθο; Είναι θηλυκό ή αρσενικό;»
- «Πραγματικά, πρέπει να έχεις σοβαρά ψυχολογικά για να κρατάς τέτοια ζώα μέσα στο σπίτι. Έλεος.»
- «Ναι, το θέλω. Αγαπάω τα φίδια. Έχω έναν κροταλία στο σπίτι.»
- «Παρακαλώ να κοινοποιηθεί και σε αυτή την ομάδα. Το ζωάκι βρίσκεται σε ακατάλληλες συνθήκες και πρέπει να βρεθεί άμεσα κάποιος να το φροντίσει. Εγώ δυστυχώς δεν μπορώ.»
- «Γιατί να έχω ένα φίδι στο σπίτι μου και μάλιστα κλεισμένο σε μια γυάλα; Δεν είναι λίγο περίεργο; Μάλλον είναι. Δεν μπορώ να το εξηγήσω.»
- «Φίδι στο σπίτι; Παναγία μου!»
Οι πύθωνες είναι από τα πιο δημοφιλή εξωτικά κατοικίδια παγκοσμίως, ωστόσο η φροντίδα τους απαιτεί γνώσεις, κατάλληλο εξοπλισμό και μακροχρόνια δέσμευση.
Οι περισσότεροι πύθωνες που διατηρούνται σε σπίτια δεν είναι δηλητηριώδεις. Σκοτώνουν τη λεία τους με περίσφιξη, τυλίγοντας το σώμα τους γύρω από το θήραμα. Τα πιο συνηθισμένα είδη στην αιχμαλωσία είναι ο βασιλικός πύθωνας (ball python) και ο πύθωνας χαλιού (carpet python), ενώ ορισμένα είδη μπορούν να φτάσουν σε μήκος αρκετών μέτρων.
Για να ζήσουν σωστά χρειάζονται ειδικό τεράριουμ με ελεγχόμενη θερμοκρασία και υγρασία. Η ακατάλληλη θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας, ενώ απαιτούν και κατάλληλους χώρους όπου μπορούν να κρύβονται, καθώς στη φύση είναι ζώα που αναζητούν προστασία.
Η διατροφή τους αποτελείται κυρίως από τρωκτικά, συνήθως κατεψυγμένα και αποψυγμένα ποντίκια ή αρουραίους. Ανάλογα με το είδος και την ηλικία τους, μπορεί να τρέφονται από μία φορά την εβδομάδα έως και μία φορά τον μήνα.
Οι πύθωνες μπορούν να ζήσουν για πολλές δεκαετίες. Ο βασιλικός πύθωνας συχνά ξεπερνά τα 20 χρόνια ζωής, ενώ έχουν καταγραφεί περιπτώσεις που έφτασαν ακόμη και τα 30 ή 40 χρόνια σε αιχμαλωσία.
Αν και οι επιθέσεις σε ανθρώπους είναι εξαιρετικά σπάνιες, οι ειδικοί συνιστούν ιδιαίτερη προσοχή με τα μεγαλύτερα είδη. Για πολύ μεγάλους πύθωνες προτείνεται η παρουσία δεύτερου ατόμου κατά τον χειρισμό τους.
Παράλληλα, οι φιλοζωικές οργανώσεις και οι οργανώσεις προστασίας ερπετών επισημαίνουν ότι πολλά φίδια εγκαταλείπονται κάθε χρόνο από ιδιοκτήτες που υποτίμησαν τις ανάγκες τους. Για τον λόγο αυτό, η απόκτηση ενός πύθωνα δεν θα πρέπει να γίνεται παρορμητικά, αλλά μόνο μετά από σωστή ενημέρωση για τις απαιτήσεις φροντίδας του ζώου.