Δημήτρης Καβατζικλής
Σε αντίθεση με το κοινό της δεκαετίας του ’60, όταν ακούμε τη λέξη παπαράτσι σπάνια συνειδητοποιούμε ότι προέρχεται από το αριστούργημα του Federico Fellini «La Dolce Vita». Κάθε φορά που τη χρησιμοποιούμε, αποτίουμε φόρο τιμής στον Paparazzo, λέει το openculture.
Στο παρακάτω βίντεο, ο Evan Puschak ασχολείται με την προέλευση της λέξης αλλά και του ίδιου του επαγγέλματος. Η ιστορία ξεκινά με τον δικτάτορα Benito Mussolini, ο οποίος έγραψε «πάνω από 100 επιστολές στην Αμερικανίδα ηθοποιό Anita Page, πολλές από τις οποίες περιείχαν προτάσεις γάμου». Γνωρίζοντας πολύ καλά «τη συναισθηματική δύναμη του κινηματογράφου ως εργαλείου προπαγάνδας και οικοδόμησης πολιτιστικού κύρους», ο Mussolini ζήτησε την κατασκευή της Cinecittà της Ρώμης, του μεγαλύτερου συγκροτήματος κινηματογραφικών στούντιο στην Ευρώπη που άνοιξε το 1937, έξι χρόνια πριν την πτώση του από την εξουσία.
Δείτε το βίντεο
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Cinecittà έγινε προσφυγικός καταυλισμός. Μετά το τέλος του πολέμου, ένα νέο κύμα κινηματογραφιστών ξεκίνησε να κάνει ταινίες για την πραγματική ζωή στη μεταπολεμική Ιταλία. Έτσι ξεκίνησε η εποχή του ιταλικού νεορεαλισμού, που έφερε στο προσκήνιο κλασικές πλέον ταινίες όπως το «Rome, Open City» του Roberto Rossellini και το «Bicycle Thieves» του Vittorio De Sica. Στη δεκαετία του ’50, γυρίστηκαν στη Ρώμη σημαντικές αμερικανικές παραγωγές όπως το Quo Vadis, το Roman Holiday, το Ben-Hur, η Cleopatra, με αποτέλεσμα η πόλη να γίνει γνωστή ως «Το Χόλιγουντ στον Τίβερη».
«Για αρκετά χρόνια η Via Veneto ήταν το πιο cool μέρος στον κόσμο», λέει ο Puschak. Ωστόσο, «ενώ οι γκλαμουράτοι στριμώχνονταν σε κομψά μπαρ και κλαμπ, χιλιάδες άλλοι πάλευαν να βρουν τη θέση τους στη μεταπολεμική οικονομία». Κάποιοι στράφηκαν στην τουριστική φωτογραφία και «σύντομα ανακάλυψαν ότι μπορούσαν να βγάλουν περισσότερα χρήματα φωτογραφίζοντας διασημότητες». Ο πιο διαβόητος από αυτούς ήταν ο Tazio Secchiaroliτο που είχε το ψευδώνυμο «Volpe di via Veneto», και στον οποίο απευθύνθηκε ο Fellini ζητώντας ιστορίες που θα μπορούσε να συμπεριλάβει στο La Dolce Vita. Οι παπαράτσι θεωρήθηκαν σύντομα ως οι μόνοι που μπορούσαν να φέρουν «τους θεούς του πολιτισμού μας στη βρώμικη γη». Έξι δεκαετίες αργότερα, οι διασημότητες το κάνουν μόνες τους, καθώς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν μετατρέψει τον καθένα από εμάς σε paparazzo.