Μικροπράγματα
Από τη Νίκη Ζερβού
Κ.Α.: Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος
Μ.Κ.: Μιχάλης Κουρής
Ν.Ζ.: Νίκος Ζέρης
Χ.Δ.: Χριστίνα Δραγγανά
-Τι είναι το Lung fanzine;
Μ.K.: Το Lung είναι ιδέα! Επίσης, πιο σοβαρά, είναι η κοινή προσπάθεια μερικών ρομαντικών ακροατών της μουσικής να ζωντανέψουν ξανά το έντυπο και να το βάλουν στις συνήθειες των μουσικόφιλων. Το Lung ασχολείται με τον εναλλακτικό ήχο σε όλες τις εκφάνσεις του και φιλοδοξεί να δώσει αέρα και βήμα σε μουσικές που έχουν αξία και νόημα για μας και που ίσως κάποιες από αυτές να έχουν λιγότερες ευκαιρίες να γνωστοποιηθούν.
Χ.Δ.: Θέλω να σκέφτομαι το Lung Fanzine ως μια γλυκιά συμμορία. Ξέρετε, τη σημερινή εποχή της αποξένωσης, το να είσαι μέλος μια ομάδας ανθρώπων που μοιράζονται ένα κοινό πάθος είναι από μόνο του μια μορφή αντίστασης. Επίσης, μετά την εξαφάνιση των μουσικών φυλών έχει χαθεί το έντονο αίσθημα του ανήκειν όσον αφορά τα μουσικά. Οπότε αυτή η συνέργεια, είναι μια μουσική κοινότητα που επικοινωνεί μέσα από το έντυπο τα διαφορετικά μουσικά της γούστα, αυτή την αγάπη για τους ήχους με αισθητικό υπόβαθρο.
-Πού συγκλίνουν οι μουσικές καταβολές των ατόμων που γράφουν στο περιοδικό;
Μ.K.: Υπάρχουν διάφορες συγκλίνουσες και αποκλίνουσες γραμμές μεταξύ των συντακτών αναφορικά με τις μουσικές μας αφετηρίες. Όμως αυτό που μας φέρνει οπωσδήποτε κοντά είναι η διάθεση ευκαμψίας αυτών των γραμμών όσο επεκτείνονται οι μουσικές μας γνώσεις. Επειδή εκτός από συντάκτες είμαστε και αναγνώστες του Lung, μας ενδιαφέρει να μάθουμε και να ακούσουμε ήχους που δεν μας είναι οικείοι, επεκτείνοντας λίγα μέτρα τους ορίζοντές μας.
Χ.Δ.: Όταν δημιουργήθηκε το Lung Fanzine, σκοπός δεν ήταν η έκδοση ενός εντύπου με συγκεκριμένη μουσική κατεύθυνση, παρά μόνο να βγουν προς τα έξω πράγματα που εκφράζουν όλους εμάς που αρθρογραφούμε εδώ και νιώθουμε πως έχουν νόημα να προβληθούν προς τα έξω. Βέβαια, ανάμεσα στους 30+ συντάκτες σίγουρα συναντάμε κοινά ακούσματα και αδυναμίες σε συγκεκριμένα είδη. Ωστόσο, η ποικιλία ήταν το ζητούμενο, να υπάρχει ανοικτότητα μεταξύ μας κι αλληλεπίδραση, κάτι που νομίζω έχουμε πετύχει και φαίνεται καλύτερα μέσα στις σελίδες που συναντάμε θέματα από post punk μέχρι rap, ηλεκτρονική κι avant garde.
-Ποια είναι τα μεγαλύτερα εμπόδια που συναντάει μια αυτοοργανωμένη ομάδα το 2022;
Ν.Z.: Δεν πιστεύω ότι υπάρχουν διαφορετικά προβλήματα από οποιαδήποτε άλλη ομάδα σε οποιονδήποτε τομέα. Η μόνη ίσως δυσκολία είναι στο γεγονός ότι ο χρόνος της ενασχόλησης με το fanzine δεν είναι ποτέ αρκετός, από την στιγμή που όλοι μας έχουμε τις καθημερινές μας δουλειές.
