Ο Lasha, απ’ τα φαβορί του Ελλάδα Έχεις Ταλέντο, αποκαλύπτεται με κάθε ειλικρίνεια

Συνέντευξη: Γιώργος Τσιτιρίδης

Δεν παρακολουθώ τηλεόραση χρόνια τώρα. Βρίσκω, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, όλα τα τηλεοπτικά προγράμματα ανούσια. Φέτος για πρώτη φορά βρέθηκα, ασυναίσθητα στην αρχή και πολύ συνειδητά και φανατικά στην συνέχεια, να παρακολουθώ το «Ελλάδα έχεις Ταλέντο» για να δω τις επιδόσεις και όλα αυτά που είχαν να παρουσιάσουν φίλοι όπως ο Νάσος Καρακώστας, οι House of Drama, Devi Dharma, Acrobuz, Lasha Shengelia. Δεν γνωρίζω ακριβώς το περιεχόμενο που είχε η εκπομπή τα προηγούμενα έτη, φέτος όμως μου δίνεται η εντύπωση πως η εκπομπή προωθεί και παρουσιάζει αθλητές, χορευτές και πολλές εναλλακτικές ομάδες που έχουν πραγματικά κάτι ποιοτικό να παρουσιάσουν και αξίζουν της προσοχής μας.

Lasha Sengelia | Ελλάδα Έχεις Ταλέντο | 26/11/2017

Uploaded by Ελλάδα ΕΧΕΙΣ Ταλέντο on 2017-11-26.

Ένα από αυτά τα παιδιά ο Lasha Shengelia, καρντάσι, παιδί χαμηλών τόνων, με ήθος, ευγένεια και ειλικρινές χαμόγελο. Ενθουσίασε το κοινό και τους κριτές, προκάλεσε τσιρίδες χαράς στα κορίτσια, άφησε τους θεατές με ανοιχτό το στόμα, πήρε το εισιτήριο για τον τελικό και σήμερα το βράδυ θα μας παρουσιάσει το τελευταίο μέρος των ασκήσεων του.

Αυτή είναι η ζωή του.

— Που γεννήθηκες και μεγάλωσες;

Γεννήθηκα 7 Σεπτεμβρίου του 1993 στο Borjomi της Γεωργίας, μια πόλη 10.000 κατοίκων, όμορφη και αρκετά γραφική και έμεινα εκεί μέχρι και τα 14.

— Άρα έχεις αναμνήσεις και από την Γεωργία;

Ναι έχω αναμνήσεις αλλά επειδή δεν έχω ξαναπάει από τότε, οι αναμνήσεις αρχίζουν και θολώνουν. Μέχρι ενός σημείου ήμασταν πολύ καλά και ζούσαμε πολύ ωραία. Όταν έγινα 7-8 ετών οι γονείς μου χώρισαν και από εκεί και πέρα άλλαξαν τα πράγματα και ήμασταν λίγο δύσκολα. Μια μέρα με την μητέρα μου μια με τον πατέρα μου… με επηρέασε ψυχολογικά ως παιδί γιατί ήθελα να έχω τους δικούς μου στο πλάι μου και εκείνη την περίοδο δεν έβλεπα ούτε τον έναν ούτε τον άλλο.

— Στην Ελλάδα πώς βρέθηκες, ήρθες με έναν από τους γονείς σου;

Ήταν η γιαγιά και ο παππούς μου εδώ. Μου είχαν πολύ μεγάλη αδυναμία από μικρό, η γιαγιά ήταν σαν δεύτερη μάνα μου και όταν τελείωσα το γυμνάσιο μου είπαν ότι θέλουν να με πάρουν μαζί τους και να ξεκινήσουμε μια νέα ζωή στην Ελλάδα. Οι δικοί μου συμφώνησαν και στα 14 βρέθηκα στην Καλαμαριά της Θεσσαλονίκης και άρχισαν να με μεγαλώνουν αυτοί.

