Μικροπράγματα
Αγαπητή ομάδα της lifo.gr στα Μικροπράγματα,
Σάς γράφω για να καταγγείλω/μοιραστώ μαζί σας ένα απίστευτο περιστατικό που βίωσε η αδερφή μου στις 23 Ιουλίου, ενώ επέστρεφε το μεσημέρι με λεωφορείο του ΚΤΕΛ, από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη. Επιτρέψτε μου να το συνοδεύσω με μερικές επιπλέον σκέψεις.
Αρχικά, δώσαμε ραντεβού στην Αθήνα, εγώ ερχόμενος από Αγγλία κι αυτή από Θεσσαλονίκη, για να παρακολουθήσουμε μαζί τους Guns and Roses, το Σάββατο, στο ΟΑΚΑ.
Για να επιστρέψει, στη Θεσσαλονίκη την Κυριακή, είχε κλείσει εισιτήριο με το λεωφορείο των 16:00 από το Σταθμό του Κηφισού (τακτικό δρομολόγιο Αθήνα-Θεσσαλονίκη). Η θερμοκρασία την ώρα εκείνη ήταν περίπου 45 βαθμοί Κελσίου.
Το λεωφορείο ξεκινάει, να εκτελέσει το δρομολόγιο με 100% πληρότητα. Το όχημα, παρότι προφανώς διέθετε κλιματιστικό, δεν είχε ελεγχθεί από κανέναν για το αν λειτουργεί ή όχι. Έτσι, αφότου το όχημα είχε ξεκινήσει, ο οδηγός άναψε το κλιματιστικό, αλλά αυτό δεν έβγαζε τον παραμικρό αέρα. Μετά τις απανωτές ερωτήσεις και διαμαρτυρίες από τους επιβάτες, ο οδηγός επικοινώνησε με το ΚΤΕΛ της Αθήνας. Τους ενημέρωσε ότι το κλιματιστικό ενώ ήταν ενεργοποιημένο, δεν έβγαζε αέρα. Στη συνέχεια του έδωσαν κάποιες οδηγίες μήπως και το πρόβλημα λυθεί, αλλά μάταια.
Σκεφτείτε στην καμπίνα το λεωφορείου πόσο αποπνικτική ήταν η ατμόσφαιρα: Έξω 45 βαθμοί, 100% πληρότητα και μηδαμινός κλιματισμός. Ενώ το όχημα κινούνταν προς την Θεσσαλονίκη, έχοντας μόλις περίπου 20 λεπτά κίνησης, οι αγανακτισμένοι επιβάτες αφού παραπονέθηκαν στον οδηγό, κάλεσαν και παραπονέθηκαν επανειλημμένα στα Κεντρικά στην Αθήνα, με την απαίτηση να γίνει αλλαγή οχήματος.
Ωστόσο, ο οδηγός δεν έλαβε ποτέ εντολή να γυρίσει πίσω ή να σταματήσει το λεωφορείο για έρθει άλλο, και αυτό συνέχισε να κινείται. Μάλιστα, διήλθε και δίπλα από ένα από τα σημεία που υπήρχαν πυρκαγιές, κι άρα μέρος του καπνού μπήκε στην καμπίνα, μιας και τα παράθυρα ήταν ανοιχτά ως λύση απόγνωσης.
Εν τέλει, το λεωφορείο μπήκε στη Λαμία, όπου το όχημα αντικαταστάθηκε με άλλο, και το δρομολόγιο συνεχίστηκε για τον τελικό προορισμό του.
Στο σημείο αυτό, ας αναλογιστούμε λίγο τον κίνδυνο που διέτρεχαν οι επιβαίνοντες, αλλά και την απίστευτη ταλαιπωρία. Ιδιαίτερα, ένας άνθρωπος που ανήκει σε ευπαθή ομάδα, στις συνθήκες αυτές απειλείται άμεσα η ζωή του.
Επιτρέψτε μου πέρα απ’ το να καταγγείλω το περιστατικό αυτό, να γράψω μερικές (ίσως αυτονόητες) ερωτήσεις:
1) Αρχικά, πώς είναι δυνατόν να ξεκινάει ένα δρομολόγιο χωρίς να έχουν γίνει βασικοί έλεγχοι, όπως αν λειτουργεί το κλιματιστικό; Κι όταν αυτό γίνεται αντιληπτό (προφανώς άμεσα), πώς είναι δυνατόν να μην επιστρέφει άμεσα στο Σταθμό;
2) Πώς είναι δυνατόν να τίθεται με τέτοια ευκολία η ζωή των επιβατών σε κίνδυνο; Γιατί οι σχετικοί αρμόδιοι να δείχνουν τέτοια αδιαφορία;
3) Πώς είναι δυνατόν να μην υπάρχει (ή να μην εφαρμόζεται) καμία προβλεπτικότητα για την στοιχειώδη ασφάλεια των ανθρώπων που μετακινούνται;
Πλέον, τρένο φοβάσαι να πάρεις μετά το δυστύχημα. Αλλά βλέπουμε ότι ακόμα και στα ΚΤΕΛ, η ασφάλεια των ανθρώπων μπαίνει σε τελευταία μοίρα. Κι ένας Θεός ξέρει αν γινόταν αυτή τη στιγμή οι απαραίτητοι έλεγχοι στα λεωφορεία, τι άλλο θα μπορούσε κανείς να εντοπίσει (για παράδειγμα στα λάστιχα, στα φρένα, στις ζώνες ασφαλείας κλπ)
4) Θα πρέπει να θρηνήσουμε ανθρώπινες ζωές για να έχουμε την ελπίδα να γίνει έστω και μία μικρή αλλαγή;
Ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων για τον χώρο στη σελίδα σας.
Με εκτίμηση,
ΧΣ