Χ.Δ.: Στην προκειμένη περίπτωση, το να κυκλοφορείς ανεξάρτητα ένα έντυπο χρειάζεται συντονισμό σε χρόνους που είτε είναι διαφορετικοί για τον καθένα είτε κάποιες φορές δεν υπάρχουν. Επειδή, όπως ανέφερε παραπάνω ο Νίκος, μιλάμε για μια ομάδα ανθρώπων που η κύρια απασχόλησή τους είναι άλλη. Η αυτοοργάνωση μας δίνει τη δυνατότητα ελευθερίας καθώς τίποτα δεν είναι καταναγκαστικό αλλά ελεύθερη επιλογή. Προσωπικά, κάποιες φορές, αυτή η ελευθερία ενεργής συμμετοχής στην ομάδα με δυσκολεύει, καθώς η καθημερινότητα τραβά τον καθένα μας προς άλλες κατευθύνσεις οπότε αυτό αποτελεί από μόνο του ένα ισχυρό εμπόδιο. Κατά τα άλλα, αν σκεφτούμε πως όσοι συμμετέχουμε είμαστε εντελώς διαφορετικοί μεταξύ μας και παρολα αυτά μπορούμε να κάνουμε καταμερισμό εργασιών κι όλο αυτό να δουλεύει, εν τέλει τα εμπόδια δεν είναι σοβαρά.
-Κάνατε την αγάπη σας για την μουσική περιοδικό. Έχετε βρει, πλέον, το κοινό σας; Ποιό είναι αυτό;
Χ.Δ.: Δεν ξέρω αν βρήκαμε το κοινό μας ή μας βρήκε αυτό! Σίγουρα το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι οι μουσικόφιλοι, στο ηλικιακό φάσμα που ξεκινάει στα 35φεύγα κι ανεβαίνει. Συνήθως αυτοί οι άνθρωποι, επειδή ψάχνονται μουσικά, ανακαλύπτουν και το ανάλογο έντυπο που θα τροφοδοτήσει τις μουσικές τους αναζητήσεις και, κακά τα ψέματα, αποτελούν μια κοινότητα που πάει σε live και συγκεκριμένα μαγαζιά, οπότε η πληροφορία πάει από στόμα. Επίσης, το περιοδικό διατίθεται σε δισκάδικα και χώρους πολιτισμού οπότε αυτός που θα πάει, για παράδειγμα, να αγοράσει βινύλια είναι πολύ πιθανό να ενδιαφερθεί για το Lung Fanzine. Προσωπικά, θα ευχόμουν να μας διαβάζουν και μικρότερες ηλικίες για να μπορέσουμε να φυτέψουμε το μικρόβιο της αναζήτησης ήχων με ψυχή κι αισθητική στις επόμενες γενιές ακροατών.
-Ποια είναι τα βασικότερα θέματα που αφορούν την μουσική βιομηχανία στις μέρες μας και πως μπορούν να βοηθήσουν τα μουσικά περιοδικά;
Χ.Δ.: Γενικά, η μουσική βιομηχανία, ως έννοια, έρχεται σε αντίθεση με τη μικρή ανεξάρτητη κλίμακα στην οποία ανήκουμε ως έντυπο. Από τη μια, επειδή πολύ καλές μουσικές έχουν κυκλοφορήσει και κυκλοφορούν από μεγαθήρια, δεν γίνεται να την παραβλέψουμε. Από την άλλη, η μουσική θα έπρεπε να είναι ελεύθερη για όλους, οπότε αν μπορεί να υπάρξει χωρίς τη βιομηχανία ακόμα καλύτερα. Λόγω των social και της ψηφιακής παρουσίας των μουσικών σκέφτομαι πως φτάνουμε σε ένα τέλμα των παραδοσιακών μέσων αναπαραγωγής και διάδοσης γι’ αυτό η βιομηχανία έχει δει τα κέρδη της αισθητά μειωμένα. Πλέον οι μουσικοί, μπάντες μπορούν να προβάλουν το έργο τους και να το πουλήσουν ανεξάρτητα σε συνεργασία με επίσης ανεξάρτητα labels. Εδώ έρχονται συμπληρωματικά να «βοηθήσουν» επίσης ανεξάρτητα μέσα όπως το δικό μας που ενισχύουν την προβολή των εγχειρημάτων αυτών. ώστε να βγαίνουν στη επιφάνεια όχι μόνο μουσικές με marketing budget εκατομμυρίων, αλλά οτιδήποτε αξίζει να ακούμε. Ας μην ξεχνάμε πως το 13ο τεύχος μας ήταν αφιερωμένο στα 150 καλύτερα κατά τη γνώμη μας άλμπουμ των 90’s που κυκλοφόρησαν από ανεξάρτητα labels.