— Πώς ήταν τα πρώτα χρόνια ξαφνικά σε μια νέα χώρα, σε μια καινούργια πόλη;

Πριν ακόμα έρθω στην Ελλάδα ήθελα να φύγω από την Γεωργία, δεν είχε πολλές επιλογές δεν είχα κάποιο μέλλον εκεί και πάντα ήθελα να πάω σε μια χώρα που θα είναι πιο ελεύθερα και διαφορετικά τα πράγματα. Να έχω μια ελπίδα. Όταν έφτασα ήθελα να πάω σχολείο και επειδή μου έλειπε ένα χαρτί δεν πήγα. Είπα λοιπόν στους δικούς μου ότι προτιμώ να πάω σε μια δουλειά, να βγάζω μόνος μου τα λεφτά μου, να μάθω την γλώσσα και κάπως έτσι ξεκίνησα να δουλεύω σε ένα πλυντήριο αυτοκινήτων.

— Σταμάτησες δηλαδή το σχολείο, δεν πήγες καθόλου;

Όχι δυστυχώς και το μετανιώνω. Όχι με την έννοια ότι δεν μου έκανε καλό η δουλειά και δεν μου έδωσε εμπειρίες, αλλά θα προτιμούσα να είχα πάει και στο σχολείο, να είχα μάθει πιο σωστά τα ελληνικά. Αλλά ποτέ δεν είναι αργά, μπορώ να το κάνω στο μέλλον και θα ήθελα να το κάνω οπωσδήποτε.

— Οπότε βρίσκεις δουλειά …

Σε μια ιστοσελίδα βρήκα την αγγελία παίρνω τηλέφωνο και όταν πήγα εκεί ο άνθρωπος με ρώτησε αν ξέρω ελληνικά. Του λέω δεν μιλάω καλά αλλά τα καταλαβαίνω και μου λέει κάτσε μισό χρόνο μάθε τα ελληνικά και θα σε πάρω. Και όντως έτσι έγινε, όταν έφτασα 15 ετών πήγα και με πήρε στην δουλειά. Αυτός ο άνθρωπος με βοήθησε πολύ και σε πολλά πράγματα.

— Από την αρχή που ήρθες βίωσες ρατσισμό, ένιωσες ότι σε κοιτάνε σαν να διαφέρεις;

Δεν το ένιωσα ποτέ αυτό το πράγμα. Ούτε στην δική μου λογική ήταν ποτέ ότι πρέπει να ξεχωρίζω τους ανθρώπους. Είχα φίλους που ήταν Έλληνες, Αρμένιοι, Γεωργιανοί, Αλβανοί, Ρώσοι και ήμασταν όλοι μια παρέα. Πραγματικά είναι άσχημο να σε ξεχωρίζουν γιατί είναι διαφορετική η χώρα καταγωγής σου. Εγώ είμαι από τη γενιά των παιδιών του 1990, μεγαλώσαμε όλοι μαζί από πολύ διαφορετικές χώρες καταγωγής, από άλλες κουλτούρες, ζήσαμε περισσότερο αυθόρμητα και αληθινά.

— Όταν λοιπόν ξεκίνησες την δουλειά τι σκέψεις έκανες, -ήσουν πολύ μικρός 15 ετών- πώς ένιωθες;

Θυμάμαι πολύ έντονα τις πρώτες μέρες που άνοιγα νωρίς το πρωί το μαγαζί, το οποίο ήταν σε κεντρικό σημείο, χαιρετούσα τα παιδιά που πήγαιναν σχολείο και ήταν στην ηλικία μου ή λίγο μεγαλύτερα και εγώ φορούσα τα ρούχα της δουλειάς. Ήθελα να είμαι και εγώ σαν αυτούς, να μην είμαι διαφορετικός. Ήταν κάτι σαν μικρή ντροπή, όμως σταδιακά το ξεπέρασα και άρχισα να στέκομαι με περισσότερη αυτοπεποίθηση στα πόδια μου.

