Γιώργος Τσαγκόζης
Η πολυπράγμων μουσικός και ηθοποιός, Kid Moxie, κατά κόσμον Έλενα Χαρμπίλα, ζει μεταξύ L.A και Αθήνας. Ξεκίνησε τη μουσική της καριέρα το 2007 με το album της Human Stereo και κατόπιν συνέχισε την ανοδική, ονειρική (ποπ) καριέρα της με συνεργασίες με τον Gaslamp Killer, τον Αλ Πατσίνo αλλά και με τον μαέστρο του David Lynch, Angelo Badalamenti. Έχει συνθέσει soundtracks για πολλές ταινίες, σειρές και videogames.
Μετά τη μαγική διασκευή της στο Creep των Radiohead για το Maestro του Παπακαλιάτη που αγαπήθηκε διεθνώς,
Kid Moxie – Creep (Radiohead cover) (Official Music Video)
Kid Moxie – Creep (Radiohead cover) Buy/Stream it here: https://KidMoxie.lnk.to/Creep Made for TV show “Maestro In Blue ” by C.Papakaliatis now showing on Netflix Video shot and directed by Joe Rubinstein produced by Kid Moxie Costumes: Sami Martin Sarmiento Hair and make up: Veronica Rodarte Owl: Marvin Owl handler: Courtney Vargas Special Thanks to Paige Von Bank and Raptor Events.
συνεχίζει τη διεθνή της πορεία συμμετέχοντας στο νέο σινγκλ των Depeche Mode.
Αυτό είναι το ρεμίξ της / ντουέτο του “Wagging tongue” από το τελευταίο τους album “Memento Mori”.
Είχαμε τη χαρά να επικοινωνήσουμε μαζί της και να μάθουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τη συνεργασία της με τους Depeche Mode για τις επιρροές της και για τα σχέδια της.
-Πώς έγινε η επικοινωνία με τους Depeche Mode;
Κάποιος από το managing team τους έστειλε μέιλ στο μάνατζερ μου για να μας προτείνουν τη συνεργασία. Ήταν τέλεια εμπειρία να συνεργαστώ μαζί τους, καθώς είναι απ’ τις μπάντες που έχω αγαπήσει πολύ.
-Γιατί θεωρείς ότι υπάρχει μια μουσική επιστροφή στα 80ς και μάλιστα με την gen z να την αγκαλιάζει;
Γιατί η μουσική των 80’s εμπεριέχει ένα ρομαντισμό και μια ευθύτητα που είναι δύσκολο να σε αφήσουν αδιάφορο.
-Πώς ξεκίνησε το ταξίδι σου στον κόσμο της τέχνης, ποιες είναι οι επιρροές σου;
Δε θυμάμαι ακριβώς πότε και πώς. Η μητέρα μου έχει πει ότι ήμουν γύρω στα 3-4 και με πήγαινε βόλτα και από κάπου ακούστηκε πιάνο και της είπα “πάμε εκεί”. Έτσι άρχισα να μαθαίνω πιάνο, το οποίο μετά άφησα για το μπάσο και τα ντραμς. Επιρροές μου είναι τόσο συνθέτες που θαυμάζω όπως ο Vangelis, Giorgio Moroder, καθώς και μπάντες που έχω αγαπήσει όπως Joy Division, Doors, Velvet Underground,Depeche Mode.
-Πόσο δύσκολο ήταν για ένα κορίτσι από την Αθήνα να πετύχει στο Λος Άντζελες;
Είναι παντού δύσκολο να πετύχεις, αλλά το βασικό είναι πρώτα να ορίσεις τι σημαίνει για σένα η επιτυχία, ώστε να ξέρεις προς τα που στοχεύεις.
-Ποια από τις συνεργασίες σου ξεχωρίζεις;
Αυτή με τον Angelo Badalamenti/ David Lynch και η τωρινή με τους Depeche Mode.
-Ποια ήταν η διαδικασία προσέγγισης του κομματιού;
Πρώτα το φοβήθηκα, μετά το φλέρταρα, ήρθα κοντά του και σιγά σιγά προσπάθησα να “ξεκλειδώσω” τα μελωδικά στοιχεία που ήθελα να φέρω στην επιφάνεια.
–Αν είχες τη δυνατότητα να κάνεις το soundtrack μια ελληνικής ταινίας ποια πιστεύεις ότι θα ήθελε μια πινελιά “ονειρικής ποπ”;
Άραγε πώς θα ακουγόταν “Ο Δράκος” με Moroder-ικά συνθεσάϊζερ?
–Ξέρω ότι δεν είσαι μεγάλη φαν των live, άλλα αν είχες να επιλέξεις έναν χώρο στην Ελλάδα για να παίξεις ποιον θα επέλεγες;
Αν δε βάλω φραγμούς στη φαντασία μου τότε στους Δελφούς ή στη Δήλο.
–Ποια είναι τα επόμενα πλάνα σου;
Δισκογραφικά, ετοιμάζω ένα δίσκο που θα εμπεριέχει όλα τα covers που έχω κάνει, μαζί με αρκετά καινούρια, ο οποίος θα κυκλοφορήσει από τη MINOS/Universal. Έχω γράψει μουσική για το “Milky Way” του Β.Κεκάτου που θα προβληθεί στο Mega το φθινόπωρο, για το οποίο μουσική έχει γράψει και ο Κ.Μαραβέγιας. Τώρα ασχολούμαι με το σάουντρακ ενός Αμερικάνικου Θρίλερ που θα βγει το 2024.