-Αναφέρετε μερικά ένθετα του περιοδικού που είχαν την μεγαλύτερη απήχηση στο κοινό.
Ν.Z: Θα έλεγα ότι το τελευταίο μας (13ο) τεύχος, το οποίο ήταν αφιερωμένο στις ανεξάρτητες κυκλοφορίες των ‘90s, είχε πέρα από μεγάλη, αλλά και άμεση απήχηση. Δηλαδή ο κόσμος κυριολεκτικά εξαφάνισε μεγαλύτερο μέρος του τιράζ μέσα σε 20 μέρες. Από εκεί και πέρα, το 6ο τεύχος που αντλεί την θεματολογία του από τις καλύτερες κυκλοφορίες των ‘10s, έχει απήχηση μέχρι και σήμερα.
-Ποιο είναι το πιο υποτιμημένο και πιο υπερτιμημένο μουσικό είδος στις μέρες μας;
Μ.K. : Μια καλή διευκρίνιση θα ήταν “υπερ/υπότιμημένο από ποιους;”, αλλά για την οικονομία της συζήτησης θα απαντήσω μόνος μου πως, τουλάχιστον στο εμπορικό κομμάτι, έχουν αδικηθεί πάμπολλα είδη. Ακόμη και εκεί όμως θα διύλιζα ακόμη περισσότερο τον κώνωπα και θα μιλούσα περισσότερο για συγκεκριμένους καλλιτέχνες παρά για μουσικά είδη, καθώς όλα κάτι προσφέρουν στο γενικότερο οικοδόμημα της παγκόσμιας μουσικής. Το βασικότερο ζήτημα όλων είναι πώς οι ήχοι και οι καλλιτέχνες αυτοί, οι “υποτιμημένοι”, θα μπορέσουν να φτάσουν σε όσο το δυνατόν περισσότερα αυτιά ώστε να εκτιμηθούν όπως τους πρέπει. Εκεί η επιρροή της μουσικής πάει περίπατο και αναλαμβάνουν άλλοι, εξωμουσικοί παράγοντες. Στόχος μας στο Lung είναι να δώσουμε βήμα και πάτημα σε όσα πιστεύουμε πως αξίζουν να ακουστούν και να στηριχτούν.
Κ.A. : Υπερεκτιμημένο: το χιπ χοπ, υποτιμημένο: το χάρντκορ.
-Με ποια κριτήρια επιλέγετε τους μουσικούς που αναφέρονται στο περιοδικό και το cd σας;
Μ.K. : Οι μουσικοί που περιλαμβάνονται στην ύλη του κάθε τεύχους αντλούνται από την μουσική επικαιρότητα, αλλά κάθε συντάκτης έχει την απόλυτη ελευθερία να επιλέξει το θέμα που αγαπά. Και αυτό είναι σημαντικό ώστε η συγγραφή ενός κειμένου να μην μετατρέπεται αγγαρεία – αυτό δεν είναι στόχος κανενός fanzine! Όσο για τα CD, αυτό αλλάζει ανάλογα το τεύχος. Στα επετειακά τεύχη με συγκεκριμένες θεματολογίες, τα CD ακολουθούν λίγο-πολύ την κεντρική ιδέα. Στην κανονική ροή, οι συλλογές μας περιλαμβάνουν ονόματα που μπορεί να βρίσκονται μέσα στις σελίδες του τεύχους, μπορεί και όχι. Όμως σε κάθε περίπτωση προσπαθούμε να έχουμε υλικό από τις πιο πρόσφατες κυκλοφορίες και σίγουρα κομμάτια που πιστεύουμε πως έχει νόημα να γνωστοποιηθούν σε ένα ευρύτερο κοινό. Εννοείται πως κάθε κομμάτι μέσα στα CD μας χρησιμοποιείται μετά από άδεια των εταιρειών και των καλλιτεχνών.