— Περνώντας ο καιρός έβαζες στόχους για κάτι άλλο;

Από τα 16 μου ήμασταν μια παρέα 10 παιδιά στην Καλαμαριά και είχαμε ένα χώρο στην πλατεία Σκρά που είχε ένα μικρό μονόζυγο. Εκεί μαζευόμασταν και μια μέρα ένα παιδί έκανε μια άσκηση που μου άρεσε πάρα πολύ, ονομάζεται maslap. Δοκίμασα κι εγώ και όλοι ενθουσιάστηκαν. Και εγώ ο ίδιος ενθουσιάστηκα. Περνώντας ο καιρός, άρχισα να ψάχνω στο youtube και έβλεπα ότι με όλα αυτά που κάνω μπορώ να εξελιχθώ σε αυτό το άθλημα, μπορώ να πάω καλά σε πολλά πράγματα. Κάπως έτσι ξεκίνησα το Street Workout. Στην αρχή δεν είχα ξαναδεί, δεν ήξερα καν τι είναι. Αφού ήρθα σε επαφή μαζί του, αποφάσισα να ασχοληθώ πιο σοβαρά. Πρόσεχα τη διατροφή μου, δεν έκανα καταχρήσεις, έκανα σκληρή προπόνηση.

STRONG MAN Lasha Sengelia Shows Off His Abs | Ελλάδα ΕΧΕΙΣ Ταλέντο | Greece’s Got Talent 2017

Watch Strong man Lasha Sengelia on Greece’s Got Talent 2017 as he auditions and shows off his hot body!! What did you think of his sexy audition. Was it the strongest audition?? Let us know in the comments below…

— Θέλω να μου πεις λίγο αναλυτικά τι είναι το Street Workout;

Είναι ένα άθλημα που τα τελευταία χρόνια ακούγεται όλο και περισσότερο, κερδίζει σε αναγνωρισιμότητα. Τα πιο βασικά που χρειάζονται είναι έδαφος, μονόζυγο και δίζυγο. Είναι ουσιαστικά προπόνηση στο δρόμο, σε πάρκα και σε εξωτερικές εγκαταστάσεις. Η άθληση σε εξωτερικό χώρο υπάρχει από την αρχαία Ελλάδα αλλά έγινε γνωστή μέσα από ομάδες στην Ρωσία και στην Αμερική. Είναι ένας συνδυασμός αθλητισμού και καλαισθησίας. Υπάρχουν πλέον επίσημοι και ανεπίσημοι διαγωνισμοί. Τα θετικά είναι πως είναι δωρεάν, μπορεί εύκολα να γίνει σε έναν εσωτερικό η εξωτερικό χώρο, δεν απαιτεί πολύ και ακριβό εξοπλισμό, προωθεί τον υγιεινό τρόπο ζωής, γίνεται ομαδικά σε παρέα οπότε έχει και στοιχεία κοινωνικότητας

— Εσένα σου έδειξε κανείς πώς να το κάνεις;

Όχι ποτέ. Είδα το παλικάρι που έκανε εκείνη την άσκηση, μου άρεσε πάρα πολύ και άρχισα να προπονούμαι κάθε μέρα πάνω σ’αυτό. Ξεκίνησα από το μηδέν για να μην πω κάτω από το μηδέν. Η βάση που ξεκίνησα ήταν να κάνω απλά κάμψεις. Άρχισα να ψάχνω, να μαθαίνω πώς να κάνω σωστά ανοίγματα και ανάσες κυριολεκτικά από μόνος μου. Κάποιοι προχωρημένοι αθλητές έχουν ανεβάσει κάποια πράγματα στο ίντερνετ και αυτό ήταν η βάση. Ένιωθα όμως ότι είναι κάτι πολύ δικό μου, κάτι που μπορώ να το κάνω καλά, ότι το έχω ας πούμε. Υπήρχε ακόμα ένα παιδί ο Γκια Σαμπάτζε ο κολλητός μου, που ασχολούνταν επί ένα χρόνο και ασχοληθήκαμε μαζί. Ο κολλητός μου είχε περισσότερες γνώσεις, ήταν πιο ψαγμένος. Κάπως έτσι ξεκινήσαμε.