-Τα έσοδα είναι ελάχιστα. Ποια είναι η μεγαλύτερή σας απολαβή;
Ν.Z.: Όσο κι αν ακούγεται κλισέ, η μεγαλύτερη απολαβή/ανταμοιβή είναι η στήριξη του κόσμου. Τα έσοδα πράγματι είναι πολύ λίγα, καθώς ο στόχος μας δεν είναι κερδοσκοπικός, και ουσιαστικά εξασφαλίζουν την κυκλοφορία του επόμενου τεύχους.
Χ.Δ.: Αν ποτέ το Lung Fanzine γινόταν πηγή εσόδων για εμάς, νομίζω πως θα έχανε ένα τεράστιο κομμάτι αυτού που είναι. Ωστόσο, λίγα παραπάνω έσοδα θα μας βοηθούσαν πρακτικά, να κάνουμε το Lung Fanzine λίγο πιο «μεγάλο».
Ο ρομαντισμός που διαποτίζει την ύπαρξη του έντυπου έρχεται σε αντίθεση με την αναζήτηση χρηματικού κέρδους απλά για το κέρδος. Το να ανήκουμε σε μια ομάδα μου μοιράζεται την κοινή καύλα για τη μουσική και μπορούμε όλο αυτό να το μοιραστούμε με ανθρώπους που νιώθουν εξίσου είναι ευλογία από μόνο του και μόνο ευγνωμοσύνη μπορούμε να νιώσουμε για όλο αυτό που συμβαίνει. Σαν ένα παιδικό όνειρο που έγινε πραγματικότητα, τι άλλο να ζητήσεις!
-Πού θέλετε να φτάσετε; Τι στόχους έχετε μακροπρόθεσμα για τo lung fanzine;
Μ.K.: Διάστημα, το υπέρτατο όριο! Βασικός στόχος είναι σίγουρα να μην ρίξουμε τα ποιοτικά μας στάνταρ, αν και να είστε σίγουροι πως όταν αυτό συμβεί, δεν θα συντρέχει λόγος να συνεχίσουμε. Από εκεί και πέρα, ακολουθούμε το μεράκι μας, την αγάπη μας για τη μουσική και το ένστικτό μας και όπου μας βγάλει.
Χ.Δ.: Θα θέλαμε το Lung Fanzine να αποτελέσει κάποια στιγμή σημείο αναφοράς για τα εγχώρια μουσικά έντυπα και να ανατρέχουν σε αυτό όσοι αγαπούν – παίρνουν στα σοβαρά τη μουσική. Σε ένα ιδανικό σενάριο, να έρχονται να μας λένε μετά από λίγα χρόνια στα μουσικά μπαρ που συχνάζουμε ότι σας διάβαζα κι ανακάλυψα αυτή κι εκείνη τη μουσική μέσα από τις σελίδες και τις Cd συλλογές σας και να βλέπουμε αυτούς τους ανθρώπους να βάζουν μουσικές και να δημιουργούν δικούς τους ήχους. Επίσης, θα θέλαμε να υπάρξει μεγαλύτερη αλληλεπίδραση με τις εγχώριες μπάντες, μουσικούς και όσους ασχολούνται ενεργά με το ευρύ φάσμα των μουσικών δραστηριοτήτων ώστε να υπάρχει σύνδεση μέσα στη μουσική κοινότητα. Κατά τα άλλα όσοι περισσότεροι μας διαβάζουν τόσο το καλύτερο καθώς έτσι θα διασφαλιστεί η συνέχεια του εντύπου μας και θα «μολύνουμε» με μουσικές ακόμη περισσότερους/ες. Ο πιο κοντινός μας στόχος είναι η κυκλοφορία ενός εξίσου γαμάτου τεύχους, του 14ου, στην ώρα του, μέσα στον Ιούνιο!