— Πώς είχες αυτήν την πειθαρχία, όλοι οι άλλοι να γλεντάνε να το ρίχνουν έξω να βγαίνουν και εσύ από τόσο μικρός να είσαι τόσο πολύ αφοσιωμένος σ αυτό;

Μετά από 10 και παραπάνω ώρες δουλειάς τη μέρα, το βράδυ ένιωθα ότι το μόνο που μου λείπει είναι να πάω να προπονηθώ, να δυναμώσω σωματικά. Αυτό μου έδινε χαρά, γέμιζα τις μπαταρίες μου, ξεχνούσα τα πάντα και ήμουν ευτυχισμένος. Ο μοναδικός ανταγωνισμός ήταν ο εαυτός μου, οι στόχοι που εγώ θα έβαζα κάθε φορά, δεν με ένοιαζε κάτι άλλο.

— Βλέπουμε παιδιά σαν και εσένα να κάνουν μονόζυγο στο πάρκο της ΧΑΝΘ. Οι Θεσσαλονικείς ξέρουν ότι εκείνο το σημείο είναι το πιο δημοφιλές για μονόζυγο.

Πραγματικά. Στα 18 μου που κατέβηκα για πρώτη φορά σε αυτό το πάρκο είδα κάτι τόσο ολοκληρωμένο και άλλα άτομα να κάνουνε προπονήσεις. Εκεί γνώρισα και άλλα παιδιά. Αρχίσαμε και μαζευόμασταν για να κάνουμε προπόνηση. Κάναμε μικρές ομάδες. Με κάποιους ήθελα να μοιραστώ μερικά πράγματα, άλλους ήθελα να τους δείξω εγώ ασκήσεις και  άλλους τους έβλεπα και τους ρωτούσα πως κάνουν μια άσκηση. Ανταλλάσσαμε απόψεις. Το καλό είναι ότι στην παρέα μου και στους γνωστούς δεν υπήρχε ανταγωνισμός και κόντρα για το ποιος είναι καλύτερος.

— Οπότε συνέχισες τις προπονήσεις και τη δουλειά;

Ναι μέχρι που συνέβη μια μεγάλη αλλαγή στην ζωή μου, εκεί γύρω στα 20. Εκείνη την περίοδο σε ένα πάρτυ γενεθλίων του κολλητού μου γνωρίζω μια κοπέλα, την Ανίτα, με την οποία είμαστε μαζί τα τελευταία 4 χρόνια. Όταν γνωριστήκαμε μου είπε ότι είναι από τον Νέο Μαρμαρά Χαλκιδικής και μένει εκεί. Όταν έφτασε Απρίλιος, που ξεκινάει η εποχιακή δουλειά, μου είπε ότι πρέπει να φύγει, να πάει στην Χαλκιδική. Η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι μ αυτήν την κοπέλα θέλω να είμαι μαζί. Θέλω να κάνω μια αλλαγή. Οπότε αποφασίζω να πάω μαζί της χωρίς να ξέρω τι θα κάνω εκεί, αν θα βρω δουλειά και χωρίς να ξέρω κανέναν. Πάω στο σπίτι και λέω στην γιαγιά και τον παππού:  “Ευχαριστώ για όσα μου δώσατε μέχρι εδώ, ευχαριστώ που με μεγαλώσατε αλλά εγώ θέλω να ξεκινήσω να κάνω κάτι μόνος μου. Έχω γνωρίσει μια κοπέλα και θα πάω μαζί της στην Χαλκιδική και θα μείνουμε μαζί”. Ξεκίνησα να δουλεύω ως βοηθός σερβιτόρου σε μια ταβέρνα, γνώρισα εκεί κάποια παιδιά και κάναμε ασκήσεις στο πάτωμα. Έψαχνα χώρο για να προπονηθώ και κάπως έτσι γίναμε μια παρέα. Σε ένα μήνα αποφασίσαμε να πάμε στο δήμαρχο να πάρουμε άδεια για να φτιάξουμε ένα μικρό πάρκο. Αφού θα έμενα εκεί θα ήταν χαρά μου να έχω ένα πάρκο για να μπορώ να κάνω προπόνηση όπως πρέπει. Πήγαμε λοιπόν και μας έδωσε ένα τετραγωνικό. Τα υλικά και τα χρήματα τα βάλαμε εμείς. Και μόνο που μας έδωσε την άδεια και ένα χώρο ήμασταν χαρούμενοι. Είχαμε ένα πάρκο που το κάναμε μόνοι μας, ήταν δικό μας και μπορούσαμε να βρισκόμαστε εκεί. Και ξαφνικά βρέθηκα να προπονούμαι εκεί με 15 άτομα.

— Την κοπέλα σου την έβαλες στο τριπάκι να ασχοληθεί;

Εννοείται. Η κοπέλα μου με το που με είδε στις πρώτες ασκήσεις μου ρώτησε τι είναι αυτό που κάνω. Μετά συνήθισε και δεν της φαινόταν περίεργο. Στην πορεία κάναμε μερικούς συνδυασμούς μαζί. Έχουμε φωτογραφίες και θα δείτε και μια έκπληξη που σας ετοιμάσαμε στον τελικό.

— Πώς αποφάσισες να συμμετέχεις στο “Ελλάδα έχεις ταλέντο”;

Τελειώνει η σεζόν, είμαι ο μοναδικός σερβιτόρος που έχω μείνει. Η κοπέλα μου βλέπει την διαφήμιση και μου λέει: “γιατί δεν πας στο Ελλάδα έχεις ταλέντο;” Της λέω: “τι να πάω να κάνω εκεί;”. Θεωρούσα ότι εγώ δεν μπορώ να κάνω κάτι σε σύγκριση με άλλα άτομα που πάνε και είναι καλύτεροι. Μετά το σκέφτηκα και λέω δεν έχω να χάσω κάτι αν κάνω την αίτηση. Ήρθα σε επικοινωνία, έστειλα βίντεο και ξεκίνησε η όλη διαδικασία. Πίστευα όμως ότι είμαι πολύ κατώτερος από όλους αυτούς που πάνε να δείξουν κάτι. Όταν όμως πήγα και έδειξα ποιες είναι οι δυνατότητες μου είδα ποσό με αγκάλιασαν οι κριτές. Χάρηκα που κέρδισα την συμπάθεια τους και τη συμπάθεια του κοινού. ‘Ενιωσα πολύ όμορφα. Δεν είχα άγχος γιατί είχα πάει σε αγώνες και μου αρέσει να με βλέπουν, να έχω ένα κοινό όταν κάνω προπόνηση. Είναι στην φύση της άσκησης αυτό και με βοηθάει να είμαι χαλαρός. Είπα ότι θα βάλω τα δυνατά μου, ήθελα να παρουσιάσω την δουλειά μου σε όλα τα στάδια. Αυτός ήταν ο στόχος και να που έγινε πραγματικότητα. Μου δόθηκε η ευκαιρία να πάω μέχρι τον τελικό.

Lasha Sengelia | Ελλάδα Έχεις Ταλέντο | 17/12/2017

Uploaded by Ελλάδα ΕΧΕΙΣ Ταλέντο on 2017-12-17.

— Τι λένε οι δικοί σου άνθρωποι που το βλέπουν, οι γονείς, οι παππούδες, οι φίλοι;

Η γιαγιά και ο παππούς στα πρώτα επεισόδια ήταν στην Γεωργία. Τους είχα ενημερώσει τηλεφωνικά και χάρηκαν απίστευτα αλλά είναι διαφορετικό να το λέμε στο τηλέφωνο και διαφορετικό να το βλέπουν. Με τη μητέρα μου δεν μιλάμε εδώ και πολλά χρόνια. Όταν κάποια στιγμή είπε ο Σάκης Τανιμανιδης να σε χαίρεται η μανούλα σου, από τη μια στεναχωρήθηκα αλλά από σκέφτηκα ότι έχω τους ανθρώπους που με μεγάλωσαν και τους φίλους μου, είμαι καλυμμένος. Είναι ένα θέμα ευαίσθητο για μένα. Δεν γνωρίζω αν γνωρίζουν και έχουν δει την εκπομπή ή τα βίντεο. Ο πατέρας μου είναι στην Ελλάδα τον τελευταίο χρόνο. Είναι μεγάλο σοκ να αφήνεις ένα μικρό παιδάκι και να βλέπεις ότι ο γιος σου έγινε ολόκληρος άντρας πλέον. Οι φίλοι μου ξέρουν τις δυνατότητες μου και μου λέγανε ότι θα φτάσω ως τον τελικό. Οι φίλοι είναι ό,τι πιο ωραίο έχω μετά την σχέση μου.

— Πώς βλέπεις τον τελικό;

Ο στόχος μου ήταν να δείξω και την τελευταία άσκηση. Θα με έκανε ευτυχισμένο. Πέρασα στον τελικό και αυτό το όνειρο μου πραγματοποιήθηκε. Τώρα το τι είναι ταλέντο και ποιος αξίζει είναι πολύ σχετικό. Ο καθένας μέσα από καταστάσεις και διαδικασίες μπορεί να βγάλει κάποια πράγματα και να αναδείξει τις δυνατότητες του. Τώρα ότι και να γίνει είμαι κερδισμένος και πολύ χαρούμενος

— Πόσο αναγνωρισμένο είναι στην Ελλάδα το άθλημα το Street workout;

Υπάρχουν παιδιά με πολύ θέληση και μεράκι που κάνουνε πράγματα, διοργανώνονται event, έστω και ανεπίσημα. Στην Ελλάδα ασχολούνται πολλά παιδιά, απλά δεν υπάρχουν υποδομές και τα κατάλληλα πάρκα. Αν υπήρχαν ολοκληρωμένα και σωστά πάρκα σε 2-3 σημεία στην Θεσσαλονίκη θα προσέλκυαν ακόμα πιο πολλά άτομα. Από περιέργεια θα ρωτούσαν και θα έμπαιναν σε παρέες. Πιο ωραίο πράγμα από το να γυμνάζεσαι και να νιώθεις ωραία με αυτό που κάνεις δεν υπάρχει. Είναι αναγνωρισμένο είναι γνωστό απλά δεν υπάρχουν οι σωστές υποδομές.

— Νιώθεις ότι είσαι κάτι σαν μέντορας του αθλήματος, ότι το ανέδειξες προς τα έξω, ότι το εκπροσωπείς με κάποιο τρόπο;

Δεν θα σου πω ότι είμαι ο μόνος που το εκπροσωπεί. Απλά σαν αθλητής μαζί με τα άλλα παιδιά που είναι στο διαγωνισμό και κάνουν το ίδιο πράγμα και με όσους προσπαθούν για το άθλημα, δίνουμε ένα μεγάλο μήνυμα, προωθούμε το άθλημα στον έξω κόσμο και δείχνουμε ότι τα όρια του ανθρώπινου σώματος δεν σταματάνε εκεί που φανταζόμαστε. Ο άνθρωπος μπορεί να ξεπεράσει τα όρια του αν δεν τα παρατάει ποτέ.

— Έχεις πάει στο εξωτερικό για street workout;

Δεν έχω πάει ακόμα στο εξωτερικό. Έχω πάει Ηράκλειο και Θεσσαλονίκη σε ανεπίσημους αγώνες που κάναμε μεταξύ μας.

— Θα ήθελες να δοκιμάσεις να πας στο εξωτερικό;

Ναι θα ήθελα φυσικά. Σκέφτομαι του χρόνου να πάω Κύπρο. Όσα παιδιά κερδίζουν πηγαίνουν εκεί, στο παγκόσμιο. Στην Κύπρο είναι πολύ οργανωμένα τα πράγματα. Έχουν πολύ καλά πάρκα και εγκαταστάσεις.

—Ποια τα όνειρα σου και τα σχέδια για το μέλλον;

Να ολοκληρωθεί το φινάλε του παιχνιδιού που περιμένω πώς και πώς και μετά να εξετάσω τις προτάσεις, τις προοπτικές και όλα αυτά που θα μπορούσα να κάνω. Εκτιμώ όλα αυτά που μου προσφέρονται και τις προοπτικές που μου δίνονται.